โดย meyeye » อาทิตย์ มิ.ย. 22, 2008 14:15
ผมยังจำครั้งเเรกได้ดี ครั้งเเรกที่ผมสัมผัสกับ พื้นหญ้าสีเขียว ที่ล้อมรอบไปด้วย ธรรมชาติที่เเสนสวยงาม
ผมฝันเสมอๆว่าลูกกลมๆที่อยู่ตรงหน้าผมนี้ มันจะอยู่ เป็นเพื่อนข้างๆผม ไม่ว่าผมจะทุกข์หรือว่าสุข
ผมคิดเสมอว่า มันคือเพื่อนของผม เเละผมรู้ว่ามันสามารถนำพาผม ไปสู่ความฝันได้
ผมไม่ได้คาดหวังอะไรมาก เพียงเเค่ขอให้ผมได้ทำสิ่งที่เรียกว่าความสุขในชีวิตก้อพอ
วันเวลาผ่านไป พื้นหญ้าที่เขียวชอุ่มล้อมรอบด้วยธรรมชาติ กลับแปลเปลี่ยนเป็น ตึกราวบ้านช่องที่สูงใหญ่
จากฉากที่เคยเงียบสงบ กลับกลายเป็นที่ๆ คนจอแจ และโอบล้อม ตัวผมไว้
พวกเขาเรียกชื่อของผม และบอกผมว่าพวกเขารักผม เเละอยากให้ผมอยู่ตรงนี้ตลอดไป
ผมไม่เคยรังเกียจเลยซักนิด และพร้อมจะอยู่กับพวกเค้าเสมอๆ เเม้ว่าช่วงเวลาอันเเสนหวาน
จะได้เลือนหายไปแล้ว แต่สุดท้ายแล้ว บ้านของผมนั้น มันก้อคือที่ ที่สุดท้ายสำหรับชีวิตของผม
บ้าน.... ซึ่งผมเรียกมันว่า โอลด์ แทรฟฟอร์ด
ผมรักมัน จริงๆ และสุดท้าย ผมก้อยังอยู่กับมัน....
โอเล กูน่าร์ โซลชา
28 August 2007
<center>
