4/5/91 ดิวิชั่น 1 : แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด 1-0 แมนเชสเตอร์ ซิตี้ (เหย้า) ลงเล่นตัวจริงนัดแรกความทรงจำอย่างแรกของผมกับสโมสรก็คือการเล่นเป็นตัวจริงให้กับทีมนัดแรก โดยก่อนลงสนามประมาณชั่วโมงกว่าๆ ผู้จัดการทีมก็แรกชื่อผมให้เป็นหนึ่งในตัวจริง ในตอนนั้นผมยังไม่แน่ใจในสิ่งที่ผมได้ยินเลย ตอนแรกผมคิดว่าผมคงเป็นตัวสำรองคนหนึ่ง แต่ไม่ใช่เลย ผมได้เป็นตัวจริงและจากนั้นจนกระทั่งเริ่มเตะผมก็ตื่นเต้นและประหม่ามาก
ทำเข้าประตูตัวเองหรือ กิ๊กส์ ยิงเข้า?
ที่จริงแล้วประตูที่ได้น่าจะเป็นการทำเข้าประตูตัวเองมากกว่า แต่ในบันทึกกลับกลายเป็นว่าผมเป็นผู้ยิงประตูให้กับทีม ผมก็จะยอมรับก็ได้!
การฉลองหลังจบเกม
ผมเพียงแต่กลับบ้านและก็ฉลองกับครอบครัว มันเป็นการลงเล่นในลีกนัดแรกของผมและผมก็ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม มันยอดเยี่ยมจริงๆ ที่ได้เล่นในดาร์บี้แมตช์ และก็มีชื่อว่าสามารถทำประตูได้ด้วย
3/5/93 พรีเมียร์ชิพ : แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด 3-1 แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส (เหย้า) ได้ถ้วยแชมป์กลับคืน เสื้อแจ๊คเก็ตและเนคไท!
ตอนนั้นผมคิดอะไรอยู่นะ? คือเรารู้ว่าเราชนะและได้ถ้วยแชมป์แน่ๆ ก่อนเกมจะเริ่ม ดังนั้นผมกับ พอล อินซ์ ก็นัดกันว่าเราจะสวมเสื้อและเนคไทที่ฉูดฉาดที่สุดเท่าที่จะหาได้ ถ้ามองกลับไปผมก็ไม่คิดว่าจะใส่เสื้อตัวนี้หรอกนะ แต่ อินซี่ น่ะจะพยายามคงความเป็นวัยรุ่นของเขาอยู่เสมอ เขาชอบที่จะขลุกอยู่กับผม และตอนนั้นเราก็ตัดสินใจด้วยกันว่าเราจะสวมเสื้อแบบนี้ มาถึงตอนนี้ผมรู้สึกว่าตอนนั้นผมแต่งตัวค่อนข้างจะบ้านนอกไปหน่อย และเพื่อนร่วมทีมส่วนใหญ่ก็จะเห็นว่าผมแต่งตัวตลก
ถ้วยของแชมป์
ผลของเกมนั้นไม่มีผลกับเราเลย เพราะยังไงเราก็ได้แชมป์ แต่เมื่อเราลงสนาม ไม่ว่ายังไงเราก็อยากจะชนะให้ได้ ตอนนั้นมีนักฟุตบอลในทีมบางคนยังคงปวดหัวอยู่เนื่องจากคืนที่ผ่านมา มีปาร์ตี้ของ สตีฟ บรูซ (!) แต่ประตูที่ แบล็คเบิร์น ทำได้เหมือนกับเป็นสิ่งที่ปลุกให้เราตื่นขึ้น และลูกยิง ฟรีคิก ของผมตอนนั้นก็ถือว่าดีที่สุดตั้งแต่ที่ผมเคยทำมาเลยล่ะ โดยรวมแล้ว ถือว่าเป็นนัดที่ดีมาก และถือว่าเป็นช่วงเวลาที่สำคัญช่วงหนึ่งในชีวิตผมเลยล่ะ
1/10/97 แชมเปี้ยนส์ ลีก : แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด 3-2 ยูเวนตุส (เหย้า) ความภูมิใจในฟุตบอลยุโรปที่ โอลด์ แทรฟฟอร์ด
ถือว่าผลการแข่งขันครั้งนั้นสำคัญกับเรามาก เพราะว่าทีม ยูเวนตุส ถือว่าเป็นทีมที่ดีที่สุดใน แชมเปี้ยนส์ ลีก ในช่วง 2 3 ปีนั้น และเราก็เคยเจอและพ่ายแพ้ต่อพวกเขามาแล้วทั้งในบ้านและนอกบ้าน ผมจำได้ดีทีเดียวที่เราไปเล่นที่ตูริน ผมเล่นได้แย่มากๆ พอหมดครึ่งแรกผู้จัดการทีมจึงเปลี่ยนผมออก ดังนั้นในนัดนี้ผมจึงพยายามเล่นให้ดีที่สุด ซึ่งพวกเราค่อนข้างจะตกใจที่ถูกนำไปก่อนในช่วงแรก และมันทำให้เราคิดว่า เอาอีกแล้วหรือนี่ เราจะชนะทีมอย่าง ยูเวนตุส ได้สักครั้งมั๊ย แต่แฟนๆ ยังส่งเสียงเชียร์เราตลอด และผลสุดท้ายเราก็สามารถทำได้ ซึ่งก็แสดงให้เห็นว่าเราสามารถเอาชนะยอดทีมในยุโรปได้
ผมถือว่านัดนี้ผมมีฟอร์มที่ดีที่สุดในการลงเล่นในฟุตบอลยุโรปเลยล่ะ และประตูที่ได้ก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากสัญชาติญาณจริงๆ ผมลากผ่านฝั่งตรงข้ามมาได้ 2 คนจนเข้าถึงกรอบเขตโทษ ในตอนนั้นผมคิดอยู่อย่างเดียวล่ะว่า ต้องยิง! ซึ่งผมโชคดีมากที่บอลเข้าประตู และถือว่าเป็นประตูที่สำคัญมากจริงๆ
14/4/99 เอฟเอ คัพ เซมิไฟนอล รีเพลย์ : แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด 2-1 อาร์เซนอล (วิลล่า พาร์ค) - ประตูสำคัญ! หนึ่งค่ำคืนกับความรู้สึกหลากหลาย
คืนนั้นสำหรับผมมันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันไป ผมมีความรู้สึกภูมิใจมากที่ทำประตูได้ แต่ก็น่าเสียดายที่ผมก็พบกับบาดเจ็บที่เอ็นร้อยหวายตามมา และต้องเดินออกจากสนามหลังจบเกมพร้อมกับไม้ค้ำเพื่อช่วยเดิน ผมรู้ในทันทีเลยว่าจะพลาดลงสนามอีกหลายนัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งนัดที่จะพบกับ ยูเวนตุส ในวันพุธที่จะถึง ทำให้ตอนนั้นผมรู้สึกผิดหวังมากไปพร้อมๆ กันด้วย
ประตูและอาการดีใจ
ในตอนนั้น ผมคิดว่าผมลากบอลจากระยะซัก 30 หลาผ่านฝั่งตรงข้าม 1 2 คนก่อนจะยิง แต่หลังจากผมได้กลับไปดูเทปที่บ้านแล้ว ถึงได้รู้ว่าจริงๆ แล้วผมลากมาจากครึ่งสนามและผ่านฝั่งตรงข้ามได้ถึง 3 4 คนแล้วจึงยิงประตู! ตอนนั้นผมเขินนิดๆ นะแต่ที่ตลกก็คือแฟนๆ ที่ลงมาดีใจด้วยในสนามน่ะมีส่วนหนึ่งที่เป็นเพื่อนของผมนะ! มันแปลกๆ นะที่เห็นแฟนๆ วิ่งมาหาคุณและเพื่อนๆ ก็มาหอมแก้มคุณน่ะ
เรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงๆ ตอนนั้น
ตอนนั้นสถานการณ์มันกลับไปกลับมา เริ่มจากที่เราได้ประตูขึ้นนำก่อน แล้ว เบิร์กแคมป์ ก็ยิงตีเสมอ หลังจากนั้น คีนก็ถูกไล่ออก แล้ว ปีเตอร์ ก็เซฟจุดโทษ มันผสมปนเปกันไปหมด และชัยชนะในครั้งนี้ก็ทำให้เราเชื่อมั่นในตนเอง และนำไปสู่ทริปเปิ้ลแชมป์
26/5/99 แชมเปี้ยนส์ ลีก : แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด 2-1 บาเยิร์น มิวนิค (นู แคมป์) ทริปเปิ้ลแชมป์ ค่ำคืนที่ลืมไม่ได้
ผมจำเกมนี้ได้ค่อนข้างชัดเจนเลยทีเดียว แต่ในช่วง 5 นาทีสุดท้ายค่อนข้างจะเบลอๆ ไปหน่อย หลังจากที่เราทำประตูแรกของเราได้แล้ว เราทุกคนก็คิดว่าเราต้องเอาชนะให้ได้ในช่วงต่อเวลา แต่อีกเพียงนาทีเดียวเท่านั้น เราก็ได้ลูกเตะมุมและทำประตูได้ ถ้ามองกลับไปตอนนั้น ผมไม่คิดเลยว่าผมจะใช้เท้าขวาได้ดีขนาดนี้มาก่อน เมื่อผมต่อบอลให้เทดดี้ และเขาก็ทำประตูได้ ผมได้กลับมาดูเกมนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า มันเหมือนกับเหตุการณ์พึ่งผ่านมาไม่กี่เดือนนี้เอง
ช่วงเวลาแห่งการฉลองชัย
ตอนที่ผู้ตัดสินเป่านกหวีดหมดเวลาการแข่งขันมันเป็นความรู้สึกที่แปลกมากๆ คือผมเคยเห็นนักฟุตบอลหลายคนร้องไห้หลังจากที่เขาคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ แต่ผมก็ไม่เคยเข้าใจเลยว่าเขาร้องไห้ทำไม จนกระทั่งผู้ตัดสินเป่านกหวีดที่ นู แคมป์ วันนั้นล่ะ ผมก็เข่าอ่อน แทบจะไม่เชื่อเลยว่าเราทำได้แล้ว มันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นสดๆ เลยจากความผิดหวังก่อนแล้วกลับกลายเป็นความปิติยินดีมากๆ แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนจริงๆ
1/8/01 เทสติโมเนียล : แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด 3-4 เซลติก ฉลอง 1 ทศวรรษกับแมนฯ ยูไนเต็ด ฉลองครบ 10 ปี
เกมนัดนี้ถือว่าสุดยอดมากสำหรับผม มีแฟนทีมเซลติกเข้าชมด้วย มันเป็นเกมที่มีรสชาติ และเต็มไปด้วยแทคติกที่ขาวสะอาด ถือว่าเป็นคืนที่ยอดเยี่ยมมาก แต่ก็รู้สึกแปลกๆ ไปพร้อมๆ กัน เพราะว่าคืนนั้นอะไรๆ ก็เกี่ยวกับผมไปหมด ผมเคยเป็นส่วนหนึ่งของคืน เทสติโมเนียล มาก่อนแต่ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะเกิดขึ้นกับผม แต่ผมก็ขอขอบคุณครอบครัวของผม เพื่อนฝูงและเพื่อนร่วมทีมทุกคน มันเป็นช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
