โดย cantona7 » อาทิตย์ เม.ย. 25, 2010 16:20
ปีนี้มีกี่นัดแล้วครับที่เจ้าหนูราฟาเอลต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับการเสียประตูของทีม เท่าที่ผมจำได้เริ่มตั้งแต่เกมเจอ ฮัลล์ ซิตี้ ที่เราบุกไปชนะ 3-1 แต่ลูกนี้เจ้ารูนมีส่วนเอี่ยวด้วย ครั้งที่สองนัดเจอซิตี้เลกแรกของบอลคาร์ลิง นัดที่สามเป็นจุดเริ่มต้นของการโดนลูกที่สองนัดเจอมิลาน นัดที่สี่ ถูกใบแดงจากนัดโดนเสื้อใต้ขบตกรอบ นัดที่ห้าก็นัดล่าสุดตัวเท่าลูกหมาแต่จังหว่ะนั้นดันเลือกที่จะลอยตัวเตะ เจ้าหนูราฟาเอลโชคร้ายหรืออ่อนหัดกันแน่ แต่ผมกลับพบว่าก่อนที่จะเกิดเหตุในแต่ละครั้งผมพอใจกับฟอร์มราฟาเอลอย่างมากในแต่ละครั้งที่ลงเล่น แม้สุดท้ายก็ต้องมามีจุดหักเหที่ทำให้ต้องความพอใจสูญสลายไปบ้างทุกที ยกตัวอย่างนัดเจอมิลาน การไล่บี้ดินโญ่ในเกมแรกทำได้ไม่ขี่เหล่แต่ถ้ามองถึงวัยเพียงเท่านี้กับการรับมือกับนักเตะระดับโลก ถือว่าทำได้เกินตัว หรือนัดเจอเสือใต้ครึ่งแรก เอาริเบรี่ซะอยู่ แถมยังมีจังหว่ะเติมเกมส์งามๆให้เห็นหลายครั้ง นัดล่าสุดก็เช่นกันลูกเล่นสไตล์แซมบ้าช่วยทีมได้หลายครั้งในการเปิดเกมส์รุกและเกมส์รับหมดปัญหาเรื่องลงไม่ทันเพราะด้วยความเร็วที่มีทำให้ตามกลับมาปิดตำแหน่งตัวเองได้ทุกครั้ง ผมมองว่าสิ่งที่ราฟาเอลมีบางอย่างขาดและบางอย่างมีมากเกินไป สิ่งที่ขาดคือสมาธิและประสบการณ์ โดยเฉพาะสมาธินั้นราฟาเอลต้องเตือนตัวเองทุกครั้งที่ลงสนามโดยใช้ความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นกับตัวเองให้เกิดประโยชน์ ประสบการณ์ก็เช่นกันจะช่วยสอนว่าจังหว่ะบางจังหว่ะควรเล่นยังไงให้เกิดประโยชน์ และเล่นยังไงจะเกิดโทษ ส่วนสิ่งที่มีมากเกินไปคือความมั่นใจในตัวเอง ในส่วนความมั่นใจในตัวเองนั้นเป็นสิ่งที่ดีแต่ต้องอย่าลืมว่าตำแหน่งที่เล่นคือกองหลังคำว่าปลอดภัยไว้ก่อนจึงสำคัญสุดในตำแหน่งนี้ สุดท้ายผมยังมั้นในในสิ่งที่ผมเห็นในตัวราฟาเอล นายมีดีเพียงพอที่จะสืบถอดตำแหน่งของฟูลแบ๊คหมายเลข 2 เพียงแต่ว่าต้องทำทุกอย่างที่ตัวเองมีนั้นให้มันพอดีไม่มากเกินไปและไม่น้อยเกินไป เมื่อถึงเวลานั้นเราจะได้แบ๊คขวาที่แข็งแกร่งแน่นอน
ขอคารวะหนึ่งจอก....กัปตันคีโน่
</center>
