โดย piya07manUdesign » เสาร์ มิ.ย. 11, 2011 14:43
อยากลองให้ข้อคิดกับเพื่อนๆ รุ่นใหม่ที่จะเรืิ่มสะสมเสื้อบอลหรือของอย่างอื่นของแมนยูครับ
........คือตัวผมเองชอบเสื้อบอลพอสมควร คือสมัยก่อนในการซื้อบอลจะไม่ค่อยซื้อเสื้อแมนยูเท่าไหร่เนื่องจากตัวเองไม่ชอบเสื้อสีแดงเท่าไหร่ เลยชอบซื้อเฉพาะทีมเยือนซะมากว่า ซึ่งมันเป็นสีดำ-ขาว ก็ซื้อของเกรดเอ เกรดบีทั่วไปนี้และไม่มีปัญญาซื้อของแท้เลย(ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าของแท้เป็นแบบไหน)ไม่คิดอะไร ตัวเก่าก็เข้าตู้พับบ้าง แขวนไว้บ้าง พอมีตัวใส่ไม่ได้ก็ให้หลานๆๆ บ้าง
........จนอยู่มาวันหนึ่งเมื่อปีที่แล้วเจอกระทู้หนึ่งในเวป เขาเอาเสื้อบอลมาโชว์กัน พอได้ดูแล้วเลยนึกขึ้นได้ว่าทำไหมเราไม่เก็บบ้าง เลยเก็เสื้อบอลตั้งนั้นเป็นต้นมาเห็นเขาขายเสื้อทางเวปที่แรกๆ ไม่กล้าซื้อกลัวโดนหลอก พอได้เริ่มซื้อก็ซื้อใหญ่เลย จากเกรด เอ ก็เริ่มมี ของแท้ตัวเปล่า และเริ่มมีเบอร์ มีอาร์ม ซึ่งราคาก็สูงขึ้นเป็นเท่าตัวตามปีที่เก่า หรือตัวนักเตะที่ดัง ซึ่งช่วงปีที่ผ่านมาขอบอกเลยว่าซื้อไปทุกอาทิตย์เลยก็ว่าได้ อาทิตย์ละไม่ต่ำกว่า 2-4 ตัว มาหลังๆ เน้นเฉพาะของแท้แล้ว
ซึ่งมันราคาสูงพอสมควร หลักพันทุกตัว
........ซึ่งที่แรกก็ไม่รู้สึกอะไรมากเพราะเราก็พอหาเงินมาได้พอสมควร เงิินเดือนผมประมาณ 2 หมื่น และรับจ๊อบงานนอกอีก ได้เดือนละไม่ต่ำกว่า 1 หมื่นโดยเฉลี่ยคือผมทำงานพวกออกแบบกราฟฟิค และรับจ๊อบออกแบบและถ่ายภาพทั่วไปครับ ซึ่งผมก็แต่งงานแล้ว แฟนก็เงินเดือนเยอะมากกว่าผมเท่าตัว ก็เลยพอที่ซื้อได้บ้าง แต่การซื้อมันมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งในการซื้อนั้นเราต้องเฝ้าดูตามเวป ตามกระทู้ต่างที่มีการขาย มันทำให้เราเวลาไปกับเรื่องพอสมควรวันหนึ่งไม่ต่ำกว่า 2-3 ชั่วโมง
และที่สำคัญเห็นตัวที่เราอยากได้ แล้วมีคนซื้อไปก่อน รู้สึกโมโหมากเลย(เหมือนเป็นคนโรคจิตเลย) วันๆ หนึ่งเข้าดูเวปต่าง ไม่ต่ำกว่า 10 ต่อเวปที่มีการขายเสื้อ ว่างเป็นเข้าดูเหมือนแบบว่าอยากได้ทุกตัวเลยประมาณนั้นบ้างที่เงินไม่พอก็ให้น้อง หรือเพือนๆ โอนให้ก่อน
.......เรื่องมันมีอยู่เมื่อผมได้เปิดตู้เสื้อผ้าใบหนึ่งที่ผมเอาไว้เก็บเสื้อบอลอย่างเดียว ปรากฎว่ามันมีเสื้อบอลอยู่เต็มเลย ซึ่งแต่ก่อนจะดูเสื้อตอนที่เอาออกมาใส่เชียร์บอลในวันเสาร์ หรืออาทิตย์เท่านั้น มาช่วงหลังๆไม่ค่อยได้เปิด เนื่องจากพึ่งมีลูกสาวครับ เลยช่วยแม่และแฟนดูลูก พอผมได้เสื้อแล้วในวันนี้ที่มีการซื้อแบบจริงจังปีกว่าแล้วคิดในใจว่าเราทำอะไรว่ะเนี้๊ย ไม่อยากคิดถึงจำนวนเงินเลยว่าไม่เท่าไหร่ คือบ้างที่เงินจำนวนนี้ถ้าเราเอาไปทำอย่างอื่นคงดีกว่านี้
.......ที่สำคัญที่สุดเลย คือที่บ้านไม่มีใครรู้เลยว่าเสื้อของผมมันราคาเท่าไหร่ ผมบอกที่บ้านไปว่ามันซื้อของปลอม ตัวละ 400-500 ซึ่งคิดเป็นเงินมันก็เยอะอยู่ดี ซึ่งตัวที่ผมซื้อรุ่นเดี่ยวกันมีหลายตัวคือผมใส่เสื้อประมาณ แอล แต่พอเห็น M ก็ซื้อมาก่อนพอเจอ L หรือ XL ก็ซื้อมาอีกประมาณนี้ มันเลยรู้สึกว่าเราทำเกินไปแล้ว แทนที่จะซื้อแค่ตัวเดียวพอ
*****ต้องขอโทษด้วยครับที่เขียนซะยาวเลย******
สิ่งที่ผมอยากบอกให้เพื่อนๆ ทุกทราบคือว่า เราได้มันมาแล้วก็ใช่ว่าจะมีความสุขนะครับ เพราะว่าคนเรานั้นไม่เคยพอหรอกครับ มันยิ่งจะทำให้เรามีความทุกข์เพิ่มขึ้นซะมากกว่า คือสมมุติปีนี้เราได้เสื้อของปี 1999 ของ 1 ตัวของ โซชา เบอร์ 20 พอเห็น เบอร์ 7 เบอร์ 11 เบอร์ 18 หรือเบอร์ 10 ก็อยากได้มาในครอบครองโดยทั้งหมด มันไม่มี่ที่สิ้นสุดหรอกครับ
เอาเป็นว่าเราเอาแค่พอตัวเราก็พอครับ ตอนนี้ผมบอกกับตัวเองว่าจะสะสมเสื้ออย่างมีความทั้งตัวเราและคนรอบข้างเราด้วย ถ้าเราไม่พร้อมก็ไม่ฟื้นรอให้เราพร้อมก็ค่อยซื้อ ทำแล้วมีความสุขไม่เป็นทุกข์ สุขภาพจิตไม่เสีย เพือนผมบ้างคนไม่มีเสื้อแมนยูเลยก็รักและเชียร์มาโดยตลอดเหมือนกัน (เชียร์แบบพอเพียง) เก็บเกรด เอ ก็ได้ก็เหมือนกันนั้นและ
สุดท้ายต้องขอโทษด้วยนะครับที่อาจจะเขียนไม่ค่อยเข้าใจ..........แต่อยากให้เพื่อนๆ ทุกคน เชียร์ทีมแมนยูอย่างมีความสุขไม่มีความทุกข์
(เดี๋ยวว่างๆ จะลองหาเสื้อตัวที่ซ้ำๆ มาลงขายแบ่งปันล่ะกัน)
ปล.ถ้าเพื่อนๆมีประสบการณ์การซื้อหรือสะสมในรูปแบบตัวเองเป็นแบบไหน ช่วยมาลองเล่าหน่อยนะครับ.......ขอบคุณครับ
แก้ไขล่าสุดโดย
piya07manUdesign เมื่อ เสาร์ มิ.ย. 11, 2011 16:13, แก้ไขแล้ว 1 ครั้ง
รัก........ทุกอย่างที่เป็นแมนยู
