สาเหตุที่แพ้จิง ๆ นี่เป็น คหสต ของผมนะ และไม่ได้ที่จะโทษใคร...มองกันตามเกมส์ ตามเนื้อผ้า
จังหวะสำคัญของเกมส์นี้ อยู่ที่ ปีเตอร์ เช็ก โชว์เซฟ ระดับโลก กัน จะ ๆ 2 ช็อต คือ
1 จังหวะ ชิชาริโต้ ยิงไกลลูกกำลังจะหักมุมดันใช้เท้าเซฟ ไว้ได้
2 จังหวะโหม่งย้อนไปเสา 2 ของ ชิชา ที่ปีเตอร์ เช็ก มือไวปัดได้อีก..(จังหวะนี้น่าจะตีเสมอได้ที่สุด โหม่งดีแล้วแต่เช็กยังไว)
ผมว่าเกมส์นี้ คนที่ยิงได้ลุ้นและเข้ากรอบคนเดียว คือ ชิชาริโต้.. ถือว่าเล่นได้ในระดับหนึ่ง แต่เป็นเพราะขาดการสนับสนุนที่ดีในแผงกองกลาง ที่มักจะทำบอลเสียในแดนเชลซี ขาดการทะลุทะลวง. ผมว่าเกมส์แบบนี้ น่าส่ง คากาวะ ซึ่งเล่นบอลที่เเคบดี และ เป็นบอลใช้สมองและจังหวะที่เก่ง ลงตัวจริง ในเมื่อรูนี่เจ็บ..กลางวันนี้ ราฟา แมร่งวางแผนมาดี คือ พยายาม บีบคาริก ให้เล่นคนเดียว ปิดทางจ่ายบอล ทำให้คาริก ต้องทำหน้าที่ 2 อย่างคือ ส่งบอลไปหน้าอย่างไม่เสีย และ ระวังเกมส์สวนกลับหากบอลเสีย ซึ่งได้ผล..พอบอลออกปีกคือผลเหมือนเดิม คือ ตัน จ่ายบอลเข้ากลางไม่แม่น....
ประกอบกับ ดูเหมือนวันนี้ ริโอ เล่นเหมือนมีปัญหาทางสภาพจิตใจ (ซึ่งน่ามาจากกรณี ทีมชาติที่เค้าโดนอัดยับจากกองเชียร์และสื่อ)...มีจังหวะสกัดไม่ขาด จังหวะปะทะ บา และเอาไม่อยู่..เลยทำให้แผงหลังคนอื่น ขาดความมั่นใจในการเล่นไปด้วย..
สรุป เกมส์เจอเชลซี ถือเป็นบอล ที่ค่อนข้าง สูสี จังหวะ ตัดสินกันอยู่ที่ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว..ซึ่งเชลซีสามารถทำมันให้เป็นโอกาสได้..ต้องชมหลังกับประตูของเชลซีที่ช่วยกันได้ดีมาก ไม่มีการเติมขึ้นสูงเลยย (ดาวิด หลุยส์ ไม่ขึ้นเลยเกมส์นี้)..
ทางฝั่งแมนยู อาจเกิดปัญหาจากการโรเทชั่น พวกกับผู้เล่นตัวหลักสำคัญ เจ็บไป 2 คน อีก รูนนี่ และ ราฟาเอล..บวกกับการเล่นที่ดรอปลงไปของ ผุ้เล่นหลายคน ทำให้เป็นงานยาก ในการเจอกับเชลซีหนนี้
ปล. แก้เศร้าด้วย การฉลองล่วงหน้า สำหรับสมัยที่ 20 ครับ..
|
||
|
|
|
