แม้ใจจริงผมเองคิดว่า 4-4-2 เป็นสูตรที่บาลานซ์ที่สุดในโลกฟุตบอล
และมันดูเป็นปีศาจแดงคลาสสิคสำหรับผมมากที่สุด
แต่เทรนด์ฟุตบอลยุคนี้ ยอมรับว่าสูตร 4-3-3 เหมาะกับทีมใหญ่กระหายชัยชนะอย่างแท้จริง
เพราะหากว่ามีนักฟุตบอลที่เหมาะสมลงตัวกับแผนนี้ ก็นับว่าเป็นแผนการเล่นที่แข็งแกร่งเหลือหลาย
แมนยูในยุคที่มีอาวุธหนัก คือ double R (โรนัลโด้+รูนี่ย์) อาจจะเหมาะกับ 4-3-3 มากกว่าแผนอื่น
และจากการให้สัมภาษณ์ของเฟอร์กี้เมื่อปี 2005 สรุปว่าเขาใช้ 4-3-3 เพราะทีมมีลูกรัก 2 คนนี้
http://www.thefootballnetwork.net/main/s237/st80859.htm
...
ผมเองก็เห็นด้วยกับท่านเซอร์
โรนัลโด้คึกคักกับแผนการเล่นนี้ เพราะธรรมชาติเจ็ทโด้กระหายประตู มากกว่าการเสกสรรค์ปั้นเกม
เมื่อรวมพลังกับหมูรูน ที่มีพลังมหาศาลเพียงพอจะวิ่งพล่านทุกที่ มากกว่ายืนรอปิดบัญชี
รูนี่ย์ที่ไม่มีหมด จึงเหมาะกับ 4-3-3 ที่แปรผันเป็น 4-5-1 ในยามที่ทีมไม่ได้ครองบอล
เมื่อมี รูนี่ย์ และ โรนัลโด้ ประดับอยู่ในรายชื่อ 3 หอก
และแมนยูชุดนี้มีมิดฟิลด์ให้เลือกหลากหลาย สำหรับ 3 ห้องเครื่องแดนกลาง
บวกกับแบ็กโฟร์มหากาฬ และหอคอยเฝ้าเสาที่ไว้ใจได้
จิ๊กซอว์สำคัญจึงอยู่ที่ ศูนย์หน้าตัวกลาง ซึ่งหาก "ใช่" และ "ลงตัว" ถึงที่สุด
ตำแหน่งศูนย์หน้าตัวกลางนี้จะยิงประตูได้เป็บกอบเป็นกำ
ดั่งที่ ดร็อกบ้า ทำได้ในยุคมูรินโญ่ ที่มี ดัฟ ร็อบเบน หรือ โจโคล ช่วยทะลวงฟัน
เมื่อเฟอร์กี้ ปักใจจะใช้ 4-3-3 เป็นแผนการรบหลักของแมนยูชุดนี้
คำถามคือทีมเรามีกองหน้าคนนั้นหรือยัง ?
หรือในที่สุดแล้ว โรนัลโด้+รูนี่ย์ ไม่ได้เหมาะกับ 4-3-3 อย่างที่คิด
และอาจถึงเวลากลับสู่แผนคลาสสิคอย่าง 4-4-2 ?













