ศึกระหว่างแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด กับลิเวอร์พูลนั้นมักจะมีสถานการณ์ที่ทำให้เกิดฮีโร่ขึ้นอยู่เสมอ แต่มันก็ไม่ใช่ทุกครั้งไปที่จะมีใครสักคนตกเป็นพาดหัวข่าว มันจำเป็นจะต้องมาแบบถูกที่ถูกเวลาเท่านั้นถึงจะเพียงพอที่ชื่อของพวกเขาจะถูกจารึกลงในหน้าประวัติศาสตร์นี้...
ไบรอัน แม็คแคลร์, 2-1, พรีเมียร์ ลีก, 6 มีนาคม 1999, แอนฟิลด์
ก่อนหน้านั้น เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ไม่เคยบุกไปชนะที่แอนฟิลด์ได้เลย นับตั้งแต่ที่ไปเยือนครั้งแรกในปี 1986 แถมทีมของเขายังยิงประตูที่สนามแห่งนี้ไม่ได้มาตลอด 4 เกมที่พบกันอีกต่างหาก อย่างไรก็ตาม เกมที่ว่านี้แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ก็สามารถเก็บชัยชนะจนได้ และนั่นยังกลายเป็นเส้นทางสู่การคว้าแชมป์ลีกสูงสุดเป็นครั้งแรกในรอบ 26 ปีด้วย นั่นคือจุดเริ่มต้นในการไล่แซงสถิติแชมป์ลีกสูงสุด 18 สมัยของลิเวอร์พูล ประตูของ มาร์ค ฮิวจ์ส มาถูกตีเสมอโดย เอียน รัช แต่ ไบรอัน แม็คแคลร์ ก็มาโขกจากระยะใกล้ในช่วง 10 นาทีแรกของครึ่งหลัง ก่อนที่จะกลายมาเป็นประตูชัยไปในที่สุด
เอริค คันโตน่า, 1-0, เอฟเอ คัพ, 11 พฤษภาคม 1996, เวมบลีย์
ความเป็นหนึ่งในเกาะอังกฤษของลิเวอร์พูลต้องมาจบลงในช่วงกลางยุค 1980 เมื่อทีมของ รอย อีแวนส์ สามารถคว้าถ้วยแชมป์ได้เพียงแค่รายการเดียวเท่านั้น แถมยังเป็นถ้วยเล็กอย่างลีก คัพ อีกต่างหาก ขณะที่กับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด นั้นกลับกันโดยสิ้นเชิง พวกเขาคว้ามาแล้ว 3 แชมป์ในช่วงเวลาดังกล่าว ในเกมนี้จะเป็นการไล่ล่าคว้าดับเบิ้ลแชมป์เป็นครั้งที่ 2 ในรอบ 3 ฤดูกาล และแฟนๆ ปีศาจแดงก็คงไม่ลืมประตูชัยของ เอริค คันโตน่า ที่เขากระโดดถอยหลังวอลเล่ย์จากแถวกรอบเขตโทษเข้าไปตุงตาข่าย โดยในตอนนั้นเหลือเวลาแข่งขันอีกแค่ 5 นาทีเท่านั้น
โอเล่ กุนนาร์ โซลชาร์, 2-1, เอฟเอ คัพ รอบ 4, 24 มกราคม 1999, โอลด์ แทรฟฟอร์ด
เกมนี้เริ่มต้นกันแบบฝันร้ายเมื่อ ไมเคิล โอเว่น บุกมาโขกประตูให้ทีมเยือนขึ้นนำไปก่อนตั้งแต่นาทีที่ 2 ของเกม จากนั้นลิเวอร์พูลก็รักษาสกอร์ขึ้นนำเอาไว้ได้ตลอดจนเกือบจะทำให้พวกเขาบุกมาคว้าชัยที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด ได้เป็นครั้งแรกในรอบ 9 ปี แต่หลังจากนั้น ดไวท์ ยอร์ค กับ โอเล่ กุนนาร์ โซลชาร์ ก็มารัวยิงให้ทีมปีศาจแดงพลิกกลับมาชนะในช่วง 2 นาทีสุดท้ายของเวลาปกติ ตอนนั้นไม่มีใครรู้เลยว่านั่นยังไม่ใช่การคัมแบ็คกลับมาชนะครั้งสุดท้ายในฤดูกาล 1998/99 อะไรแบบนี้ยังเกิดขึ้นอีกหลายครั้งจนทำให้ทีมปีศาจแดงคว้าทริปเปิ้ลแชมป์ได้ในบั้นปลาย
ดิเอโก้ ฟอร์ลัน, 2-1, พรีเมียร์ ลีก, 1 ธันวาคม 2002, แอนฟิลด์
โดยปกติกองหน้าทุกคนก็ถูกคาดหวังว่าจะต้องเป็นผู้ยิงประตูพาทีมคว้าชัยอยู่แล้ว แต่กับ ดิเอโก้ ฟอร์ลัน เขาเพิ่งทำประตูไปได้แค่ 2 ลูกเท่านั้น จากการลงเล่น 41 เกมแรกให้กับทีมปีศาจแดง นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้คุณประหลาดใจในเกมนี้ เขาไม่ได้ยิงแค่ลูกเดียวเท่านั้น แต่สามารถทำได้ถึง 2 ลูก โดยประตูแรกนั้นทำเอา เจอร์ซี่ ดูเด็ค แทบจะต้องร้องไห้ เมื่อนายทวารชาวโปแลนด์รับบอลโขกคืนหลังพลาดลอดขาตัวเองจนโดนฟอร์ลันฉกบอลไปสำเร็จโทษ จากนั้นอีกเพียง 3 นาทีให้หลัง ศูนย์หน้าชาวอุรุกวัยก็มากดได้อีกประตู แม้ว่า ซามี่ ฮูเปีย จะมายิงคืนให้กับเจ้าถิ่น แต่ว่ามันก็ช้าไปเสียแล้ว
ริโอ เฟอร์ดินานด์, 1-0, พรีเมียร์ ลีก, 22 มกราคม 2006, โอลด์ แทรฟฟอร์ด
นี่อาจจะถือว่าน่าประหลาดกว่าฟอร์ลันอีก ปกติแล้วเราจะไม่ค่อยได้เห็นชื่อของ ริโอ เฟอร์ดินานด์ อยู่บนสกอร์บอร์ด แต่เกมนี้เขาก็เติมขึ้นมาโขกประตูชัยในช่วงเวลาที่เหมาะเจาะให้ทีมปีศาจแดงเอาชนะลิเวอร์พูล ซึ่งนั่นเพิ่งเป็นประตูที่ 3 ของเขาเท่านั้นกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด โดยตลอด 89 นาทีนั้น ทีมเยือนสามารถต้านทานเกมรุกของทีมปีศาจแดงเอาไว้ได้หมด ดูเหมือนว่าพวกเขาจะต้องจบเกมด้วยความผิดหวังอีกครั้ง หลังจากที่พลาดท่าพ่ายต่อแมนเชสเตอร์ ซิตี้ มาเมื่อสุดสัปดาห์ก่อนหน้า แต่จากลูกเปิดฟรีคิกของ ไรอัน กิ๊กส์ ผู้เล่นทีมเยือนในชุดสีขาวก็ไม่สามารถต้านทานจังหวะขึ้นโขกของริโอ จากนั้นก็เป็นช่วงเวลาของการเฉลิมฉลองกันแบบสุดเหวี่ยง โดยไม่มีใครที่ออกอาการหนักเท่ากับ แกรี่ เนวิลล์ หลังจากที่เกมจบลง
จอห์น โอเชีย, 1-0, พรีเมียร์ ลีก, 3 มีนาคม 2007, แอนฟิลด์
ชัยชนะเหนือคู่ปรับตัวฉกาจถือเป็นสิ่งที่หอมหวานอยู่แล้ว แต่มันจะยิ่งสุดยอดยิ่งขึ้นเมื่อมันมีผลถึงอะไรบางอย่างที่สำคัญด้วย ตอนนั้นแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด กำลังไล่บี้แชมป์อย่างสูสีกับเชลซี แต่สถานการณ์ในเกมนี้ก็ไม่ค่อยสู้ดีนัก เวย์น รูนี่ย์ ได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า ขณะที่ พอล สโคลส์ ก็มาโดนใบแดงจากการไปทำท่าออกหมัดใส่ ชาบี อลอนโซ่ แต่แล้วนักเตะที่เปลี่ยนตัวลงมาแทนรูนี่ย์อย่าง จอห์น โอเชีย ก็ได้กลายมาเป็นฮีโร่ เขาเป็นคนส่งบอลเข้าประตูไปในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ ที่แสบกว่านั้นก็คือมันเกิดขึ้นต่อหน้ากองเชียร์ฮาร์ดคอร์ของลิเวอร์พูลที่อัฒจันทร์เดอะ ค็อป ด้วย สุดท้ายทีมปีศาจแดงก็เก็บ 3 คะแนนได้สำเร็จ พร้อมกับได้ฮีโร่ที่เป็นชาวไอริช
