ตั้งแต่เชียร์แมนยูมาคุณว่านัดไหนเจ็บปวดที่สุด

[layling]

ส่วนตัวผมนัดที่ดูแล้วเจ็บปวดที่สุดคือนัดชิงuclกับบาซ่า
เป็นอะไรที่บอกไม่ถูก ป๋ากี้นังนิ่งๆกำมือแน่นไม่ทำไรเลย
แบบยอมรับสภาพว่าสู้บาซ่าไม่ไหว คือมันเป็นความรู้สึก
ตอนเชียร์ที่เจ็บปวดมากเพราะป๋ากี้ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ
แต่นัดนั้นยอมดือๆเลย ผมเลยรู้สึกเจ็บปวดกับการเชียร์นัดนั้นที่สุด
นัดอื่นถึงจะแพ้จะโดนยิงยับก็เจ็บไม่เท่านัดเจอบาซ่า
แล้วความรู้สึกนั้นก็กำลังกับมาในยุคไอ้กัลคือเจ็บปวดที่บอร์ดแมร่ง
ปล่อยให้ไอ้กัลอยู่จนถึงนัดนี้ได้อย่างไร

[ตั้ม_สิบล้อ]

มี 2 เกม ครับ
1. เกมที่แพ้เพื่อนบ้านน่ารำคาญ ค่าหลุม 1-6
2. เกมที่แพ้เป็ดคาหลุม 0-3 สมัยน้ามอยส์คุมทีม (เจิดน่าจะกด Hat Trick แต่ยิงลูกโทษไม่เข้า)

[reddevils777]

นัดที่มีผจกชื่อหลุย ฟัลกัล คุมทีม

[boomz]

อันดับ 1 ก็คงยกให้เกมส์แพ้บาร์ซ่าในนัดชิงนะแหละครับ
อันดับ2 ก็แพ้เรือ1-6
ทั้ง 2 นัดมันปวดใจตรงที่ว่า ความเป็นจริงในโลกฟุตบอล
ยังไงๆมันก็ยังมีความต่างระหว่างทีมที่มีนักเตะที่มีทักษะ พรสวรรค์สูงๆเกือบทุกตำแหน่งในทีม
เมื่อรวมกับการวางแผนการเล่นที่ดี มันจะออกมาได้ผลงานที่สมบุรณ์กว่า
เมื่อเทียบกับทีมเราที่มีนักเตะระดับกลางๆปนอยู่เยอะกว่า ต่อให้วางแผนแก้ทางมาดียังไงสุดท้ายก็จะสู้ไม่ได้
มันทำให้ต้องยอมรับว่าแพ้แบบไร้ทางสู้ทุกกระบวนเลยจริงๆ
แต่ปวดใจยังไงก็แค่ไม่กี่นัด มันยังมีแชมป์ มีความสนุกสนาน มีฟอร์มการเล่นที่ดีในเกมส์อื่นๆให้ได้ประทับใจ

แต่ในยุดฟานกัล ตอนนี้ดูแล้วต้องปวดใจเกือบทุกนัด ว่าแมนยูกลายมาเป็นแบบนี้ได้ไง
ดูแล้วน่าเบื่อ ง่วงนอน เล่นแบบไม่มีคลาสไร้อนาคตสุดๆ

[Chinna1304]

นัดชิงกับบ่าซ่า บอลสู้ไม่ได้ แถมตอนนั้นอกหักอีกด้วยเป็นอะไรที่เลวร้ายมากๆๆ

[Lamparm]

ส่วนใหญ่จะอยู่ยุคป๋ากี้ ไม่ใช่เพราะคุมมานาน แต่เพราะเรามั่นใจว่าสู้ได้ทุกทีม เอาชนะได้ทุกทีม
ซึ่งต่างจากยุคปรัชญา เสมอหรือแพ้ ก็ไม่ได้เกินความคาดหมาย ชินและชาฝุดๆ

ยุคป๋ากี้เกมที่เจ็บปวด คือ ทุกเกมที่แพ้ลิเวอร์พูล
เพราะผมนั่งเชียร์เป็นกลุ่มกับเพื่อนๆ แพ้ก็โดนถากถางกันสดๆเลย เรียกว่า รู้ชะตากรรมไปจนกว่าจะพบกันใหม่นู่นแหละ

[knightoflaw]

1.เกมแรกที่ไม่มีคันโตน่าอีกต่อไปตอนนั้นพึ่งดูบอลได้ไม่กี่ปีรู้สึกเลยว่าทำไมเราถึงไม่ดูให้เร็วกกว่านี้
2.การจากไปของเบ็คผมเฉย ๆ นะแต่มาปวดใจอีกครั้งเมื่อในทีมไม่มีโรนัลโด้่ที่จากไปเกมแรกที่เล่นแผนใหม่ที่ไม่มีโรนัลโด้ในแผนมันเจ็บจริง ๆ
3.เกมสุดท้ายและเป็นเกมที่เจ็บปวดที่สุดคือเกมสุดท้ายของตำนานป๋ากี้พอรู้ว่าต่อจากนี้จะไม่ได้ดูบอลที่ป๋าแกคุมแบบเอนเตอร์เทรนมาตลอดก็รู้สึกปวดใจจริง ๆ เพราะรู้ทันทีว่าแมนยูที่ชอบมาตลอดต้องเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมแน่นอน

[patter]

อันดับ 1 ... แพ้เป็ด 1-4 ปี 2009 ยุคตอเรสทำวิดิชเสียคน และบักเจิดจอมลื่นจูบกล้องยิ้มร่า
อันดับ 2 ... ป๋าแพ้เป๊บ นัดชิง UCL กำมือสั่น เป็นเหตุให้อยากได้เป๊บคุมแมนยู มูยังห่างชั้นจากเป๊บเยอะ
อันดับ 3 ... แพ้มาดริด 0-3 สมัยปี 2000 หลังจากที่ได้ 3 แชมป์
แพ้มาดริดขาดลอย แถมเฮียรอยคีนทำเข้าประตูตัวเองอีก ราอูลยิงเหนือชั้น กำเนิดคาสึยาส

[layling]

ที่ผมยกประเด็นนี้ขึ้นมาคือ ตอนนี้ปวดใจมากทำไม บอร์ดบริหารถึงปล่อยให้ทีมเละเทะได้ขนาดนี้ ทุกคนให้โอกาส ฟานกัลแต่ฟานกัลไม่เคยเปลี่ยนวิธีการเล่นจะเปลี่ยนก็แค่นักเตะกับแผนการยืน แต่เรื่องของจิตใจความมุ่งมันนักเตะทีมชุดนี้มันไม่มีเลยแมร่งใส่แต่ความกลัวลงในหัวนักเตะจนนักเตะไม่กล้าเล่นไม่กล้าแสดงออก
แต่ที่มป๋ากี้ ไม่ว่านัดนี้จะแย่ จะเล่นหลุดฟอร์ม แต่เชื่อได้เลยนัดถัดไปทีมจะกลับมาด้วยความกระหายและชัยชนะ แต่กับฟานกัลแมร่งเสมอต้นเสมอปลายตลอดเล่นยังไงก็เล่นแบบนั้น

[aumisuka]

แพ้แมนซิ คาบ้าน 1-6