ครั้งสุดท้ายที่โซลชาร์ สวมชุดแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ลงเล่นก็คือเมื่อ 18 เดือนที่แล้วโดยลงมาเป็นตัวสำรองในเกมเอฟเอ คัพ นัดชิงชนะเลิศ ปี 2004 ที่ทีมเอาชนะมิลล์วอลล์ ได้ที่สนามมิลเลนเนี่ยม สเตเดี้ยม ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมาเขาต้องทนอยู่กับอาการบาดเจ็บมาโดยตลอด มันมากมายถึงขนาดที่ว่าดาวยิงชาวนอร์เวย์ วัย 32 ปีได้ลงเล่นเป็นตัวจริงเพียง 10 นัดในช่วง 3 ฤดูกาลหลังสุด
เขาตั้งเป้าหมายว่าจะกลับมาลงเล่นให้ได้ในช่วงคริสต์มาส และก็ได้กล่าวถึงความซาบซึ้งใจที่เขาได้รับการสนับสนุนด้วยดีมาโดยตลอด
"จากวันที่ผมตัดสินใจเข้ารับการผ่าตัดมาจนบัดนี้ บรรยากาศในสโมสรยังยอดเยี่ยมเสมอ" โซลชาร์ กล่าว "ผู้นำทุกคนยอดเยี่ยมมาก รอย คีน เป็นแรงบันดาลใจที่ดี และแม้กระทั่งผู้บริหารระดับสูงอย่างเดวิด กิลล์ ทุกๆ คนให้การสนับสนุนเป็นอย่างดี"
"ผมได้รับการสนับสนุนอยู่ตลอดที่คาร์ริงตัน ทุกๆ วัน ผมมีเพื่อนที่ดีเยี่ยมในการฝึกซ้อมภายใต้การดูแลของไมค์ เคลกก์ [โค้ชดูแลความฟิต] และรวมทั้งจากนักกายภาพบำบัดทุกคนอีกด้วย"
แม้ว่าโซลชาร์ จะต้องเผชิญกับการต่อสู้กับปัญหาทั้งทางร่างกายและจิตใจอยู่ทุกวัน เขาก็ยังคงมีอารมณ์ขันอยู่เสมอ
"ผมมีเพื่อนในการฝึกซ้อมแตกต่างกันอยู่ตลอดแล้วแต่ว่านักเตะคนไหนจะได้รับบาดเจ็บ แต่บางช่วงในฤดูกาลนี้มันก็แออัดซะเหลือเกิน!"
"แต่ทุกคนในสนามฝึกซ้อมถามผมเสมอว่าผมสบายดีมั้ย และให้กำลังใจผมให้สู้ต่อไป" เขากล่าว "ถ้าผมสามารถส่องดูตัวเองในกระจกตอนกลางคืนและรู้ได้ว่าผมทำได้ดีในวันนั้น นั่นก็เป็นทั้งหมดที่ผมทำได้แล้ว"
มีเกมที่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ลงเล่นน้อยเกมนักที่ผ่านไปโดยไม่มีเสียงแฟนบอลตะโกนเรียกชื่อของเขา และเป้าหมายที่ยังคงทอแสงอยู่ในใจของศูนย์หน้าผู้นี้อยู่เสมอก็คือจะต้องทำประตูต่อหน้าแฟนบอลเหล่านั้นให้ได้อีกครั้ง
"การสนับสนุนจากแฟนบอลทำให้ผมรู้สึกหลายอย่าง" เขากล่าว "อย่างหนึ่งก็คือความรู้สึกภาคภูมิใจแต่มันก็ยังทำให้ผมรู้สึกกลัวบ้างเล็กน้อยในเวลาเดียวกันด้วยเพราะจะมีการคาดหวังเกิดขึ้นเมื่อผมกลับมาลงเล่น"
"มันเป็นความรู้สึก 2 แบบ แต่สิ่งสำคัญก็คือมันเป็นแรงกระตุ้นและแรงบันดาลใจ มันผลักดันให้คุณคิดไปว่า 'ผมจะต้องกลับมาให้ได้'"
"ผมคิดว่าในตอนนี้ผมรู้แล้วว่าประตูที่ผมทำได้ที่สนามนู คัมป์ มีความหมายมากขนาดไหนในตอนที่ผมได้ยินเสียงจากแฟนบอล ผมสามารถคิดได้แต่เพียงว่าผมจะได้ยินเสียงแบบนั้นอีกครั้งก็ต่อเมื่อผมอยู่ในสนาม ไม่ใช่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์"
การย้อนกลับไปนึกถึงประตูที่เขาทำได้ให้กับปิศาจแดง ก็เป็นการช่วยให้โซลชาร์ ผ่านพ้นไปได้ เขามีวิดิโอรวมประตูทั้งหมดที่เขาทำได้ ซึ่งเขาดูอยู่เสมอๆ
"ผมคิดว่ามันเป็นสิ่งสำคัญที่จะดูประตูเหล่านั้นเป็นบางครั้ง" เขากล่าว "เพื่อให้กำลังใจคุณ นอกจากนั้นก็เพื่อระลึกถึงความรู้สึกเวลาได้ลงเล่น เพราะผมเกือบจะลืมไปแล้วว่ามันเป็นอย่างไร ผมคิดถึงการสร้างแรงกระตุ้นก่อนลงแข่ง การเข้านอนในคืนก่อนลงแข่งและคิดถึงรูปเกมที่จะเกิดขึ้น ผมคิดถึงความรู้สึกที่อะดรินาลีนไหลไปทั่วร่างกาย"
"ปฏิกิริยาของแฟนบอลเป็นสิ่งหนึ่งที่ผมประหลาดใจมาก รวมทั้งน่าพึงพอใจและถือเป็นเกียรติอย่างมากอีกด้วย ผมได้แค่เพียงหวังว่าผมจะสามารถตอบแทนการสนับสนุนที่พวกเขาให้กับผมเป็นอย่างดี"
"ผมคิดว่าถ้าผมสามารถหายจากอาการบาดเจ็บหัวเข่าได้เต็มที่ 100% ผมน่าจะลงเล่นต่อได้อีก 2 หรือ 3 ปี ผมหมายถึงว่าผมยังไม่แก่ซักเท่าไหร่นะ! ผมยังไม่รู้สึกว่าแก่ด้วยซ้ำ ดังนั้นมันก็อยู่ที่เรื่องเดียวเท่านั้นก็คือจะต้องกลับมาฟิตเต็มที่อีกครั้งให้ได้" โอเล่ กล่าวทิ้งท้าย
