๐เeซoง๐ เขียน:~ที่ท่าน จขกท. พูดก็ใช่ว่าจะถูกทั้งหมดนะคับ..ปี 1999 ที่ยูไนเต็ดได้ทริ๊ปเปิ้ลแชมป์ส่วนนึงมาจากการผนึกกำลังของคู่หูนิลกาล โคล+ยอร์ค ยอร์คพักบอลและยิงเองได้ แต่โคลนี่มันก็หน้าเป้านะคับคือยืนค้ำอยู่ข้างหน้าเพื่อให้กองหลังฝ่ายตรงข้ามไม่กล้าดันขึ้นสูงมากนักสรุปฤดูกาลนั้นยูไนเต็ดยิงในลีคเกือบ 100 ลูก ต่างจากคู่หน้าในปัจจุบัน รูน+เตฟ เป็นศูนย์หน้าประเภทหน้าต่ำเหมาะกับการลงมาล้วงบอลลึกและลากเข้าไปยิง..ทำให้ขาดความหลากหลายจนบางเกมส์ดูแล้วอึดอัดมากเพราะเจาะกองหลังฝ่ายตรงข้ามไม่เข้า แต่ด้วยผลงานของผู้เล่นในแดนกลางนำโดยไอ้โด้ที่คอยสอดขึ้นมายิงได้ตลอดจึงกลบข้อด้อยในเรื่องคู่หน้าของยูไนเต็ดไปได้~
~ท่าน จขกท. กล่าวถึงยูไนเต็ดตอนที่มีพี่ม้าซึ่งเป็นหน้าเป้าโดยธรรมชาติ..แต่สุดท้ายยูไนเต็ดไปไม่ถึงแชมป์ ขอให้ท่านดูโครงสร้างโดยรวมของทีมด้วย ปีนั้นโ้ด้ยังเล่นได้ไม่เป้นสัปรด แถมคาร์ริค ฮาร์กรีฟ เอฟร่า ก็ยังวิ่งโทง ๆ เตะให้ทีมเก่าอยู่เลย ระบบทีมมันยังไม่แน่นเหมือนทุกวันนี้ทำให้ชวดแชมป์ ไม่ใช่ชวดแชมเพราะมีหน้าเป้าอย่างพี่ม้าซะหน่อย ผมยังยืนยันว่ายูไนเต็ดสมควรมีหน้าเป้าประเภทโป้งปิดบัญชีมันจะทำให้ยูไนเต็ดมีมิติในเกมส์รุกมากขึ้น อีกทั้งจะช่วยลดความกดดันของหมูรูนทำให้เจ้าตัววิ่งพล่านไปทั้งสนาม เพราะตอนนี้รูนรับภาระต้องยิงประตูทั้งที่เจ้าตัวเหมาะจะเล่นเป็นหน้าต่ำคอยล้วงบอล ลากเข้าไปยิง หรือจ่ายให้คู่หูมากกว่า~
ในการป้องกันแชมป์พรีเมียร์+แชมป์ยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก ยูไนเต็ดสมควรมีหน้าเป้าแบบโป้งปิดบัญชี 1 ตัว เพื่อเพิ่มมิติในเกมส์รุกให้หลากหลายมากขึ้น !!!
ประเด็นแรก: ตามความเข้าใจนั้นถูกครับ กับเรื่องโคลเป็นstriker หน้าเป้า แต่บทบาทแล้ว ถ้าได้ทันดูจริงๆ นิสเตอรอยนั้นเทียบไม่ได้เลยกับโคลในตำแหน่งนี้ทั้งสไตล์การเล่นและทัศนคติในการเล่นเป็นทีม และจนต้องหลุดไปเป็นตัวสำรองเพราะเล่นคู่กับนิสเตอรอยไม่ได้และ ก็ถูกขายไปในที่สุด และเป็นที่มาของการยึดโยงของระบบ4-5-1ของเฟอร์กี้ที่นำมาสู่การเป็นแผนหลักอย่างถาวรในยุคนั้น อันนี้คงปฏิเสธไม่ได้ว่า เราล้มเหลวแค่ไหนถ้าเทียบระบบ4-4-2ในปัจจุบันและยุค3แชมป์ อันนี้คงเปรียบได้กับผลงานจริงมั้ยครับ? และจะพูดถึงกลางที่สนับสนุนในสมัยมีนิสเตอรอยก็คือกลางชุดเดียวกับชุด3แชมป์ที่มีทั้งกิกส์ คีน สโคลล์และเบ็ค อันนี้คงอ้างไม่ได้ว่าทีมไม่ถึง ซึ่งเป็นเพราะระบบมากกว่าจริงมะ? และอีกอย่างเรื่องโคลนั้นสไตล์การเล่นเค้าจ่ายมากกว่ายิง และใช้โอกาสเปลื้องมาก ถ้าไม่นับว่าเป็นหน้าเป้าโดยตำแหน่งครับ(ถึงเป็นหน้าเป้าโดยตำแหน่ง แต่ก็เล่นเป็นหน้าคู่กับยอร์ค เหมือนเช่นเตฟ+รูน ซึ่งต่างกับบทบาทของนิสเตอรอยโดยสิ้นเชิง)
ประเด็นต่อมา:ผมก็เห็นด้วยครับกับการที่ต้องมีหน้าเป้า(แต่ต้องไม่ใช่เป้าอย่างเดียว+คุณสมบัติ7ข้อ) ผมก็ได้พูดไปแล้วเหมือนกัน ดังเช่นเรื่องของความหลากหลายในการปรับแต่งบางแทคติกในการเข้าทำเช่นกัน อันนี้คงเหมือนกันนะครับ
ยินดีครับ....ถือว่าแลกเปลี่ยนกันตามประสาแฟนยูไนเต็ดเหมือนกันครับ
