ป๋าปล่อย"โคตรดาวรุ่ง"ไปเป็นตัวตัดแต้มคู่ต่อสู้

แผนป๋านี่สุดยอด ลองให้ปล่อยดาวรุ่งไปทุกทีมสิแล้วตัดแต้มคู่ต่อสู้ แผนเราเนียนมาก
ขอคารวะป๋าซัก 100 จอก

ฮ่าๆๆ

ระวัง เจอ ลิโป้

หุหุห

ขนาดนั้นเลยอ่ะนะ ผมว่าทำของเราเองดีก่าม้าง

ไม่เกี่ยวกับบทความ มันเป็นเรื่องของความคิด+มุมมองที่ทุกคนมีสิทธิ์นำเสนอ...

แต่ติดใจตรง

หากเป็นเพื่อน : สิ่งที่เพื่อนทำ คือ ถนอมน้ำใจ วิจารณ์อย่างสร้างสรรค์

คนที่ไม่รู้จัก : จะพูดอะไรก็พูดได้ วิจารณ์แรงๆไปเลย เสียใจช่างมัน ไงมันก็เอาระเบิดมาปาบ้านตูไม่ได้อยู่แล้ว

ผมมองในมุมต่างว่า คนเป็นมิตรสมควรบอกในสิ่งที่เป็นข้อบกพร่องให้มิตรรับรู้เพื่อนำไปแก้ไข ไม่ใช่ปล่อยให้บกพร่องอยู่อย่างนั้น คนที่ไม่รู้จักกันสิครับ ที่ควรจะเมินเฉยเพราะมันไม่ใช่เรื่องของเขาที่จะช่วยออกความเห็นให้ท่าน ว่าตรงนั้นเป็นยังไง ตรงนี้ควรแก้มั้ย...

จะโทษคนตำหนิว่าแย่หมดผมว่ามันกระไรอยู่ไม่คิดในแง่กลับกันบ้างว่า ที่สังคมมันไม่สงบก็เพราะคนโดนตำหนิไมู่้รู้จักเปิดใจให้กว้างที่จะรับฟังและแก้ไขในสิ่งที่(อาจจะ)เป็นข้อบกพร่องของตัวเองจริงๆ คำตำหนิอาจฟังแล้วบาดหู แต่ถ้าท่านนำไปพิจารณาเสียหน่อยก็ไม่ทำให้เสียเวลามากหรอกครับ การโดนตำหนิไม่ได้หมายความว่าท่านจะต้องเปลี่ยน แต่เป็นการถูกสะกิดให้คิดมากขึ้น ถ้าคิดแล้วว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่ถูกตำหนิ ก็แค่เฉยๆกับมัน... แต่ถ้าคิดแล้วได้เจอว่ามันมีส่วนถูกก็จะได้นำไปแก้ไขผลงานของตัวเอง มิตรที่ำไม่กล้าพูดความจริงกับมิตรจะถือเป็นมิตรที่ดีได้อย่างไร?

ถ้าท่านเขียนมาแบบนี้

"การตำหนิ" กับ "การให้กำลังใจ" คำสองนี้ จะเลือกใช้คำไหน?

คุณจะเลือกคำไหนครับ???

คำตอบขึ้นอยู่กับว่า คุณให้ผมเป็นใครในบอร์ดแห่งนี้ ระหว่าง เพื่อนในบอร์ด กับ คนที่ไม่รู้จัก

ผมก็อยากจะถามท่านบ้างว่า

"การยินดีรับฟังคำตำหนิจากผู้อื่นเพื่อได้ความเห็นจากหลายๆมุมมอง" กับ "การรับฟังแต่เพียงข้อความที่เป็นไปตามความคิดท่าน หรือถ้อยคำที่ถนอมน้ำใจเท่านั้น" ท่านจะเลือกเป็นคนแบบไหน

ผมว่ามันก็ขึ้นอยู่กับว่าท่านต้องการเป็นแค่คนที่ทำกระดาษเปื้อนหมึกที่ไม่สนใจอะไรนอกจากได้แสดงความต้องการของตัวเอง หรือท่านต้องการเป็นนักเขียนที่ยินดีเปิดโลกทัศน์ให้กว้างเพื่อพัฒนาผลงานของตัวเอง ให้งานของท่านเป็นการนำเสนอมุมมองที่เปิดกว้างและสร้างสรรค์...

ปล.แค่ความคิดต่างที่อยากนำเสนอให้อ่านผ่านๆนะครับ ถ้าทำให้หงุดหงิดต้องขออภัยด้วย :-D

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์นะครับ

ขอบคุณที่ทำให้รู้จักกับการเป็นนักเขียนที่ดี

ผมขอน้อมรับคำสอนของท่าน ผมจะปฏิบัติเยี่ยงน้ำที่เหลือครึ่งแก้ว ที่พร้อมจะรับฟัง และรับความรู้จากท่านททั้งหลาย

ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมไม่โกรธ เพราะผมรู้ว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้ผมพัฒนาไปในทางที่ดี

มันเป็นเพียง 1 ความคิด ของผู้เขียน ซึ่งจะจริง เท็จ ไม่มีใครรู้ความคิดป๋า

แต่ผมคิดเหมือนคุณนะ จขกท. ^^

5555

คิดได้นะพี่ ๆ

อิอิ

เหอะๆ ได้อ่านมันก้ ขำๆกัน ผมก้ไม่เข้าใจว่า บอร์ดเรามันไม่รู้จักคำว่าอารมณ์ขันกันเหรอ เขียนให้อ่านสนุกๆก็บ่นว่า รู้มาก รู้ดี มันก็แค่ความคิดสนุกที่เอามาให้อ่านกันเล่นไม่ต้องไปคิดอะไรมาก แล้วบางคอมเม้นที่ผมไล่อ่านก้วิจารณ์แบบที่ว่าผู้เขียนแบบเเรงไปกับคำว่าอวดเก่ง นี้มันใม่ใช่บทความเข้าชิงซีไร ที่ต้องมาจริงจังอะไรกับมันถึงขนาดนั้นมันก็แค่ มุขอ่ะ เข้าใจกันไหมคำว่ามุข อ่านให้เรียกรอยยิ้ม มุมปากก็ยังดี คือถ้ามันเห็นว่าไร้สาระก้ไม่จำเป้นต้องออกความคิดเห็นทำลายบรรกาสนี้ครับ เหมือนเราดูนั่งดูเพื่อนๆเล่นอะไรตลกๆให้เราดูแล้วเราก็ลุกขึ้นแล้วตะโกน บอกไร้สาระว่ะ แล้วก้เดินหนีไป คิดว่าเพื่อนที่มันทำให้เราดูมันจะรู้สึกไง เขาก็แค่อยากจะให้เรายิ้มไม่ได้จะแสดงเผื่อไปให้คนอื่นดู กรุณาดูเจตนาของผู้เขียนครับว่าเขาสื่ออะไร ไม่ใช่อ่านแล้วไม่พอใจก็ตำหนิแบบนั้น ก็แค่ความคิดเล่นๆให้อ่านหนุกหนาน คนที่พูดตรงแต่ไม่รู้จักถนอมน้ำใจคนอ่ะผมเห็นมามากแล้ว ผลสุดท้ายเวลาตัวเองพลาดก็โดนไอ้คำตรงๆที่คอยว่าคนอื่นอ่ะกลับมาหมด ส่วนไอ้คนพูดตรงแต่รู้จักใช้คำพูดถนอมใจกันเวลาพลาดยังมีคนที่เห็นอกเห็นใจกันบ้าง อย่างคำว่า อวดเก่ง ก้เปลี่ยนเป็น คุณคิดมากไปเปล่า ป๋าไม่คิดมากแบบนี้หรอก เพื่อนที่อยู่ด้วยกันได้เพราะการถนอมน้ำใจกันหรือเวลาเพื่อนมาถามว่าตัดผมทรงนี้เข้ากะเราไหม คุณจะพูดไปตรงๆว่าไปตัดดิหน้าแกจะโคตรเอ๋อเลย หรือจะบอกอย่าเลยมันไม่เหมาะกะหน้านายเลย คิดว่าแบบไหนมันจะหน้าฟังการตำหนิหรือวิจารณ์เราเลือกได้นิว่าจะใช้ถ้อยคำแบบไหน การพูดตรงๆไม่จำเป็นที่จะต้องรุนแรงคนที่พูดความจริงไม่จำเป็นต้องพูดด้วยถ้อยคำที่รุนแรง คิดกันสักนิดก่อนจะใช้คำบางคำเพราะพิมพ์หรือพุดไรไปแล้วมันสามารถทำร้ายคนได้ กระทู้นี้แค่ให้อ่านแล้วขำๆ ไม่ได้เอาไปลงหนังสือแล้วตีพิมพ์วางขาย

devil_never_die เขียน:เหอะๆ ได้อ่านมันก้ ขำๆกัน ผมก้ไม่เข้าใจว่า บอร์ดเรามันไม่รู้จักคำว่าอารมณ์ขันกันเหรอ เขียนให้อ่านสนุกๆก็บ่นว่า รู้มาก รู้ดี มันก็แค่ความคิดสนุกที่เอามาให้อ่านกันเล่นไม่ต้องไปคิดอะไรมาก แล้วบางคอมเม้นที่ผมไล่อ่านก้วิจารณ์แบบที่ว่าผู้เขียนแบบเเรงไปกับคำว่าอวดเก่ง นี้มันใม่ใช่บทความเข้าชิงซีไร ที่ต้องมาจริงจังอะไรกับมันถึงขนาดนั้นมันก็แค่ มุขอ่ะ เข้าใจกันไหมคำว่ามุข อ่านให้เรียกรอยยิ้ม มุมปากก็ยังดี คือถ้ามันเห็นว่าไร้สาระก้ไม่จำเป้นต้องออกความคิดเห็นทำลายบรรกาสนี้ครับ เหมือนเราดูนั่งดูเพื่อนๆเล่นอะไรตลกๆให้เราดูแล้วเราก็ลุกขึ้นแล้วตะโกน บอกไร้สาระว่ะ แล้วก้เดินหนีไป คิดว่าเพื่อนที่มันทำให้เราดูมันจะรู้สึกไง เขาก็แค่อยากจะให้เรายิ้มไม่ได้จะแสดงเผื่อไปให้คนอื่นดู กรุณาดูเจตนาของผู้เขียนครับว่าเขาสื่ออะไร ไม่ใช่อ่านแล้วไม่พอใจก็ตำหนิแบบนั้น ก็แค่ความคิดเล่นๆให้อ่านหนุกหนาน คนที่พูดตรงแต่ไม่รู้จักถนอมน้ำใจคนอ่ะผมเห็นมามากแล้ว ผลสุดท้ายเวลาตัวเองพลาดก็โดนไอ้คำตรงๆที่คอยว่าคนอื่นอ่ะกลับมาหมด ส่วนไอ้คนพูดตรงแต่รู้จักใช้คำพูดถนอมใจกันเวลาพลาดยังมีคนที่เห็นอกเห็นใจกันบ้าง อย่างคำว่า อวดเก่ง ก้เปลี่ยนเป็น คุณคิดมากไปเปล่า ป๋าไม่คิดมากแบบนี้หรอก เพื่อนที่อยู่ด้วยกันได้เพราะการถนอมน้ำใจกันหรือเวลาเพื่อนมาถามว่าตัดผมทรงนี้เข้ากะเราไหม คุณจะพูดไปตรงๆว่าไปตัดดิหน้าแกจะโคตรเอ๋อเลย หรือจะบอกอย่าเลยมันไม่เหมาะกะหน้านายเลย คิดว่าแบบไหนมันจะหน้าฟังการตำหนิหรือวิจารณ์เราเลือกได้นิว่าจะใช้ถ้อยคำแบบไหน การพูดตรงๆไม่จำเป็นที่จะต้องรุนแรงคนที่พูดความจริงไม่จำเป็นต้องพูดด้วยถ้อยคำที่รุนแรง คิดกันสักนิดก่อนจะใช้คำบางคำเพราะพิมพ์หรือพุดไรไปแล้วมันสามารถทำร้ายคนได้ กระทู้นี้แค่ให้อ่านแล้วขำๆ ไม่ได้เอาไปลงหนังสือแล้วตีพิมพ์วางขาย

ขอบคุณมากนะครับที่พยายามเข้าใจความรู้สึกผม

จะว่าไปแล้วผมก็ปลงแล้วครับ บางครั้งคำวิจารณ์นี่แหละที่จะทำให้เราเรียนรู้โลกทัศน์ได้มากขึ้น

ผมว่าก็อาจจะเป็นอย่างนั้นครับ แต่ผลว่าเรื่องผลการแข่งขันเป็นผลพลอยได้มากกว่า
ส่วนหลักๆ น่าจะเป็นเรื่องการเก็บเลเวล และให้นักเตะมีโอกาสลงเล่นมากกว่าจะเป็นตัวสำรองในทีมชุดใหญ่
ส่วนเด็กๆ เอง ถ้าได้ลงเล่นแล้ว พอเจอคู่ทีมอริตัวเอง ก็อยากทำเพื่อทีม เพราะคนๆ เดียวผมว่าไม่สามารถให้ชนะทีมๆ นึงได้หรอกครับ
ต้องขึ้นอยู่กับความสามารถของทีมนั้นๆ ด้วย แต่ถือเป็นประโยชน์ครับ

ป.ล.ไปกลัวจะไปแล้วไปเลยดิ พอได้ลงตัวจริงแล้ว ติดใจ

ป๋าปล่อย"โคตรดาวรุ่ง"ไปเป็นตัวตัดแต้มคู่ต่อสู้

ผู้ใช้งานขณะนี้