โดย sweet devil » พุธ พ.ย. 26, 2008 11:26
ฟอเวิดนี้น่าอ่าน...เลยเก็บมาฝากค่ะ
*******************************************
เพื่อนผมเล่าให้ฟังว่า ประมาณ 30 ปีที่แล้ว
ขณะที่เขากำลังเดินดูหนังสือ ในร้านหนังสือดวงกมล
ที่สยามสแควร์ ก็มีนิสิตหญิงจุฬาฯ สองสามคนเดินเข้ามาในร้าน
นิสิตคนหนึ่งใบหน้าสวยคม จัดว่าสวยน่ารัก แต่ใบหน้าดูคุ้นเหลือเกิน .....ทันใด!!!
เขาก็เห็นคนเริ่มยกมือไหว้บ้าง ค้อมศีรษะบ้าง ให้แก่นิสิตคนนั้น
นิสิตคนนั้นก็จะพูดว่า...
" ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ วันนี้เป็นนิสิต มาหาซื้อหนังสือ
เชิญทุกท่านตามสบ ายค่ะ " ทุกคำที่เอ่ยจะมี
คำว่า " ค่ะ " ตลอดแล้วก็หันไปยิ้มแบบเขินๆ กับเพื่อนที่มาด้วย
กริยาช่างงามน่ารักเหลือเกิน เพื่อนผมเล่าว่า...
ตอนนั้น นิสิตกลุ่มนั้นก็หันไปเห็นผู้อาวุโสท่านหนึ่ง
กำลังเดินดูหนังสืออยู่ในร้านเหมือนกัน จึงเดินเข้าไปหา
พร้อมยกมือไหว้ผู้อาวุโสท่านนั้น และนิสิตท่านก็เป็นผู้เอ่ยทักว่า
สวัสดีค่ะอาจารย์ มาหาซื้อหนังสือเหรอคะ "
ผู้อาวุโสท่านนั้นก็สะดุ้ง
กำลังจะก้ม และย่อตัวลงในท่าทำความเคารพ
แต่ความที่อยู่ในวัยชรา จึงไม่ค่อยถนัด พร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า
" อ้าว องค์หญิง กระหม่อมมาหาซื้อหนังสือ พะยะค่ะ "
ในตอนนั้น เพื่อนผมก็จำได้ขึ้นมาว่า นิสิตท่านนั้นก็คือ
" สมเด็จพระเทพฯ " นั่นเอง
สมเด็จพระเทพฯ ทรงเข้ามาประคองอาจารย์ท่านนั้น
พร้อมกับรับสั่ง
" ไม่เป็นไรค่ะ อาจารย์ หนูกับเพื่อน มาหาซื้อหนังสือเหมือนกันค่ะ "
เพื่อนผม บอกว่า ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
ผมรัก และเทอดทูนเจ้าหญิงองค์น้อยเสมอมาด้วยความที่ท่านไม่
ทรงถือพระองค์ ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ..
ผมเคยอ่านจากหนังสือสกุลไทยช่วงตอบปัญหา....ของใครจำไม่ได้ แล้ว
มีคนเขียนไปถามเจ้าของ คอลัมน์ว่า ...
จริงหรือเปล่า ที่พระองค์เคยเสด็จเป็นการส่วนพระองค์ยังเมืองทองธานี
เพื่อเสวยร้านอาหารโต้รุ่ง ก็มีคำตอบว่า... จริง!
พระองค์เคยเสด็จอย่างส่วนพระองค์ กับคุณข้าหลวงอีก 2 คน ไม่มี
&n bsp; องครักษ์ติดตาม
คือ พระองค์ได้เสด็จไปร้านอาหารตามสั่งที่อยู่ริมถนน
ตอนแรกไม่มีใครจำพระองค์ได้เลย แต่มี สามีภรรยาคู่หนึ่งเห็นเข้า
ฝ่ายสามีบอกว่า ไม่ใช่สมเด็จพระเทพฯ หรอก เพราะนี่คือร้านอาหารโต้รุ่ง แล้วก็ดึกมากแล้วด้วย
แต่ฝ่ายภรรยาบอกว่า เหมือนมากกกกก...
ก็โต้กันไปโต้กันมา จนพระองค์ทรงได้ยิน จึงหันพระพักตร์ มาทาง 2 สามีภรรยานี้แล้วตรัสว่า...
" ใช่ แต่ขอให้ทำตัวตามสบาย "
เท่านั้นแหละครับ 2 คนนี้ก็ก้มลงกราบ จนคนอื่นๆ แปลกใจ ก็หันมามองกันหมดทั้งร้าน
; เจ้าของร้าน กับเด็กเสิร์ฟก็เพิ่งรู้ตัว จึงรีบเข้าไปถวายความเคารพ
พวกพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นก็นำอาหาร
ของร้านตนมาถวาย จนกระทั่งเสด็จกลับ...
นี่แหละครับ...... เจ้าหญิงในใจประชาชนพระองค์จริง
จำได้ว่า ตอนที่พระองค์ท่านเสด็จในงาน
concert กาชาดหลายปีที่แล้ว
พระองค์ท่านทรงเป่า trumpet "เพลงคู่กัด"
พอท่านทรงเป่าจบ คนดูก็ ตบมือ
ท่านก็ทรงรับสั่งว่า " แปลกจัง ทำไมไม่มีเสียงกรี๊ดเลย "
คนดูก็เงียบกริบ...คงตะลึงมั้ง
ท่านก็รับสั่งย้ำอีกครั้ง เท่านั้นแหละ..คนดูกรี๊ดถล่ม !!!!
ผมเคยเข้าไปเล่นคอนเสิร์ตหน้าพระที่นั่งศาลาดุสิตาลัย
เมื่อสิบห้าปีที่แล้ว
พระเทพฯ ทรงประชวรเป็นหวัดเล็กน้อย
แต่ก็ตรัสก่อนที่พวกผมจะเล่นดนตรีว่า...
" วันนี้ไม่มีเสียงกรี๊ดนะเป็นหวัด "
พอตอนเล่น ผมเลยบังอาจถวายแซวพระองค์ท่า นว่า
" ในฐานะรุ่นน้องจุฬาฯ ขอพระราชทานอนุญาตเอ่ยพระนามพระองค์ว่า
พี่น้อยก็แล้วกัน วันนี้ขอให้พี่น้อย หายหวัดเร็วๆ นะครับ "
คนดูในศาลาดุสิตาลัยเงียบกริบ ผมก็ชักหนาวสันหลังว่า
เหิมเกริมไป หรือเปล่า ?
เพื่อนร่วมวงรีบชิงพูดต่อ
ว่า มหาดเล็กครับ ช่วยยิงให้ถูกคนด้วยแล้วกัน คนเลยฮากันตรึม... รอดไป !
มีเพลงหนึ่งชื่อ เพลงกล้วยไข่
แปลกใจจริง พระเทพฯ ชอบอะไร พระเทพฯ ชอบกล้วยไข่ เพราะว่า พระองค์ทรงโปรด
จากนั้นท่านก็ตรัสว่า " ใครบอกฉันชอบกล้วยไข่ ฉันชอบกล้วยน้ำว้าย่ะ "
ตอนไปรับพระราชทานดอกไม้ จากพระหัตถ์ ผมไปยกมือไหว้ท่าน
ท่านก็ตรัสย้อนผมว่า
" ใครเค้าไหว้กัน เค้าโค้งจ้ะ "
ผมไม่เคยลืมสักภาพเดียวเลยครับ
ตอนเป ็นนักเรียนแถวสามย่าน พระองค์ท่านเป็นนิสิตแล้ว ผมเคยแอบไป
เดิน " ส่อง " รถพระที่นั่งซึ่งจอดอยู่หน้า หอประชุมจุฬาฯ
เห็นมีขนมขบเคี้ยวสารพัดใส่ โหลเอาไว้ 2-3 โหล ทุกวัน
ตลอด 4 ปีที่ทรงศึกษาอยู่ ผู้คนที่ต้องผ่านสัญจรแถวนั้น
ไม่เคยต้องเดือดร้อนกับการกั้นรถขบวนเป็น ชั่วโมงๆ
เพียงรถพระที่นั่ง 1 คัน กับรถตำรวจนำอีก 1 ที่ไม่เคยเปิดไซเรน
ไม่เคยเปิดโทรโข่ง ไม่เคยฝ่าไฟแดง
เห็นพวกนักการเมือง มีตำรวจนำ ตำรวจตาม วิ่งย้อนศร
กั้นรถให้แซงลัดคิวแล้ว...... นึกถึงสิ่งที่ พระองค์ปฏิบัติทุกครั้ง
LONG LIVE OUR BELOVED PRINCESS !
************************************************************************
จะวืดวือล้มคว่ำคะมำหงาย ก็ไม่คลายหมดรักสิเน่ห์หา จะเคียงข้างทุกซีซั่นไม่จากลา จวบจนกว่าชีวาจะวอดวาย
