ส่งภาษา . . . . สั่งไส้กรอก

จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าหญิงไทยชาวบ้านซึ่งเรียนจบแค่ป.4 คนนึง ต้องมาพบรักและแต่งงานกับชาวต่างชาติ และก็ต้องย้ายถิ่นฐานไปอยู่ถึงเมืองผู้ดีกับสามีสุดที่รัก

วันหนึ่งหญิงสาวต้องการไปจ่ายตลาด และก็ได้ของมามากมาย เหลือแต่ขาหมู
....... เมื่อไปถึงร้านขายหมูก็ส่งภาษากับเจ้าของร้านกันอยู่พักใหญ่
แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ ทันใดนั้นด้วยความคิดอันฉับไว...........
หญิงสาวก็ถกกระโปรงขึ้นชี้ต้นขาให้พ่อค้าดู
พ่อค้าก็ตรัสรู้โดยทันใดว่าสาวเจ้าต้องการขาหมู

วันนั้นหญิงสาวก็ได้ขาหมูกลับบ้านสมใจ.
..........วันถัดมา หญิงสาวต้องการที่ซื้อเนื้อหมูตรงส่วนอก
พอไปถึงร้านขายหมูก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา.
.........ปลดกระดุมเสื้อ 1 เม็ด พร้อมกับชี้ไปที่เนินอกของตน
พ่อค้าเห็นดังนั้นก็พยักหน้าหงึกๆ พร้อมกับหยิบเนื้อส่วนอกขึ้นมาหั่นให้เธอทันที

วันนี้เธออยากที่จะซื้อไส้กรอกสัก 2 กิโล......
......แต่วันนี้เธอพาสามีมาด้วย คุณคิดว่าเธอทำอย่างไร
.....
.......
เฮ้ย!!!!!คุณคิดอะไรของคุณน่ะ
................
................

ที่เธอพาสามีมาด้วยก็เพราะสามีเธอพูดภาษาอังกฤษได้น่ะสิ
ไม่เห็นจะยากเลย คุณน่ะคิดไปถึงไหนน่ะ.............รู้นะ..หุหุ

ซ้ำก้อขออภัยด้วยคับ

ที่มา http://variety.teenee.com/

ระวังโดนอุ้ม

เคยได้ยินว่าตอนที่ซีดานมาเที่ยวเมืองไทยก็เคยใช้วิธีนี้ตอนจะสั่งอาหารเช้า ( กะจะกินไข่ดาวกับไส้กรอก ) พี่แกชี้ไปบนหัวของแกและที่นั่น ( ไอ้ที่คิดนั่นแหละ ) แต่เจ้าของร้านดันเอาไข่ดาวกับหลอดกาแฟมาให้ ด้วยความเข้าใจผิด ( ประมาณว่าขนาดของซีดานน่ะถ้าเทียบกับผัวเจ๊เขาน่ะมันแค่หลอด )