เด็กผี เมื่อสามสิบปีมาแล้ว

เจ้าของ Blog: [ Busby Babe ]
รายชื่อผู้เขียนร่วม: [ (ไม่มี) ]
Blog: [ ดูบันทึกทั้งหมด ]
[ รายชื่อเพื่อน ]
ไป: [ ก่อนหน้า/ถัดไป ]
ปฏิทิน
« < » > October 2008
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31
กล่องทักทาย
janjira_mankunines
Fri Jun 27, 2008 14:55

ฮันซี่ มุลเลอร์ ก็ดูคคล้าย ๆ กะ กาก้า อยู่เหมือนกันนะ แต่ไงพี่เบคส์ของหนูก็ยังหล่อกว่าอยู่ดี

janjira_mankunines
Fri Jun 27, 2008 14:50

ทักทายนิดส์หนึง ฝากเนื้อฝากตัวค่ะ

smith_t12
Sat May 31, 2008 20:47

เมื่อก่อนอ่านเหมือนกันค่ะ

เดี๋ยวนี้หันมาสะสมแฟนผีโปรเจ็ก แทนแล้ว

: )

Putt_Hub^^
Fri May 30, 2008 10:58

สตาร์ซอคเกอร์(รายสัปดาห์)ผมเพิ่งเริ่มสะสมตอน ยูยูโร 2000 เองครับ ูู^^

Putt_Hub^^
Tue May 20, 2008 19:24

มาเยี่ยมครับ

อยากให้เขียนคอลัมภ์ครับ คงให้ความรู้พวกรุ่นหลังอย่างผมได้เยอะเลย

smith_t12
Sat May 17, 2008 20:28

ว้าวว...!!

ปี 78 ยังไม่เกิดเลยค่ะ

^^

เบคแก้ว
Sat May 10, 2008 06:57

แวะมาเยี่ยมบล็อคค่าพี่ตุ้ม

ติดต่อ Busby Babe

Email address



ข้อความส่วนตัว

ส่งข้อความส่วนตัว

MSN Messenger

tumoae@hotmail.com

Yahoo Messenger



ตำแหน่ง AIM



หมายเลข ICQ



เกี่ยวกับ Busby Babe

เข้าร่วม

Wed Aug 08, 2007 19:06

ที่อยู่



อาชีพ



ความสนใจ



Blog

Blog เริ่มต้นเมื่อ

Fri May 09, 2008 11:34

จำนวนบันทึกทั้งหมด

16

อายุ Blog

152 วัน

จำนวนคำตอบทั้งหมด

7

จำนวนครั้งที่เข้าชม

3674
RSS
RSS Feed

เรด อาร์มี่ แฟนคลับ -> Blogs

AIG ManU ขอบคุณเด็กหงส์

Fri Aug 01, 2008 22:50

ปลายอาทิตย์ก่อนได้ข่าว ว่าแฟนแมนยู 29 กค พบกันที่เซ็นทรัล ลาดพร้าว
หาข่าว เปิดเวบ แล้วก็ตกลงใจว่าจะแวบไปตอนกลางวันเพราะใกล้ที่ทำงาน

พอวันที่ 28 เล็ก น้องที่สนิทกัน โทรหาเลยชวนไปด้วย
เล็กบอกว่าอ้วนน้องอีกคนที่ทำงานอยู่แม่ฮ่องสอนเข้ามาอบรม
เลยตกลงกันว่าไปตอนเย็นละกันนัดหม่ำข้าวกันด้วย

เจอกันที่เซ็นทรัลตอนห้าโมงนิดๆ เล็กกับอ้วนแยกไปจ่ายตังค์บัตรเครดิต
ให้เราไปที่งานก่อน ไม่ใช่อะไรสองคนนั่นเป็นเด็กหงส์

โทรหาเคนเพราะเตร่ไปมาเล่นเกมตั้งนาน ทำไมฟุตซอลยังไม่เริ่ม
กำลังรอดูฟุตซอลเล็กโทรมา เราบอกว่ายังไม่เตะ
สุดท้ายเด็กหงส์สองคนเลยต้องยอมมาลงทะเบียน เห็นแก่พี่ที่งกอยากได้ของแจก ของรางวัล ก้อเกมที่หน้างานสี่เกมมีสองเกมที่ต้องเตะบอลนี่
เราลงไปเจอสองคนนั่นที่ชั้นสี่ตรงจุดลงทะเบียน เจ้าหน้าที่กำลังถามเล็กกะอ้วนว่า พี่แฟนแมนยูใช่มั้ยคะ


สรุปว่าสุดท้ายเราได้ริสแบนด์มาสามอัน
กระเป๋าผ้าลดโลกร้อนหนึ่งใบ กระเป๋าผ้าใส่เอกสารหนึ่งใบ
ไม้บรรทัดแมนยูสองอัน
แล้วก้อกระบองลมตราแมนยูสองอัน ตอนนี้อันหนึ่งอยู่หลังรถ ให้รถที่ขับตามหลังรู้ว่าเราเด็กผี

ขอบคุณเด็กหงส์นะคร้าบ

ควันหลงจากงานมีทติ้ง

Tue Jul 08, 2008 13:06

ห่างหายจากการเขียนบล็อกด้วยภารกิจหน้าที่การงาน

แต่ว่าไม่ว่าไงไม่ยอมพลาดงานมีทติ้งอยู่แล้ว
ก้อถ้าเราไม่ไป พวกเราก้อดูคลิปเด็ดไม่ได้อ่ะดิ



เมื่อปีก่อนตอนโทรไปหาทีมงานว่าเราจะไปมีทติ้ง คนรับโทรศัพท์ถามว่าพี่จะพาลูกมาเหรอค้า
555 ฟังเสียงรู้เลยเหรอว่าพี่แก่

แต่ว่าปีนี้รู้จักและเจอกับน้องๆหลายคนแล้วเลยไม่รู้สึกเขิน(ปกติก้อไม่อยู่แล้ว อิอิ)
ปีนี้มีหลานมาด้วยสองคน แต่หลานคนแรกที่ชวนกลับมาไม่ได้
คนที่เป็นดาวคณะนั่นแหละ งานนี้เลยต้องปล่อยให้วิลลี่ โชคหล่ออยู่คนเดียว

วันนี้น้องโชคพูดเก่งเป็นพิเศษ คงเพราะไม่มีคนมาคุมเลยแซวสาวไปเรื่อย
ฮั่นแน่คงนึกเถียงละสิ ผมเป็นพิธีกร ผมไม่พูดใครจะพูดใช่ป่ะ
ปีหน้าขอเป็นพิธีกรคู่ได้ป่ะเนี่ย
ตอนที่พี่อบรมเคยเป็นพิธีกรมาแล้ว
เป็นน้องเสาเข็มคู่กับคุณวิทยุ
คู่แข่งน้องเข็มกะวีที

แต่ว่าหลานเราชอบโก้กะเคนมากกว่านะขอบอก

งานนี้ได้เจอโอมที่ไม่ได้เจอไม่ได้คุยกันนานมากเลย
แต่ว่าเพลงที่โอมร้องพี่ยังฟังอยู่เรื่อยๆนะ
รอแต่ว่าเมื่อไหร่จะมีน้องเป็นนักร้องดังมั่ง
ปีหน้าลองไปเดอะสตาร์หรือ AF มั่งนะ
จะระดมชาวเรดอาร์มี่กระหน่ำโหวตเลยเชียว

ได้เจอน้องใหม่ที่น่ารักมากๆ ไม่ใช่แต่หน้าตาที่ดูดีเท่านั้น
หลังจากเล่นเกมได้คอรีนไป น้องเต้ยเอาไปให้น้องผู้หญิงที่ออกไปเล่นเกมแล้วตกรอบไปก่อน นอกจากหล่อ (กว่าโชค)แล้วยังนิสัยดีอีก

หลานเราที่ไปด้วยคนนึงเป็นเด็กหงส์โดนแซวน่าดู
เพราะเกมบิงโกมีคนมาถามชอบทีมไร
แต่ว่าพอกลับมานั่งหม่ำพิซซ่ากัน บอกว่าเด่วเปลี่ยนใจแล้ว

อันที่จริงเราไม่เห็นด้วยหรอก
เชียร์ทีมไหนไม่เห็นแปลกเลย
กีฬาเพื่อความสุข สนุกสนาน
เชียร์ทีมไหนก้อเหมือนกัน แบบที่ปีศาจพันปีบอกนั่นแหละ
ถ้าเปลี่ยนเพราะชอบนักเตะ คงเปลี่ยนหลายสิบหนแล้ว

แต่ว่าไม่เข้าใจว่าเกมบิงโกทำไมเราเจอแต่คำถามว่าชอบนักเตะคนไหน
แต่ก้อมีคนนึงถามว่าเชียร์มากี่ปีแล้ว
สามสิบกว่าเอง

น้องแก้วขอบคุณที่พี่ช่วยเรื่องสถานที่
แต่ว่าความจริงต้องขอบคุณเด็กหงส์ในตระกูล
น้องเขยเราที่ช่วยติดต่อสถานที่ให้

ประทับใจน้องๆหลายๆคน
บางคนปีก่อนก้อเจอ ปีหน้าคงเจอกันอีก


ขอบคุณ โชค โก้ เคน ที่ทำให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

สนุกมากจนงงว่านี่สี่โมงแล้วเหรอเนี่ย

ปีหน้าเจอกันใหม่นะทุกๆคน


ลืมไป น้องขวัญเขียนป้ายให้คนอื่นมีแต่ชื่อ แต่ว่าไมของเรามีพี่ด้วย
ไม่ต้องบอกคนอื่นก้อรู้แล้วว่าเราแก่

ว่าด้วยเรื่องของเด็กหงส์

Tue Jun 17, 2008 01:47

[  อารมณ์ : Sleepy ]

มีน้องๆในเวบตั้งกระทู้เกี่ยวกับเด็กหงส์กับเด็กเป็ดมากมายหลายครั้ง
พอจับความได้ว่าเด็กหงส์ไม่เกรียน
เด็กเป็ดก้อคือเด็กหงส์ที่เกรียน

เด็กหงส์ที่เรารู้จักมีมากมายหลายคน
แถมสนิทกันอีกต่างหาก
มีอยู่คนสนิทกันตั้งแต่เขาเกิด น้องชายเราเอง
เราก้อไม่เข้าใจดูบอลตามเราแท้ๆ ไมเชียร์คนละทีมหว่า
ดีอย่างคือไม่ว่าศึกแดงเดือดจะออกมาไงก้อไม่กล้าหือ ก้อเราเป็นพี่นี่นะ

อีกคนนึงรู้จักกันที่ญี่ปุ่น
คนนี้ชอบโทรมาเลี้ยงข้าวฟรีบ่อยๆเพราะแดงเดือดทีไร เราชนะทุกที


แล้วก้อมีน้องที่เป็นโปรแกรมเมอร์ที่ทำงาน
ตะก่อนชอบส่ง sms มาแซว แต่ตอนนี้เลิกแระ
ก้อปีนี้เราชนะทุกที ล่าสุดโผล่หน้ามาเพื่อจะบอกว่ายินดีด้วยคร้าบ


ส่วนโปรแกรมเมอร์อีกคน
บางทีคุยอะไรที่เรารับไม่ค่อยด้าย ก้อมาบอกว่าเคร้าช์เป็นศูนย์หน้าที่ดีที่สุดของอังกฤษ


อีกคนเป็นรุ่นน่องที่ชอบมาท้าหม่ำข้าวเหมือนกัน
สงสัยหาใครกินข้าวด้วยไม่ได้ รู้ทั้งรู้ว่าเราชนะเห็นๆ
ยังอยากเลี้ยงเราอีกแน่ะ

คนล่าสุดที่รู้จัก รู้จักกันเมื่อปีก่อนตอนไปอบรม
เวลาเดียวกับที่เราเริ่มข้ามาเวบนี้นั่นแหละ
ตอนนั้นไปละลายพฤติกรรมตกกลางคืนหม่ำข้าวแต่งตัวตามสบาย เราใส่เสื้อยืดสกรีนรูป รูน โด้ ป๋ากิ๊กส์ ส่วนเขาใส่เสื้ออังกฤษ ทีนี้ก้อชักจะเหล่กัน เพราะรู้ว่าดูบอลแน่เลย
หลังจากนั้นมาอยู่กลุ่มเดียวกันอีก อบรมตั้งสองเดือนกว่าเจอกันทุกวันเลยสนิทกัน
แต่ว่าที่สนิทก้อเป็นเพราะคุยเรื่องบอลนี่แหละ แม้จะเชียร์คนละทีม
อีกอย่างปีสองปีนี้ แดงเดือดเราชนะตลอดก้อเลยคุยได้สบาย เราน่ะสบาย
ส่วนเขาน่ะ บางทีมีบ่น โทรมาเยาะเย้ยเหรอ
ตอนนี้ต่างคนต่างกลับที่ตั้ง ที่ทำงาน อยู่ไกลกันแต่ก้อยังติดต่อกันเสมอ
วีรกรรมล่าสุดคือคืนสุดท้ายของพรีเมียร์ลีก โทรมาหาตอนเที่ยงคืนกว่าๆ เพื่อจะถามว่าเชลซีกะเราใครได้แชมป์
เราเลยถามว่ารู้ป่ะนี่กี่โมงแล้ว เขาตอบมาว่าสามทุ่มกว่า เราเลยบอกว่าแต่ที่ไทยเนี่ยมันเที่ยงคืนกว่าแล้วนะ
ที่มะโหน่ะไม่ใช่โทรมาดึกหรอก คำถามอ่ะดิ รู้อยู่ว่ายังไงเราก้อต้องชนะได้แชมป์อยู่แล้วยังจะมาถามอีก

อยากบอกว่าเด็กหงส์ที่เรารู้จักมีแต่นิสัยดีนะ
อย่างคนนี้เจอกันทีไรเลี้ยงข้าวเราทุกที ดีตรงเนี้ยแหละ

ความจริงไม่ใช่หรอก
เขาเป็นคนที่คิดบวกเสมอ ทำให้เรารู้สึกดีทุกทีที่คุยกัน
เพราะไม่ว่าจะเรื่องเครียด ไม่สบายใจยังไงคุยกันแล้วก้อจะรู้สึกดี
เขาจะหาแง่มุมที่ดีมาแจงให้เห็นได้เสมอ

เรื่องของโด้

Sat Jun 14, 2008 11:40

[  อารมณ์ : Cool ]

ตอนนี้มีแต่ข่าวโรนัลโด้
ไม่ใช่แต่กระทู้มากมายในเวบเราเท่านั้น
ยังรวมไปถึงข่าวจากสื่อต่างๆทั้งไทยทั้งเทศ

สำหรับเราเหรอ โรนัลโดก้อนักเตะคนหนึ่ง
เขาอาจจะเล่นดีกว่าคนอื่น ลีลาดีกว่า หน้าตาดีกว่า
แต่ในความเป็นจริงเขาก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
นักเตะอาชีพคนหนึ่ง

ข่าวย้ายทีมทำให้ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์กันมากมาย
เดนนิส ลอว์บอกว่าจะย้ายทำไมในเมื่ออยู่ในสโมสรที่ดีที่สุด ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่แล้ว
เอียน ไรท์ บอกว่า ทำไมไม่คิดถึงตอนตัวเองยังเล่นไม่ได้เรื่องมั่ง
ส่วนก๊องโต้บอกว่าแมนยูยิ่งใหญ่ได้ถึงจะไม่มีโด้
อันหลังนี่แหละตรงใจเราที่สุด

ส่วนในเวบเราน่ะเหรอ
ส่วนใหญ่ยำเละ

หากมองในแง่ของตัวโรนัลโด้
เขาก็มีสิทธิเต็มที่ที่จะย้าย
ใครจะไม่อยากทำตามความฝันของตัวเองเมื่อมีโอกาส
ใครจะไม่อยากหาความท้าทายใหม่ๆ ใครจะไม่อยากมีตังค์เยอะๆ
นี่คือความก้าวหน้าในอาชีพเหมือนกันนะ

หากมองในแง่แฟนผีอย่างเรา
เราไม่แคร์อ่ะ
นักเตะมีเยอะแยะ
เราก้อคิดเหมือนคันโตน่านั่นแหละ

ความยิ่งใหญ่ของปีศาจแดงไม่ได้มาจากนักเตะเพียงคนเดียวหรอกจะบอกให้

ความหล่อของนักเตะ

Mon Jun 09, 2008 16:23

ทำไมผู้ชายต้องคิดว่าผู้หญิงดูบอลเชียร์บอลเพราะความหล่อของนักเตะด้วย

ถ้าเป็นแบบนั้นเราคงเชียร์ สตุ๊ดการ์ดเพราะฮันซี่ มุลเลอร์แล้วละ

ไปดูรูปที่มีคนโพสต์ไว้ตามลิงค์ดู

http://www.cokethai.com/board/viewtopic.php?t=2859&sid=a767be8490f45fae6f310f09770ae285


อีกอย่างถ้าเชียร์บอลเพราะความหล่อคงต้องเปลี่ยนทีมไปเรื่อยๆอ่ะดิ

สมัยนี้ยังดีที่มีผู้หญิงดูบอลเยอะขึ้น
ตะก่อนนี้คนชอบมองเราเหมือนพวกแปลกแยกในสังคม
ตอนนี้ยังไงก้อยังมีเบคแก้วที่แปลกกว่าเรา

สตาร์ซอคเกอร์อีกที

Sat May 31, 2008 21:42

[  อารมณ์ : Cool ]

ที่เราเขียนเกี่ยวกับสตาร์ซอคเกอร์ก็เพราะเจอกระทู้ในเวบเกี่ยวกับคอลัมน์ต่างๆในซอคเกอร์บ่อยๆ
เกือบทั้งหมดเป็นกระทู้ต่อว่าต่อขานนั่นแหละ

ความจริงแล้วความทรงจำดีดีเกี่ยวกับสตาร์ซอคเกอร์มีอยู่มากมาย
อย่างเช่นการเปิดห้องที่สำนักงานข้างโรงหนังเพชรราม่าทุกเสาร์เพื่อฉายวิดีโอให้คนอ่านดู
เป็นหนังสือที่เราซื้อมาแล้วอ่านซะทุกหน้า คุ้มค่าจริงๆ
แต่สิ่งที่มากกว่าการให้ความรู้ให้สาระคือการก่อให้เกิดความผูกพันกับคนอ่าน

เราไม่รู้ว่ายุคสมัยเปลี่ยนไป
ผู้คนเปลี่ยนไป คนอ่านหรือว่านักข่าวของซอคเกอร์เปลี่ยนไป
ถึงทำให้คนอ่านรู้สึกว่ามีความไม่เป็นกลางเกิดขึ้น

สำหรับเราแล้วเราไม่เคยเอาเรื่องการเชียร์บอลคนละทีมมาเป็นประเด็นสำคัญ
กีฬาคืออะไร
น้ำใจนักกีฬาคืออะไร
คุณเชียร์บอลเพราะอะไร
ลองถามตัวเองดูสิ

สตาร์ซอคเกอร์

Thu May 29, 2008 22:22

[  อารมณ์ : Sleepy ]

เราอ่านสตาร์ซอคเกอร์เล่มแรกตอนอยู่มัธยม
กี่ปีแล้วอย่าไปนับมันเลย
นับไม่ถ้วน จำไม่ได้ จำได้เดี๋ยวตกใจตัวเอง



เล่มแรกที่อ่านน่ะฉบับที่ห้าหรือไงนี่แหละ
ตอนนี้ไม่รู้ฉบับที่เท่าไหร่แล้ว

ตอนนั้นเราเริ่มดูบอลใหม่ๆ
ทีวีไม่มีอะไรให้ดู อินเตอร์เนตเป็นไง คอมพิวเตอร์คืออะไร ยังไม่รู้
ดาวเทียมยังไม่ขึ้น
ก็คิดดูว่าตอนเรียนโทคอมเป็นเมนเฟรมยังไม่มี PC

อ๊ะไม่ต้องไปไล่นับอายุเราหรอก แก่มานานแว้ววว

สมัยนั้นการติดตามข่าวบอลจึงต้องอ่านจากสตาร์ซอคเกอร์
ตอนนั้นนักข่าวมีสามคนที่เป็นหลักคือ ย.โย่ง ยอดทองและเตยหอม
ตอนนั้นสตาร์ซอคเกอร์เหมือนส่วนหนึ่งในชีวิตที่ขาดไม่ได้
ซื้อมาต้องเปิดอ่านคัมภีร์ฟุตบอลของพี่ย.โย่งก่อน
พี่เขาเป็นเหมือนเพื่อนเหมือนพี่ของคนอ่าน
สิ่งที่ทำให้รู้สึกแบบนั้นนอกจากสำนวนการตอบที่เป็นกันเอง มีอารมณ์ขันแล้ว
ส่วนหนึ่งคงมาจากความเป็นกลาง ไม่มีอคติที่จะเข้าข้างทีมไหน
เราอ่านมานานมากถึงจะรู้ว่าทีมที่พี่เขาเชียร์ก็คือลีดส์ยูไนเต็ดตั้งแต่สมัยบิลลี่ เบรมเนอร์เล่น

พี่ยอดทองกับพี่เตยหอมจะมีลักษณะคล้ายพี่ย.โย่งตรงที่มีอารมณ์ขัน
อีกอย่างคือความรู้รอบตัวที่ทุกคนมีรอบด้าน

ตอนหลังๆนอกจากสตาร์ซอคเกอร์ยังมีชู๊ตโกล์กับกีฬาการ์ตูนที่เราซื้ออ่าน
ตอนนั้นเคยส่งกลอนไปได้เสื้อยืดชู้ตโกล์มาใส่ตัวนึง
แต่ที่เรายังขัดข้องในใจก็คือเราอ่านเรื่องแปลในนั้นยังไม่จบเลยอ่ะ

ส่วนกีฬาการ์ตูนก็มีหนุกๆหลายเรื่อง
อย่างรองเท้าของบิลลี่ ฮามิชตีนระเบิด ไมท์ตี้ เมาส์

มีครั้งหนึ่งเราเคยเขียนจดหมายไปหาพี่เตยหอมตอนที่ไปฝึกงานที่เยอรมัน
ได้รับจดหมายตอบด้วย
แต่ว่าตอนนี้ไม่รู้จดหมายฉบับนั้นอยู่ที่ไหน

ตอนนี้พี่เตยหอมเป็นพิธีกรคนดัง
พี่ยอดทองไม่รู้ทำอะไรอยู่
อยากรู้จังว่าคุณโมฬีเป็นไงมั่ง

ส่วนพี่ย.โย่งจากไปนานแล้ว
นานเท่าๆกับเวลาที่เราเลิกอ่านสตาร์ซอคเกอร์นั่นแหละ

Road to Moscow

Mon May 26, 2008 18:11

[  อารมณ์ : Neutral ]

ซื้อหนังสือ Road to Moscow มาอ่านทั้งที่เราได้แชมป์ไปแล้วนี่แหละ

ได้ซีดีแถมมาหนึ่งแผ่น
เปิดดูก่อนอ่าน ได้รำลึกความหลัง ได้หวนกลับไปนึกถึงชอตเด็ดหลายๆครั้ง

อย่างตอนกิ๊กส์ลากผ่านผู้เล่นอาร์เซนอลจากกลางสนามแล้วยิงได้ทำให้ทีมชนะ

ตอนที่ได้ทริปเปิ้ลแชมป์

ดูหน้าโซลชาตอนยังเด็กกว่านี้นิดหน่อย
(ทำไมเราแก่เร็วกว่าเยอะ)

แต่รู้สึกว่ายังไม่เต็มที่อย่างที่เราอยากเห็น

เพราะยังขาดตอนที่นอร์แมน ไวท์ไซด์ยิงให้เราชนะทั้งที่มีผู้เล่นสิบคน
ไม่ได้กล่าวถึงยุคปี 70 กว่า ถึง 80 กว่าช่วงที่หงส์รุ่งเรืองสุดขีด
แต่ว่าสำหรับเด็กผีอย่างเรา
อเล็กซ์ สเตปนีย์ที่ยิงประตูได้จากหน้าประตูตัวเอง
สตีฟ คอปเปล กอร์ดอน ฮิลล์ สจ๊วต เพียร์สัน
ยังน่าจดจำอยู่

แล้วยังกล่าวถึงยุครอบสัน น้อยมากด้วย
มาร์ค ฮิวส์ กอร์ดอน สตรั๊คคั่น เรย์ วิลกินส์
แล้วก็อีกหลายๆคน

สงสัยเราจะคิดมากไป แผ่นนี้เขาเน้นที่ถ้วยยุโรปมากกว่ามั้ง

อ่านเรื่องของบิ๊กจ๊ะในเล่มนี้กับอ่านเรื่องของคุณสุธน ปีศาจพันปี เลยรู้ว่ารุ่นๆเดียวกัน
โดยเฉพาะปีศาจพันปีนี่ดูนัดแรกนัดเดียวกันเลย
ชิงเอฟเอกับเซาท์แธมปืตัน
แต่ว่าเราคงจดจำอะไรไม่ได้มากเท่ากับสองท่านนี้

สิ่งหนึ่งที่บีกจ๊ะรู้สึกเหมือนเราอ่านแล้วตรงใจก็เรื่องของแฟนบอลที่เรารู้สึกว่าสมัยเราต่างจากสมัยนี้
ต่างไงวันหลังเขียนเรื่องเด็กหงส์ที่เรารู้จักให้อ่านดีกว่า

หนังสืออาจจะราคาค่อนข้างแพง แต่เราว่าคุ้มกับสี่สีทั้งเล่ม
คุ้มกับความรู้สึกของการเป็นแชมป์อีกครั้ง
คุ้มกับการได้รู้จักเรดอาร์มี่คนดัง

แต่ว่าดรีมทีมนี่บ่งบอกถึงอายุคนเลือกนะเราว่า

ยูฟ่าแชมเปี้ยนลีกส์

Thu May 22, 2008 10:55

[  อารมณ์ : Happy ]

ตอนนี้เวลาเปิดเวบจะมีความสุขมาก
เพราะมีรูปทีมกับถ้วย UCL



หน้าเวบสวยถูกใจ สมราคาที่เวบมาสเตอร์ ปอ บอกว่าปรับหน้าตาเวบฉลองแชมป์

นี่ดับเบิลแชมป์นะเนี่ย


หลังจากได้ดับเบิลแชมป์
กระทู้ในเวบเราก็มากันตรึม
ดวงหรือเปล่า
ปีนี้กับ 1999 ปีไหนลุ้นกว่ากันอะไรทำนองนี้

อืม

เวลาเล่นกีฬาไม่ว่าอะไรบางทีบางครั้งนอกจากฝีมือ ฝีเท้าก็ต้องมีดวง มีโชคบ้าง
ก็คนเราเวลาใช้ชีวิตปกติธรรมดายังมีดวง มีโชคเลย

หากดูจากสถิติถ้วยนี้ เราเป็นรองหงส์ที่ได้ไปห้าครั้ง

แต่ว่าเราเป็นทีมแรกของอังกฤษที่ได้
ที่สำคัญเราเคยได้ทริปเปิ้ลแชมป์ที่ยากที่ทีมไหนจะทำได้อีก

ครั้งแรกที่ได้เราโตไม่ทันดู
แต่ตอนปี 1999 นี่ยังจำได้
จำหน้าโลธาร์ มัทเธอุสที่แบบไม่เชื่อว่าทีมตัวเองจะแพ้
ทีนักเตะทีมเราจำไม่ค่อยได้แฮะ



ช่วงนั้นเราจำได้ว่ามีเสียงวิพากษ์การทำทีมของป๋าเฟอร์กี้
อย่างการซื้อปีเตอร์ ชไมเคิลกับโอเล กุนนาร์ โซลชาที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก
การซื้อเทดดี้ เชอรริงแฮมที่น่าจะแก่เกินไป
ในขณะที่นักเตะส่วนใหญ่เป็นเด็กสร้างของสโมสร

แต่สุดท้ายทีมของป๋าก็ทำได้

ตอนนัดชิงปี 1999 เราจำได้ว่าพยายามบอกตัวเองว่าเดี๋ยวก็ต้องตีเสมอได้
ไม่ได้คิดชนะหรอก
ที่คิดก็คือทีมเรามีนักเตะที่ไม่มีวันยอมแพ้ก่อนนกหวีดดัง
โดยเฉพาะเชอริงแฮม
นัดสำคัญทีไรเราดูเชอริงแฮมจะรู้ว่าสู้ตลอด

เมื่อเช้าอ่านกระทู้มีถามว่าก่อนแข่งใครคิดว่าจะแพ้มั่ง
ตอนเทอรี่ยิงใครคิดว่าแพ้มั่ง

สำหรับเราตั้งแต่ก่อนแข่งจนจบเรามั่นใจว่าชนะแฮะ
นี่ไม่ใช่ว่าชนะแล้วมาพูดทีหลัง
ตอนแข่งไม่ค่อยลุ้นเท่าไหร่ ลุ้นตอนเดียวที่คาร์ริกยิง
แล้วก็คิดว่านัดนี้ป๋าน่าจะส่งน้องแอนลงมา จากนั้นน้องแอนจะยิงประตูแรกให้สโมสรและทำให้ทีมได้แชมป์

ตอนครึ่งหลังเราค่อนข้างมั่นใจว่าเราไม่แพ้เพราะดรอกบายิงชนเสา
ถ้าเราจะแพ้ ลูกนั้นคงเข้าไปแล้ว


โรนัลโด้ยิงลูกโทษไม่เข้าเป็นเรื่องที่ไม่ได้เหนือความคาดหมาย
คนที่ยิงพลาด(และแฟนบอลจำได้)มักจะเป็นนักเตะดังๆ
อย่างซิโก้ของบราซิล (ไม่ใช่เกียรติศักดิ์นะคร้าบ)
มิเชล พลาตินี่ของฝรั่งเศส
ตอนบอลโลกที่เสปน

นักเตะก็คนที่ต้องมีความเครียดในแมทช์สำคัญเป็นธรรมดา

แต่ไม่ว่ายังไงนัดนี้คงเป็นแมทช์แห่งความทรงจำของพวกเรานัดนึง

ฟุตบอลในความทรงจำ(4)

Tue May 20, 2008 12:30

[  อารมณ์ : Happy ]

ดีใจจังที่มีคนอ่าน



ความจริงแล้วเคยคุยกับเวบมาสเตอร์เรื่องเขียนคอลัมน์
แต่ว่าตอนนี้ภาระหน้าที่การงาน ทำให้เวลาไม่แน่นอน
บางช่วงอาจจะว่าง แต่บางครั้งก้อยุ่งมาก

บางทีคิดแบบเข้าข้างตัวเองเราก็มีความรู้เยอะ



แต่ว่าความจำเริ่มไม่ค่อยดีแล้ว

555

สมัยก่อนจำเรื่องบอลโลกได้เยอะแยะ
แต่เด่วนี้หาไม่เจอว่าไปซ่อนอยู่ที่ไหน
อยากเปลี่ยน ROM RAM ในสมองตัวเอง มีที่ไหนรับเปลี่ยนป่ะเนี่ย

ตอนปี 86 มาราโดน่ากำลังดัง เป็นนักเตะพรสวรรค์
แต่ไม่รู้ทำไมเราไม่ค่อยชอบอ่ะ
เราชอบเจ้าอ้วน พอล แกสคอยน์มากกว่า
อาจจะเพราะนิสัยเราที่ไม่ชอบนักเตะที่เล่นตุกติกหรือหยาบ
ให้เก่งไงเราก็ไม่ชอบ

หัตถ์พระเจ้าน่ะ เราดูแล้วก็ไม่เข้าใจกรรมการว่า
นักเตะที่เตี้ยเนี่ยจะโดดโหม่งยังไงให้มันสูงกว่ามือผู้รักษาประตูที่สูงกว่าตั้งเยอะ
ไม่ต้องดูเทป ดูรีเพลย์ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้

เล่นกีฬาแล้วชนะแบบนี้มันน่าภูมิใจตรงไหน
น้ำใจนักกีฬาคืออะไรเหรอ

หลังจากบอลโลก ปี 82 เราว่าฟุตบอลเปลี่ยนไป
การเล่นเน้นที่แทกติก ผลแพ้ชนะ
ดูอย่างเยอรมัน อิตาลีสิ

ทีมที่ยังมีการเล่นที่น่าดูสำหรับแฟนบอลคงเป็นบราซิล แต่ว่าสไตล์บราซิลเลี่ยนก้อเปลี่ยนไปเหมือนกัน

ตอนนี้นักเตะที่มีลีลาน่าดูแต่ละทีมแต่ละชาติจะมีทีมละไม่กี่คนเท่านั้น

ความจริงแล้วฮอลแลนด์ยุคสามทหารเสือ รุด กุลลิท มาโก แวนบาสเท่น แฟรงค์ ไรจ์การ์ดก้อเป็นชุดที่ดีและเล่นบอลสนุกน่าดูเหมือนกัน
แต่ก็แปลกฮอลแลนด์ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควร

ช่วงหลังทีมที่น่าเชียร์บางทีกลับเป็นทีมเล็กๆ อย่างไอร์แลนด์เหนือของแจ๊คกี้ ชาร์ลตัน

แต่ว่าอังกฤษสิ เชียร์ไงก็ไม่ค่อยขึ้น
เราว่าอาจเป็นเพราะหาผู้จัดการทีมเก่งๆอย่างป๋าเราไม่ได้

สด๊กก็อกทม

Mon May 19, 2008 22:50

[  อารมณ์ : Neutral ]

ต้นกกใหญ่ที่รกรุงรัง
อ๊ะ งง งง งง

สด๊กก็อกทมมันแปลว่าต้นกกใหญ่ที่รกรุงนรังตามที่ยุวมัคคุเทศก์เขาบอกมา

วันหยุดที่ผ่านมาอยู่ๆคนขับรถที่บ้านก้อบอกว่าไปโรงเกลือกัน
หลังจากบอกแบบนี้มาสิบกว่าหน ก็ได้ไปจริงซะที

แต่ว่ากว่าจะออกจากกรุงเทพนได้ก็เข้าไปบ่ายแล้ว
เลยตกลงกันว่าจะไปนอนที่สระแก้วก่อน

ดุ่ยๆ มั่วๆ ได้พักที่ ริเวอร์รีสอร์ทแอนด์สปา
ถือว่าแจ๋วถูกใจคุ้มราคา
บรรยากาศดี ต้นไม้ร่มรื่น มีสระว่ายน้ำเล็กๆ
การตกแต่งก็ดี
ถือว่าโอเคสำหรับโรงแรมในจังหวัดเล็กๆ

เช้ามาตกลงกันว่าไปเที่ยวปราสาทสด๊กก็อกทมก่อนละกัน ไหนๆก็มาถึงนี่แล้ว

เราไม่ได้ถามทางใครไปตามป้ายที่ติดไว้ให้เห็นชัดเจน

ปราสาทสด๊กก็อกทมอยู่อำเภอโคกสูงจากอรัญประเทศไปทางตาพระยาอีกสี่สิบกว่าโลได้

ปราสาทที่นี่เป็นเมือหน้าด่านของอาณาจักรขอมสมัยโบราณ
อันมีนครวัดนครธมป็นเมืองหลวง




นางแบบประจำบ้าน
ที่คุยกันไม่ค่อยได้เพราะดันไปชอบธีโอ วัลคอต





ปราสาทเล็กกว่าที่กัมพูชาเยอะ
แต่ว่าพอขึ้นไปไต่อยู่ข้างบนก็เสียวได้เหมือนกัน









บรรยากาศเงียบสงบ
ต้นไม้เยอะดี





ที่นี่ยังไม่มีคนมาเที่ยวมากนัก
เป็นที่ถูกใจเราเพราะได้บรรยากาศ ไม่มีใครมาบังกล้องเวลาถ่ายรูป







ลูกชายที่บอกว่าใครๆเขาเชียร์บอลตามกระแส แต่ผมเชียร์ตามแม่