" เรื่องเล่าจากซาตาน " ตอน : เด็กผี Vs. เด็กปืนแก็

วันนี้ว่างๆ จากการงานเลยนั่งเขียนเรื่องเบาๆ ฮาๆ มาให้พี่น้องอ่านเล่นคร้าบ

เหตุเกิด ณ โรงละครแห่งความฝัน...

ในวันที่ต้อนรับอาคันตุกะผู้มาเยือน คือเหล่าอันธพาลเด็กปืนแก็บ ( กระสุนด้าน!!! )
แต่ทานโทษนะคร้าบ ที่นี่ Teatre of Dream ไม่ต้อนรับพวกแก อ้ายปืนอวดโต อย่ามาทำเบ่งที่นี่ เด้อ
เพราะที่ที่จะต้อนรับพวกแกคือ นรกครับ นรกเท่านั้น งั้นวันนี้ขออนุญาตจัดฉากที่นี่เป็นนรกชั่วคราววว

และเมื่อเวลาแห่งสงครามถึงกำหนดกาลเริ่มขึ้น กลองศึกแห่งนรก ก็กระหึ่มกึกก้อง ทำลายโสดประสาด
ของอ้ายพวกปืนแก็บซะขวัญกระเจิง อ่ะๆๆ ว่าแล้วพวกเด็กปืนอันธพาลก็ขาสั่น อ่อนปวกเปียก เยี่ยวราด!!!

แผนการที่อีป้า เวนกี้ วางมา เหล่าเด็กปืนแก็บลืมซะหมดสิ้น ก็มันเปงเด็กเรวนิ ไม่ค่อยตั้งใจฟังอีป้านักกก
แถมเกรดเฉลี่ยก็ต่ำด้วย บวกด้วยไอคิวต่ำอิก มันเลยขี้ลืมกัน เหอๆ อ่อ ลืมไป ยิ่งอีคิวด้วย ไม่มีในขมองเลย
เลยส่งผลมาถึงพฤติกรรมในโลกภายนอกของพวกมัน ซึ่งค่อนข้างจะเถื่อนๆ ไม่มีอารยธรรมและโลวการศึกษา

เมื่อขาสั่น จำที่อีป้าสอนไม่ได้ ว่าแล้วพวกเด็กปืนแก็บก็เลยงัดเอาวิถีพวกคนพาลมาใช้ ผลก็คือบรรลัยยยยยย
จะมีแต่กัลลาส ที่จำคำสอนอีป้าได้คำเดียว คือ เตะโด้! แต่เอ โด้ไปไหน? หันไปหาไอ้หนูเชส " ทามงัยดีเพ่ "
กัลลาสงงตึบเลยทีนี้ " เฮ้ย อ้ายหอย ( จัสติน ฮอยส์ ) แกไล่ตามหนูนี่นานะ " แล้วอ้ายตราเอ๋อเหรอ ( ตราโอเร่ )
" เอ๋อเหรอ แกไล่ตามสวน ( พาร์ค )ด้วย " สรุปว่าแผนที่วางไว้ว่า เตะโด้ เป็นแผนแตกครับท่าน โอยๆ ตายๆ

ตัดฉาก " หนูเจ๊ดโด้ นั่งยิ้มส่องกล้องทางไกลมา
ยิ้มแฮ่ " เค้าขอป๋าพักอ่ะ เหนื่อยนิดนึง ขี้เกียจเอาตัวไปแลกกับพวกป่าเถื่อน เด๋วจะเจ็บตัวเปล่าๆ ส่งนี่นาไปล่ะกัน "
เป็นงัยนี่นาโชว์ใหญ่เลย เด็กแก็บก็ไม่รู้จะทำไงกับหนูนี่นาาดี

กัลลาสเลยต้องสั่งใช้แผนฉุกเฉิน " เฮ้ย เจ้าเอ้บู๋จ๊ะเอ๋ แกไปกระโดดถีบอ้ายเจ้านี่นา ทีเส๊ะ " -" ได้เพ่ จัดให้.."
จ๊ะเอ๋เลยรีบทำตามคำสั่งหัวหน้าแก๊งค์ แต่ทานโทษคับ เตะไม่โดน เพราะนี่นาเล่นเดาะบอลโชว์ จะเอ๋ งง ครับ..
มัวแต่ตะลึงกับลูกเล่นแพรวพราวของหนูนี่นา พร้อมกับอุทาน " อ่าา ทำแบบนั้นได้งัยอ่ะ " จ๊ะเอ๋หมั่นไส้จึงโดดถีบ
เอาแล้ววว เลวเจงๆ ท่านเปาเลยแจกใบสีแดงๆ เชิญไปนั่งทบทวนบทเรียนของอีป้า ที่เคยสอนไว้.. ในห้องส้วม!!

ส่วนทางฟาก ตราเอ๋อเหรอ ก็เหนื่อยเหลือเกินกับการไล่จับ นายสวน(พาร์ค)ของเรา เจอนายสวนเล่นงานซะห้อย
ว่าแล้วตราเอ๋อเหรอ เลยต้องใช้วิชาฟิสิกส์มาคำนวนการพลิกตัว โยกหลบของนายสวน แต่ว่า" เราตกฟิสิกส์นี่ฝ่า "
พอนึกสูตรขึ้นได้ ดันลืมการหาเลขยกกำลังอิก อ๋ายยยย เลยวิ่งไปขอให้กองเชียร์เด็กข้างสนามช่วยสอนยกกำลัง
แต่เด็กนั่น ดันเป็นเด็กผี ตอบกลับไปว่า " ไม่บอกโว้ย อ้ายโง่ "

ว่าไปก็ สงสารเจ้าอาร์กม่อง ตราเอ๋อเหรอ.. จับใจ ไหนจะไล่ตามตรูดนายสวน ไหนจะโดนน้องกุ้ง(เพลชช์)อิกกก
น้องกุ้งนี่ก็ไม่เมตตากันเล้ยยย ไปช่วยย่ำยีอาร์กม่อง ซะแทบม่องเท่ง ถึงขนาดเลมันน์ต้องเอ่ยปากขอร้องงงงงงงง
" พี่ๆครับ อย่ารังแกน้องป๋มเลยคับ ให้แกได้แจ้งเกิดกับเพ่ๆบ้างเต๊อะ (สำเนียงเยอรมัน)

ย้ายมาทางน้องแอน ของเรากันบ้าง
ถ้าไม่นับเลขรวมหนูนี่นาแล้ว น้องแอนของเราก็เด่นไม่แพ้กันเลยเทียว รู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อย เมื่อเห้นฟอร์มแอน
ตั้งแต่พี่พอล เริ่มชราตัวลงบวกกับอาการเจ็บที่เข้าๆออกจากตัวจริง ก็มีน้องแอนนี่ล่ะ ที่เข้ามาเติมเต็มส่วนที่หายไป
โดยในนัดนี้ ผู้ที่ไล่บู๊จับน้องแอนคือ ลุงกิลเเบร์ไต๋ ผู้ที่ป้าเวนกี้จับดองในโถแช่อิ่มจดหดหายหายความเปรี้ยวไป....
ในเกมนี้ลุงกิลแบร์ไต๋ ต้องวิ่งตามหางซาตานของหนูแอน ซะรากเลือด

ลุงกิลบ่น : " หนูแอนจ๋า.. เพลาหน่อยเห๊อะ ลุงไม่ได้ลงเล่นนานล้ะ ตูดลีบหมด กกน.ลุงไม่ฟิตอ่า อย่าทำบาปลุงเล้ย "
ว่าแล้วหนูแอนก็นึกสนุก แกล้งลุงกิลซ้ะ ยื้มทริกพี่เหยินน้อยมาใช้ อ่ะหันขวา.. ป้ายไปซ้ายนู่น แฮ่.. ลุงกิลงงหัวทิ่มดิ..
น้องแอน : " โถ ลุง.. หนูขอโทษลืมไปว่าคนบ้านเดียวกัน ลุงไม่เคยเห็นพี่เหยินโชว์หรอ.. อ่ะๆ ยาดม ไหวมั้ยลุง "
..และแล้วเราก็มีตัวตายตัวแทนของพี่พอล ( ไม่ใช่ภัทรพลนะคร้าบ พอล สโคลส์ ตะหาก )..

อิกมุมหนึ่งของการขับเคี่ยวที่ดุเดือดเลื่อนพล่านผลาญจิตใจ..
การดวลกันระหว่างสุดยอดเด็กมหัศจรรย์แห่งยุค ( ว่ากันว่า..) ไอ้น้องเชษฐ์ ( เชสส์ ) เด็กทีนของแก๊งค์ปืนแก็บ!!!
กับขุนเอกแห่งเธียเตอร์ฯ เทพเพลชช์ เดอะกุ้ง ของเรา ซึ่งวันนี้ได้รับคำสั่งจากท่านป๋าแพนด้า ให้ลงมาตัดเกมส์ จะไหวหรอนี่..
ก่อนลงสนาม เชษฐ์เด็กเกฯ ก็เอ่ยกับเฟลชช์ : " เฮ้ๆกุ้ง วันนี้แกโดนของแน่ แล้วแกจับชั้นให้อยู่ล่ะกันอิอิ วันนี้งานสบาย เย้ๆ "
น้องกุ้งตอบกลับไป : เอ้าๆ เป็นงัยก็เป็นว้าาา แล้วชั้นจะจับแกมัดไว้บนก้าวอี้ไฟฟ้าแล้วเอาปูนปลาสเตอร์มาหล่อไว้ให้ทื่อเลย.."
พอเริ่มเกมส์เข้าจริงๆ กลับกลายเป็นว่า น้องกุ้ง วิ่งวิ่งวิ่ง แล้วก็วิ่ง ไล่หวดเจ้าเชษฐ์ ซ้ะอ่วม แถมยังเติมเกมบุกให้เจ้าเชษฐ์ลิ้นห้อย..
ว่าแล้วน้องกุ้งเราก็ขึ้นไปโหม่ง 2 ประตู ให้กับทัพปิศาจเรา ซึ่งจังหวะนั้น เจ้าเชษฐ์ ไม่รุ้หายหัวไปไหน
เมื่อยิงประตูเสร็จน้องกุ้งเดินไปใกล้ๆเจ้าเชษฐ์ แล้วเอ่ยว่า " แล้วตอนฉันขึ้นไปโหม่งประตู แกไม่ตามไปประกบชั้นอ่ะ "
เจ้าเชษฐ์ตอบกลับ " โหย ก็ป๋มโหม่งไม่เป็นนิ ห่านแดงพี่ก็โหม่งมันมาแล้ว แล้วนี่นะป๋มมัวแต่นึกหาวิธีจับตายเทพกาก้าวันพุธอ่ะ "
แหมแล้วนี่ขนาดเทพกุ้งขนาดนี้ แล้วเทพกาก้านายจะไหวหรอ ไอ้หนูเชษฐ์!!!

ทั้งเกมนี้ยังมีคนหนึ่งที่ต้องกล่าวถึงอย่างแน่นอน คือเจ้าเด็กเวร ( รูนีย์ )..
หากพลิกดูสถิติ เกมระหว่างนักเลงปืนแก็บกับทัพปิศาจรวมถึงทัพทอฟฟี่ จะพบว่า มีสถิติหนึ่งที่น่าขนลุกสำหรับแข้งนักเลงปืนแก็บ..
นั่นคือเจ้าเด็กเวร มักชอบที่จะยิงประตูกระซวกไส้เจ้านักเลงปืนแก็บซะเหลือเกิน เรียกได้ว่าเป็นขนมหวานนิ่มๆ ลูบปากได้เลยยย
ตั้งแต่ตอนอยู่ทัพทอฟฟี่แล้ว เด็กเวรนี่เป็นของแสลงของเหล่าปืนแก็บอย่างแท้จริง เคยม่องเพราะการแจ้งเกิดของเด็กเวรมาแล้ว
และยังยิงประตูทัพปืนแก็บแทบจะทุกนัดที่เจอกัน ไม่ต้องแปลกใจเลย ที่ยังงั้ยยังงัยเด็กเวรก็ต้องยิงได้ และแล้วมันก็ยิงอีกจนได้..

นี่ล่ะ เด็กเวร.. ของแสลงของนักเลงปืนแก็บ

เอ.. แล้วนัดนี้ เจ้าพวกเกมรับของทัพปิศาจทำรัยกันอยู่นะ ระหว่างเกมไม่ค่อยได้เห็นเลย..

กล้องตัดไปที่หลังประตูฝั่งทัพปิศาจ.. น้าซากำลังตะโกนโหวกเหวก " เฮ้ย!!! ข้าป๊อกเก้า 3 เด้งโว้ย 555 จ่ายมาเลยๆ "
ริโอ วิดิช เอฟร่าและน้องน้ำตาลทำท่าทางเซ็งๆ เสียอิกแว้ว น้าซามือเปิบใหญ่เลย ผู้ตัดสินหันไปเห็น เลยเป่านกหวีดเรียก 5 คนมา
"พวกแกเอาไปเลย 5 เหลือง เด้งงงง!!! " แบนยาว 10 นัด!!! 555!!!

เรื่องและบทโดย : Mr.Samart ณ สุรินทร์