เผาเป็นพวง

เนื่งในโอกาสที่ทีมเราจะอยู่กันมาครบ 1 ปี ผมออปแอปอุ๋มอิ๋ม (ชื่อยาวเป็นบ้า) มีเกมส์สนุกๆมาให้เล่นเพื่อเสริมสร้างความร้าวฉานแตกแยกภายในทีม

เกมส์อันสุดแสนจะหรรษาพาเพลินนั้นมีชื่อว่า "เผาเป็นพวง"

ที่มาของเกมส์ คือว่าเราอยู่ด้วยกันมาตั้ง 1 ปีทุกคนต้องมีเรื่องหน้าแหก หน้าแตก น่าอาย น่าสมเพช น่าตบ น่าเตะ และน่ารัก แต่จะให้มาเล่าเองมันไม่ได้อารมณื ต้องผ่านการเล่าจากคนอื่นถึงจะสนุก เลยเกิดเกมส์นี้ขึ้น

กติกา(ม)มีดังนี้

คนที่ถูกเผา ต้องมาเผาคนอื่นๆต่อไป เช่น ออปแอปอุ๋มอิ๋ม เผา อันอั่นอั้นอั๊นอั๋น

ในคอมเม้นต่อไป อันอั่นอั้นอั๊นอั๋น ก็ต้องหาคนมาเผาต่อจะเป็นใครในทีมก็ได้ แต่ห้ามซ้ำกัน เข้าใจป่ะ
ใครไม่เข้าใจขอเหมาเอาว่า โง่ นะ

เพราะฉะนั้นในฐานะเป็นคนคิดเกมส์ขอเผาก่อนเลย

กาลครั้งหนึ่งไม่นานมานี้ มีผู้เล่นคนหนึ่งนามว่าปาร์ค เขาได้หยิบเคาท์เตอร์เพนขึ้นมาเพื่อละเลงน่องตัวเอง หลังจากละเลงเสร็จก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ทาครีมกันแดด หล่อนจึงหยิบครีมกันแดดขึ้นมา บีบใส่มือ ละเลงไปที่หน้า โดยลืมนึกไปว่าเพิ่งทาเคาท์เตอร์เพนมา ผลเป็นยังไงรู้ไหม ปาร์คแกก็ยืนทำน้ำตาซึม หน้าแดง เหมือนจะซาบซึ้งกับอะไรซักอย่าง หุหุ ออปแอปเลยพูดปลอบใจอย่างจิงใจไปว่า สมน่าเมิง ฮ่าๆๆ

ไม่เหนมีใครเล่นเกมเลยวะ 555+

ken ferdinand เขียน:ไม่เหนมีใครเล่นเกมเลยวะ 555+

อ่านกติกาก่อนดิคุณ

ไม่ถึงคิวแล้วเข้ามาตอบก่อนเดี๋ยวคนอื่นก็หาว่าโง่ดิ พูดง่ายๆคนอื่นเขากลัวโดนด่าว่าโง่อ่ะพี่

ไอ ปาร์คไปไหนฟระ

ปาร์คมาเร็วๆดิว๊า คันปากกันแล้วววววว อิอิ

ปาร์ค ล้างหน้าเสร็จยังเนี๊ยะ

ฮึๆ นี่กุเอาเวลาทำงานมาแอบโพสนะเนี่ย ถ้าเค้าหักค่าจ้าง กุจะไปเอาคืนที่เมิงนะอ๊อป เอาใครดีหว่า เล่นคนที่เข้าบอร์ดบ่อยๆดีกว่าได้มาต่อกะทู้ไวๆ อิอิ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแว้ว เมื่อโลกไซเบอร์แห่งการแชตถูกปกครองโดยเทพMSN เหล่าลูกทีมเด็กผีแห่ง RAFC ก็ไม่พลาดที่จะต้องใช้ในการประชุมทีมออนไลน์ทั้งก่อนแข่งและหลังแข่ง(ความจริงมันม่อสาวกันมากกว่า) อ่อลืมบอกไปโค้ชเองก็มาประชุมกันเป็นประจำ(ขอพาดพิงอิอิ)เพื่อแก้ปัญหาในทีมเป็นการส่วนกลุ่ม(อิอิ) ในคืนหนึ่งก่อนการแข่งขันนั่นเองเมื่อลูกทีมหลายคน ออกจากที่ประชุมลับออนไลน์กันแล้ว แต่ยังเหลือบางคนอยู่ในที่ประชุม ก็มี ปาร์ค(คนต้นเรื่องที่มันไปยืนร้องไห้เพราะโดนเคาเต้อร์เพนนั่นแหละ), เบียร์(คนนี้ไม่อยากเขียนถึงเพราะเด๋วจะมีข่าวหน้าหนึ่งใน นสพ.RAFC

), เติ้ง( ไอ้นี่แหละที่กำลังจะเป็นคนเขียนคนต่อไปรอติดตามผลงานมันได้สนุกแน่นอน ฮี่ๆ :lol:

ป.ล. เติ้งกุไม่คิดค่าโคสะนากุให้ฟรี อิอิ ) เมื่อใน MSN เหลือกันอยู่สามคน เบียร์ก็อัญเชิญเด็กของตัวเอง ในเครือโคกภัณฑ์ ของเบียร์ ลงมาคุย ชื่อน้อง หวาน(นามสมมติ) คุยกันไปได้สักพักใหญ่ ด้วยความเพลินในการสนทนานี่เอง กระผมก็เพิ่งจะรู้สึกตัวว่า ข้อความที่โผล่ในที่ประชุมนั้น มันมีแค่กุกะเบียร์นี่หว่า แล้วเติ้งกะน้องหวานคนนั้นไปไหน ด้วยความสงสัยจึงคุยกับน้องแบบส่วนตัวแล้วถามไปว่า "ไมไม่ยอมคุยเลย" เท่านั้นเองน้องก็ตอบกลับมาว่า "คุยกะพี่เติ้งอยู่ค่ะ" เห้ย!!!แล้วไมมันไม่มีในที่ประชุมวะ
หรือว่า....นั่นแน่ไอ้เติ้ง แอบคุยกะสาวนี่หว่าร้ายจริงๆนะเมิง
เลยแกล้งถามน้องไปว่า "แล้วพี่เค้าขอเบอร์ไปยัง" น้องเค้าตอบทันทีเลย "ค่ะ พี่เค้าขอไปแล้ว"
เลยแกล้งๆถามไปต่อว่า "แล้วพี่เติ้งเค้ายิงไปยัง" ฃ๊อตหลังจากนี้เด็ดกว่าครับเพราะน้องเค้าบอกว่า "ค่ะ คุยกะพี่เค้าอยู่"
คิดดูทีแรกนึกว่ามันคุยกันในเอ็มแค่สองคน แต่ที่ไหนได้ ไอ้เติ้งแอบขอเบอร์แล้วเอาสาวไปกินคนเดียว
จากนั้นไม่นาน เมื่อเติ้งพาแฟนมาสนามซ้อม โอลด์แทรฟฝุ่น(สวนรถไฟ) แฟนเติ้งก็ดันมีเรื่องทะเลาะกับเติ้ง สะอย่างง้าน ซึ่งไม่ทราบด้วยเรื่องอันใด อิอิ แต่เขียนโยงๆรวมๆกันเอาไว้เฉยเท่านั้นเองนะ
จากนิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า กรรมมีขี่จรวด
ป.ล. เสียดายอาทิตย์นั้นไม่ได้ไปดูแฟนเติ้งด้วยตัวเอง แต่อย่างน้อยก็ยืนยันได้ว่า ผมไม่ผิดนะครับผมไม่ผิด
ป.ล. 1 โคสะนาแถมให้มันหน่อย เติ้ง เดอะปริ้นส์อ๊อฟ ม.กรุงเทพ หาอ่านได้ที่ข่าว นสพ.RAFC
ป.ล. 2 โดนเผาไป 3 ดอกติดแบบนี้ คงไหม้เกรียมแหงๆ เลย
ป.ล. 3 อยากกินไรบอกนะเด๋วเผาไปให้ อิอิ รักนะถึงเขียนถึง 55+
ป.ล. 4 กุนึกใครไม่ออกเจรงๆ นึกได้ชื่อเมิงคนแรกเลยนะเนี่ย ดีใจหน่อยสิ
ป.ล. 5 ม่ะกี้เพื่อนเดินมาบอก เงินเจ็ดพันค่าจ้างที่ทำไปแล้วเค้าไม่ออกวะ เซ็งเป็ดครับ :cry: