Baki รายงานตัวหลังกลับจากนรกภูมิ หวังว่าลุงๆ ป้าๆ หน้าเก่าคงจังจำกันได้
นรกภูมิที่ว่านี้มีชื่อเรียกเป็นทางการว่า "บ้านเมีย" อันมีพี่เขยผู้บูชานกกระเด้าลมเป็นผู้ครอบครองเคหะสถาน
แน่นอนมันย่อมไม่มีรอยยิ้มให้ศัตรูหมายเลขหนึ่งที่พรากน้องสาวสุดหวงจากอ้อมอก (รู้นะว่าเธอเจ็บ)
ผมต้องอยู่เยี่ยงพลเมืองชั้นสองแถมยังต้องจ่ายค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ ค่าอาหาร ค่าโน่นค่านี่ให้มันอีกเดือนละหลายพัน (ก็มันเล่นเปิดแอร์ทั้งวันทั้งคืนนี่)
ที่แย่ที่สุดคือต้องเดินลอดประตูที่มีสติ๊กเกอร์ This is (fu*king) Anfield ปะไว้ทุกครั้งที่เข้าบ้าน
มันเป็นเยี่ยงนี้ตั้งแต่วันแรกที่ผมหายไปจากเวปนี้
จนวันนี้ผมผลิตลูกสาวสุดเลิฟได้หนึ่งคนในวัยขวบกว่าจึงได้ตัดใจเอาเงินที่สะสมไว้ไปเหยียบโรงละครแห่งความฝันไปถอยบ้านแถวๆ ลำลูกกามาหลังนึง เพราะไม่อยากให้ลูกเติบโตใต้ปีกของหงส์ตัวนั้น ... กลัวลูกโตขึ้นสมองกลวง
ลาก่อนแอนฟิลด์ ชาตินี้ชาติหน้าฉันใดขออย่าให้ต้องไปเหยียบมันอีกเลย


















