คิดยังไงกับคำนี้............!

คุณคิดว่ายังไงกับคำนี้ครับ

จินตนาการสำคัญกว่าความรู้

เป็นคำนิยามของ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

ผมรู้สึกชอบคำนี้จัง

ผมเป็นคนหนึ่งที่ก็เรียนไม่จบ (ดร็อป)
แต่ผมมีจินตนการ ทำในสิ่งที่ผมฝันได้
การมีความรู้เป็นสิ่งสำคัญ แต่สิ่งสำคัญไม่แพ้กันก็คือจุดมุ่งหมายในชีวิต
บางคนจบมาแล้ว ยังค้นตัวเองไม่เจอ

ผมไม่รุ้หรอกว่าไป หลงรักงานเขียนเข้าให้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมทำมาเยอะ ลองมาเยอะ ทั้ง นักเรียน . นักเลง(อุ๊บ)
. นักบอล . นักดนตรี . บีบอย . หรือแม้แต่ ทหาร ทำมาแทบทุกอย่าง
แต่ผมก็มันยังไม่ใช่อ่ะนะ ตัวตนของเรา

บางทีสิ่งผมทำ ผมว่าผมเป็นตัวของตัวเองเกินไป

หลายคนเห็นแววในตัวผม หลายคนก็ด่า
ผมอ่านหนังสือบอลมากกว่าตำราเรียนทั้งชีวิต
ผมอ่านหนังสือบอลทุกวัน แต่ตำราเรียน 1 ครั้ง 1 เทอม (ก่อนสอบปลายภาค)
ผมทำคอลั่ม บ่อยกว่าทำการบ้าน ( คืไม่เคยทำการบ้านส่ง)
ผมทำคอลั่มส่งบอร์ด บ่อยกว่าทำการบ้าน หรืองาน ส่งครู
ผมชอบช่วยเหลือ วิชาที่พอช่วยได้ ( พวกอังกฤษ สังคม ภาษาไทย สปช.)
แต่ไม่ค่อยจะขอช่วยเหลือคนอื่นๆ

ผมคิดว่านี่แหละ สิ่งที่ผมตามหา
งานเขียนผม ใช้จินตนาการล้วนๆ
ทุกบรรทัด ทุกประโยค กลั่นกลองมาจากสมองทั้งนั้น
ไม่คิดจะลอกหัวข้อข่าว หรือฉายา เช่น อองรี่ กองหน้าหัตถ์พระห้อย จาก เว็บ SS เป็นต้น
หรืออะไรที่มันซ้ำกับชาวบ้าน ผมไม่ชอบทำ
ผมชอบทำตามใจที่ผมต้องการ ผมทำคอลั่มคุยกับผี(อิคคิล) ตอนอายุ 16
และเป้นคนแรกที่กล้าโพสผลงานตัวเองลงในบอร์ด
เป็นคนแรกที่กล้าโพสกระทู้ รวมข่าวที่ออกมาในนาม ยำข่าววันใหม่

แต่ด้วยความที่ผมอาจจะยังเด็ก แน่นอนมันย่อมมีการผิดพลาดกันได้
ผมหลายคนที่ว่าผมเพ้อเจ้อหรือไง ลองถามตัวเองว่า สมัยที่อายุเท่าผม
ได้ทำตามที่ใจคุณฝัน สักแค่ไหน ผมรุ้ผมมันด้อยการศึกษา
แต่การศึกษาไม่ใช่มีแค่ไหน ห้องเรียน ชีวิตที่หันหลังให้กับ การศึกษา
ผมพยายามหามันใส่ตัวเรื่อยๆ จะว่ายังไงก็ช่าง แต่ผมภูมิใจในคอลั่มผม
ที่บ่งบอกความชัดเจนในตัวตนของผม และเชื่อผมทางเส้นนี้น่าสดใสสำหรับผม

และผมยินดีที่ใครจะบอก "อย่าไปฟังมัน มึงมันคนไม่มีการศึกษา"
เพราะขนาดไม่มีการศึกษาสูงโล่ ผมยังกล้าที่เดินตามความฝัน

สรุป ไอน์สไตน์ พูดถูก

Cris_Eagles เขียน:ผมเป็นคนหนึ่งที่ก็เรียนไม่จบ (ดร็อป)
แต่ผมมีจินตนการ ทำในสิ่งที่ผมฝันได้
การมีความรู้เป็นสิ่งสำคัญ แต่สิ่งสำคัญไม่แพ้กันก็คือจุดมุ่งหมายในชีวิต
บางคนจบมาแล้ว ยังค้นตัวเองไม่เจอ

ผมไม่รุ้หรอกว่าไป หลงรักงานเขียนเข้าให้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมทำมาเยอะ ลองมาเยอะ ทั้ง นักเรียน . นักเลง(อุ๊บ)
. นักบอล . นักดนตรี . บีบอย . หรือแม้แต่ ทหาร ทำมาแทบทุกอย่าง
แต่ผมก็มันยังไม่ใช่อ่ะนะ ตัวตนของเรา

บางทีสิ่งผมทำ ผมว่าผมเป็นตัวของตัวเองเกินไป

หลายคนเห็นแววในตัวผม หลายคนก็ด่า
ผมอ่านหนังสือบอลมากกว่าตำราเรียนทั้งชีวิต
ผมอ่านหนังสือบอลทุกวัน แต่ตำราเรียน 1 ครั้ง 1 เทอม (ก่อนสอบปลายภาค)
ผมทำคอลั่ม บ่อยกว่าทำการบ้าน ( คืไม่เคยทำการบ้านส่ง)
ผมทำคอลั่มส่งบอร์ด บ่อยกว่าทำการบ้าน หรืองาน ส่งครู
ผมชอบช่วยเหลือ วิชาที่พอช่วยได้ ( พวกอังกฤษ สังคม ภาษาไทย สปช.)
แต่ไม่ค่อยจะขอช่วยเหลือคนอื่นๆ

ผมคิดว่านี่แหละ สิ่งที่ผมตามหา
งานเขียนผม ใช้จินตนาการล้วนๆ
ทุกบรรทัด ทุกประโยค กลั่นกลองมาจากสมองทั้งนั้น
ไม่คิดจะลอกหัวข้อข่าว หรือฉายา เช่น อองรี่ กองหน้าหัตถ์พระห้อย จาก เว็บ SS เป็นต้น
หรืออะไรที่มันซ้ำกับชาวบ้าน ผมไม่ชอบทำ
ผมชอบทำตามใจที่ผมต้องการ ผมทำคอลั่มคุยกับผี(อิคคิล) ตอนอายุ 16
และเป้นคนแรกที่กล้าโพสผลงานตัวเองลงในบอร์ด
เป็นคนแรกที่กล้าโพสกระทู้ รวมข่าวที่ออกมาในนาม ยำข่าววันใหม่

แต่ด้วยความที่ผมอาจจะยังเด็ก แน่นอนมันย่อมมีการผิดพลาดกันได้
ผมหลายคนที่ว่าผมเพ้อเจ้อหรือไง ลองถามตัวเองว่า สมัยที่อายุเท่าผม
ได้ทำตามที่ใจคุณฝัน สักแค่ไหน ผมรุ้ผมมันด้อยการศึกษา
แต่การศึกษาไม่ใช่มีแค่ไหน ห้องเรียน ชีวิตที่หันหลังให้กับ การศึกษา
ผมพยายามหามันใส่ตัวเรื่อยๆ จะว่ายังไงก็ช่าง แต่ผมภูมิใจในคอลั่มผม
ที่บ่งบอกความชัดเจนในตัวตนของผม และเชื่อผมทางเส้นนี้น่าสดใสสำหรับผม

และผมยินดีที่ใครจะบอก "อย่าไปฟังมัน มึงมันคนไม่มีการศึกษา"
เพราะขนาดไม่มีการศึกษาสูงโล่ ผมยังกล้าที่เดินตามความฝัน

สรุป ไอน์สไตน์ พูดถูก

สู้ต่อไปครับพี่ ผมก็ชอบผลงานของพี่เหมือนกันครับ

อะไรที่เราอยากจะทำ เราจงทำ ก่อนที่จะไม่ได้ทำ :oops:

Cris_Eagles เขียน:ผมเป็นคนหนึ่งที่ก็เรียนไม่จบ (ดร็อป)
แต่ผมมีจินตนการ ทำในสิ่งที่ผมฝันได้
การมีความรู้เป็นสิ่งสำคัญ แต่สิ่งสำคัญไม่แพ้กันก็คือจุดมุ่งหมายในชีวิต
บางคนจบมาแล้ว ยังค้นตัวเองไม่เจอ

ผมไม่รุ้หรอกว่าไป หลงรักงานเขียนเข้าให้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมทำมาเยอะ ลองมาเยอะ ทั้ง นักเรียน . นักเลง(อุ๊บ)
. นักบอล . นักดนตรี . บีบอย . หรือแม้แต่ ทหาร ทำมาแทบทุกอย่าง
แต่ผมก็มันยังไม่ใช่อ่ะนะ ตัวตนของเรา

บางทีสิ่งผมทำ ผมว่าผมเป็นตัวของตัวเองเกินไป

หลายคนเห็นแววในตัวผม หลายคนก็ด่า
ผมอ่านหนังสือบอลมากกว่าตำราเรียนทั้งชีวิต
ผมอ่านหนังสือบอลทุกวัน แต่ตำราเรียน 1 ครั้ง 1 เทอม (ก่อนสอบปลายภาค)
ผมทำคอลั่ม บ่อยกว่าทำการบ้าน ( คืไม่เคยทำการบ้านส่ง)
ผมทำคอลั่มส่งบอร์ด บ่อยกว่าทำการบ้าน หรืองาน ส่งครู
ผมชอบช่วยเหลือ วิชาที่พอช่วยได้ ( พวกอังกฤษ สังคม ภาษาไทย สปช.)
แต่ไม่ค่อยจะขอช่วยเหลือคนอื่นๆ

ผมคิดว่านี่แหละ สิ่งที่ผมตามหา
งานเขียนผม ใช้จินตนาการล้วนๆ
ทุกบรรทัด ทุกประโยค กลั่นกลองมาจากสมองทั้งนั้น
ไม่คิดจะลอกหัวข้อข่าว หรือฉายา เช่น อองรี่ กองหน้าหัตถ์พระห้อย จาก เว็บ SS เป็นต้น
หรืออะไรที่มันซ้ำกับชาวบ้าน ผมไม่ชอบทำ
ผมชอบทำตามใจที่ผมต้องการ ผมทำคอลั่มคุยกับผี(อิคคิล) ตอนอายุ 16
และเป้นคนแรกที่กล้าโพสผลงานตัวเองลงในบอร์ด
เป็นคนแรกที่กล้าโพสกระทู้ รวมข่าวที่ออกมาในนาม ยำข่าววันใหม่

แต่ด้วยความที่ผมอาจจะยังเด็ก แน่นอนมันย่อมมีการผิดพลาดกันได้
ผมหลายคนที่ว่าผมเพ้อเจ้อหรือไง ลองถามตัวเองว่า สมัยที่อายุเท่าผม
ได้ทำตามที่ใจคุณฝัน สักแค่ไหน ผมรุ้ผมมันด้อยการศึกษา
แต่การศึกษาไม่ใช่มีแค่ไหน ห้องเรียน ชีวิตที่หันหลังให้กับ การศึกษา
ผมพยายามหามันใส่ตัวเรื่อยๆ จะว่ายังไงก็ช่าง แต่ผมภูมิใจในคอลั่มผม
ที่บ่งบอกความชัดเจนในตัวตนของผม และเชื่อผมทางเส้นนี้น่าสดใสสำหรับผม

และผมยินดีที่ใครจะบอก "อย่าไปฟังมัน มึงมันคนไม่มีการศึกษา"
เพราะขนาดไม่มีการศึกษาสูงโล่ ผมยังกล้าที่เดินตามความฝัน

สรุป ไอน์สไตน์ พูดถูก

+1

แบบในเรื่อง Watchmen

ทั้งที่ Dr.Manhatton มองเห็นและรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั่วทั้งเอกภพ รู้ทั้งอดีตและอนาคต

แต่กลับโดน Adrian ซึ่งเป็นชายที่ฉลาดที่สุดในโลกหลอกเฉยเลย

ทั้งที่ Adrian มีความรู้อย่างมากที่สุดก็คงรู้ไม่ถึงครึ่งของ Dr.Manhatton แน่ๆ เพราะ Dr.Manhatton ใกล้เคียงกับความเป็นพระเจ้าไปแล้ว

เคยจินตนาการ ว่า อยากทำงานผ่านเนตอยู่หน้าคอม

ทุกวันนี้ทำได้แล้ว

เราโดนพ่อแม่ ว่า จินตนาการลมแล้งๆๆ

ทุกนี้เงียบหมด รูปภาพ

ความรู้สามารถเก็บเกี่ยวหาเพิ่มพูนได้

แต่จิตนาการมันเป็นพรสวรรค์ มีมาแต่เกิด คนเรามีไม่เท่ากันนะ (งั้นทุกคนก็เป็นนักเขียน ศิลปิน นักวิทยาศาสตร์ กันเยอะแยะแล้วสิ)
ผมยังค่อยจะมีเล้ย -*-

ส่วนคำว่าจิตนาการคืออะไรก็ตา่มนี้ http://www.rta.mi.th/chukiat/story/dreaming.html

จินตนาการ สำคัญ กว่า ความรู้....เห็นด้วยเต็มตรีนเตี่ย ครับ

...คนเราทุกวันนี้ อาศัย จินตนาการ เพื่อให้ ชีวิตอยู่ได้

อย่างมีความสุข มากเสียยิ่งกว่า ความรู้ที่มีไว้เลี้ยง ชีพ

เสียอีก....ผมสนับสนุน คนมีแนวทางเป็นของตัวเองนะครับ

น่านับถือ...เพราะทุกวันนี้ ก็อปปี้ ก็เยอะ ...ไม่เหมือนเป๊ะ ซะทีเดียว

แต่ก็ดูออกหล่ะว่า เอาของเค้ามา...แล้วก็ ดัดแปลง...ๆๆๆ

จินตนาการ ทำให้ โลก สวย ด้วยมือเรา...แถมไม่เดือดร้อนใครด้วย...จริงไหมหนุ่มๆ

ปิดตา..แต่ยังคงได้ยิน...ปิดหูก็ยังได้กลิ่น...ปิดใจก็เห็นด้วย จินตนาการ.... :oops:

Cris_Eagles เขียน:ผมเป็นคนหนึ่งที่ก็เรียนไม่จบ (ดร็อป)
แต่ผมมีจินตนการ ทำในสิ่งที่ผมฝันได้
การมีความรู้เป็นสิ่งสำคัญ แต่สิ่งสำคัญไม่แพ้กันก็คือจุดมุ่งหมายในชีวิต
บางคนจบมาแล้ว ยังค้นตัวเองไม่เจอ

ผมไม่รุ้หรอกว่าไป หลงรักงานเขียนเข้าให้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมทำมาเยอะ ลองมาเยอะ ทั้ง นักเรียน . นักเลง(อุ๊บ)
. นักบอล . นักดนตรี . บีบอย . หรือแม้แต่ ทหาร ทำมาแทบทุกอย่าง
แต่ผมก็มันยังไม่ใช่อ่ะนะ ตัวตนของเรา

บางทีสิ่งผมทำ ผมว่าผมเป็นตัวของตัวเองเกินไป

หลายคนเห็นแววในตัวผม หลายคนก็ด่า
ผมอ่านหนังสือบอลมากกว่าตำราเรียนทั้งชีวิต
ผมอ่านหนังสือบอลทุกวัน แต่ตำราเรียน 1 ครั้ง 1 เทอม (ก่อนสอบปลายภาค)
ผมทำคอลั่ม บ่อยกว่าทำการบ้าน ( คืไม่เคยทำการบ้านส่ง)
ผมทำคอลั่มส่งบอร์ด บ่อยกว่าทำการบ้าน หรืองาน ส่งครู
ผมชอบช่วยเหลือ วิชาที่พอช่วยได้ ( พวกอังกฤษ สังคม ภาษาไทย สปช.)
แต่ไม่ค่อยจะขอช่วยเหลือคนอื่นๆ

ผมคิดว่านี่แหละ สิ่งที่ผมตามหา
งานเขียนผม ใช้จินตนาการล้วนๆ
ทุกบรรทัด ทุกประโยค กลั่นกลองมาจากสมองทั้งนั้น
ไม่คิดจะลอกหัวข้อข่าว หรือฉายา เช่น อองรี่ กองหน้าหัตถ์พระห้อย จาก เว็บ SS เป็นต้น
หรืออะไรที่มันซ้ำกับชาวบ้าน ผมไม่ชอบทำ
ผมชอบทำตามใจที่ผมต้องการ ผมทำคอลั่มคุยกับผี(อิคคิล) ตอนอายุ 16
และเป้นคนแรกที่กล้าโพสผลงานตัวเองลงในบอร์ด
เป็นคนแรกที่กล้าโพสกระทู้ รวมข่าวที่ออกมาในนาม ยำข่าววันใหม่

แต่ด้วยความที่ผมอาจจะยังเด็ก แน่นอนมันย่อมมีการผิดพลาดกันได้
ผมหลายคนที่ว่าผมเพ้อเจ้อหรือไง ลองถามตัวเองว่า สมัยที่อายุเท่าผม
ได้ทำตามที่ใจคุณฝัน สักแค่ไหน ผมรุ้ผมมันด้อยการศึกษา
แต่การศึกษาไม่ใช่มีแค่ไหน ห้องเรียน ชีวิตที่หันหลังให้กับ การศึกษา
ผมพยายามหามันใส่ตัวเรื่อยๆ จะว่ายังไงก็ช่าง แต่ผมภูมิใจในคอลั่มผม
ที่บ่งบอกความชัดเจนในตัวตนของผม และเชื่อผมทางเส้นนี้น่าสดใสสำหรับผม

และผมยินดีที่ใครจะบอก "อย่าไปฟังมัน มึงมันคนไม่มีการศึกษา"
เพราะขนาดไม่มีการศึกษาสูงโล่ ผมยังกล้าที่เดินตามความฝัน

สรุป ไอน์สไตน์ พูดถูก

สุ้ๆครับพี่

ความรู้มันก่อเกิดจาก จินตนาการอะครับ

Cris_Eagles เขียน:ผมเป็นคนหนึ่งที่ก็เรียนไม่จบ (ดร็อป)
แต่ผมมีจินตนการ ทำในสิ่งที่ผมฝันได้
การมีความรู้เป็นสิ่งสำคัญ แต่สิ่งสำคัญไม่แพ้กันก็คือจุดมุ่งหมายในชีวิต
บางคนจบมาแล้ว ยังค้นตัวเองไม่เจอ

ผมไม่รุ้หรอกว่าไป หลงรักงานเขียนเข้าให้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมทำมาเยอะ ลองมาเยอะ ทั้ง นักเรียน . นักเลง(อุ๊บ)
. นักบอล . นักดนตรี . บีบอย . หรือแม้แต่ ทหาร ทำมาแทบทุกอย่าง
แต่ผมก็มันยังไม่ใช่อ่ะนะ ตัวตนของเรา

บางทีสิ่งผมทำ ผมว่าผมเป็นตัวของตัวเองเกินไป

หลายคนเห็นแววในตัวผม หลายคนก็ด่า
ผมอ่านหนังสือบอลมากกว่าตำราเรียนทั้งชีวิต
ผมอ่านหนังสือบอลทุกวัน แต่ตำราเรียน 1 ครั้ง 1 เทอม (ก่อนสอบปลายภาค)
ผมทำคอลั่ม บ่อยกว่าทำการบ้าน ( คืไม่เคยทำการบ้านส่ง)
ผมทำคอลั่มส่งบอร์ด บ่อยกว่าทำการบ้าน หรืองาน ส่งครู
ผมชอบช่วยเหลือ วิชาที่พอช่วยได้ ( พวกอังกฤษ สังคม ภาษาไทย สปช.)
แต่ไม่ค่อยจะขอช่วยเหลือคนอื่นๆ

ผมคิดว่านี่แหละ สิ่งที่ผมตามหา
งานเขียนผม ใช้จินตนาการล้วนๆ
ทุกบรรทัด ทุกประโยค กลั่นกลองมาจากสมองทั้งนั้น
ไม่คิดจะลอกหัวข้อข่าว หรือฉายา เช่น อองรี่ กองหน้าหัตถ์พระห้อย จาก เว็บ SS เป็นต้น
หรืออะไรที่มันซ้ำกับชาวบ้าน ผมไม่ชอบทำ
ผมชอบทำตามใจที่ผมต้องการ ผมทำคอลั่มคุยกับผี(อิคคิล) ตอนอายุ 16
และเป้นคนแรกที่กล้าโพสผลงานตัวเองลงในบอร์ด
เป็นคนแรกที่กล้าโพสกระทู้ รวมข่าวที่ออกมาในนาม ยำข่าววันใหม่

แต่ด้วยความที่ผมอาจจะยังเด็ก แน่นอนมันย่อมมีการผิดพลาดกันได้
ผมหลายคนที่ว่าผมเพ้อเจ้อหรือไง ลองถามตัวเองว่า สมัยที่อายุเท่าผม
ได้ทำตามที่ใจคุณฝัน สักแค่ไหน ผมรุ้ผมมันด้อยการศึกษา
แต่การศึกษาไม่ใช่มีแค่ไหน ห้องเรียน ชีวิตที่หันหลังให้กับ การศึกษา
ผมพยายามหามันใส่ตัวเรื่อยๆ จะว่ายังไงก็ช่าง แต่ผมภูมิใจในคอลั่มผม
ที่บ่งบอกความชัดเจนในตัวตนของผม และเชื่อผมทางเส้นนี้น่าสดใสสำหรับผม

และผมยินดีที่ใครจะบอก "อย่าไปฟังมัน มึงมันคนไม่มีการศึกษา"
เพราะขนาดไม่มีการศึกษาสูงโล่ ผมยังกล้าที่เดินตามความฝัน

สรุป ไอน์สไตน์ พูดถูก

มีพาดพิงเล้กๆนะครับ :lol:

ปล.ผมรู้นะว่าใคร

oJค์ฟาโs เขียน:
Cris_Eagles เขียน:ผมเป็นคนหนึ่งที่ก็เรียนไม่จบ (ดร็อป)
แต่ผมมีจินตนการ ทำในสิ่งที่ผมฝันได้
การมีความรู้เป็นสิ่งสำคัญ แต่สิ่งสำคัญไม่แพ้กันก็คือจุดมุ่งหมายในชีวิต
บางคนจบมาแล้ว ยังค้นตัวเองไม่เจอ

ผมไม่รุ้หรอกว่าไป หลงรักงานเขียนเข้าให้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมทำมาเยอะ ลองมาเยอะ ทั้ง นักเรียน . นักเลง(อุ๊บ)
. นักบอล . นักดนตรี . บีบอย . หรือแม้แต่ ทหาร ทำมาแทบทุกอย่าง
แต่ผมก็มันยังไม่ใช่อ่ะนะ ตัวตนของเรา

บางทีสิ่งผมทำ ผมว่าผมเป็นตัวของตัวเองเกินไป

หลายคนเห็นแววในตัวผม หลายคนก็ด่า
ผมอ่านหนังสือบอลมากกว่าตำราเรียนทั้งชีวิต
ผมอ่านหนังสือบอลทุกวัน แต่ตำราเรียน 1 ครั้ง 1 เทอม (ก่อนสอบปลายภาค)
ผมทำคอลั่ม บ่อยกว่าทำการบ้าน ( คืไม่เคยทำการบ้านส่ง)
ผมทำคอลั่มส่งบอร์ด บ่อยกว่าทำการบ้าน หรืองาน ส่งครู
ผมชอบช่วยเหลือ วิชาที่พอช่วยได้ ( พวกอังกฤษ สังคม ภาษาไทย สปช.)
แต่ไม่ค่อยจะขอช่วยเหลือคนอื่นๆ

ผมคิดว่านี่แหละ สิ่งที่ผมตามหา
งานเขียนผม ใช้จินตนาการล้วนๆ
ทุกบรรทัด ทุกประโยค กลั่นกลองมาจากสมองทั้งนั้น
ไม่คิดจะลอกหัวข้อข่าว หรือฉายา เช่น อองรี่ กองหน้าหัตถ์พระห้อย จาก เว็บ SS เป็นต้น
หรืออะไรที่มันซ้ำกับชาวบ้าน ผมไม่ชอบทำ
ผมชอบทำตามใจที่ผมต้องการ ผมทำคอลั่มคุยกับผี(อิคคิล) ตอนอายุ 16
และเป้นคนแรกที่กล้าโพสผลงานตัวเองลงในบอร์ด
เป็นคนแรกที่กล้าโพสกระทู้ รวมข่าวที่ออกมาในนาม ยำข่าววันใหม่

แต่ด้วยความที่ผมอาจจะยังเด็ก แน่นอนมันย่อมมีการผิดพลาดกันได้
ผมหลายคนที่ว่าผมเพ้อเจ้อหรือไง ลองถามตัวเองว่า สมัยที่อายุเท่าผม
ได้ทำตามที่ใจคุณฝัน สักแค่ไหน ผมรุ้ผมมันด้อยการศึกษา
แต่การศึกษาไม่ใช่มีแค่ไหน ห้องเรียน ชีวิตที่หันหลังให้กับ การศึกษา
ผมพยายามหามันใส่ตัวเรื่อยๆ จะว่ายังไงก็ช่าง แต่ผมภูมิใจในคอลั่มผม
ที่บ่งบอกความชัดเจนในตัวตนของผม และเชื่อผมทางเส้นนี้น่าสดใสสำหรับผม

และผมยินดีที่ใครจะบอก "อย่าไปฟังมัน มึงมันคนไม่มีการศึกษา"
เพราะขนาดไม่มีการศึกษาสูงโล่ ผมยังกล้าที่เดินตามความฝัน

สรุป ไอน์สไตน์ พูดถูก

สู้ต่อไปครับพี่ ผมก็ชอบผลงานของพี่เหมือนกันครับ

อะไรที่เราอยากจะทำ เราจงทำ ก่อนที่จะไม่ได้ทำ

มีแอบแช่งกันด้วย

ขำขำนะครับ

บางครั้งการศึกษาก็ไม่ได้ทำให้คนเป็นคน

แต่จิตนาการนี่สิมันเลิศล่ำกว่าสิ่งใด

เห็นด้วยเป็นที่สุดดดดด

คิดยังไงกับคำนี้............!

คิดยังไงกับคำนี้............!

ผู้ใช้งานขณะนี้