ดูละครเรื่องสุดแต่ใจจะไขว่คว้าแล้วย้อนดูตัวเองแล้วน้ำตาไหลอะ

[numkala]

เหมือนชีวิตของผมมากๆๆๆๆๆๆๆเลย คือ ยายผมชอบคนที่เรียนเก่งกว่าแล้วน้องลูกพี่ลูกน้องผมมันเรียนเก่ง
มันเรียนอยู่เกษตร ส่วนผมก็ได้แค่เอกชนธรรมดาๆ ยายผมรักคนที่เรียนเก่งกว่า เวลาจะทำอะไรก็ดีไปหมด
มีอยู่วันนึง มันไปดูบอลบ้านเพื่อน แล้วยายโทรหามัน มันบอลดูบอลบ้านเพื่อน ยายบอก อย่านอนดึกนะลูก
ทีผมดูบอล ดูที่บ้านตัวเองด้วยนะ ยายว่าผม เมิงทำไมบ้าบอลจังฟะ ขึ้นสมองแล้ว เมิงอะ
ผมนี่น้ำตาไหลตอนนั้นเลยนะ ทำไมแบบ ลำเอียงมากขนาดนี้

มีอีกตอนทำงานบ้านก็เหมือนกันให้ไปเปิดประตูบ้านตอน7โมงเช้าผมนอนอยู่ชั้น 3 มันนอนอยู่ชั้น2
ยายเรียกผมไปเปิดประตูบ้านให้ แล้ว คิดดูผมลงไป3ชั้น แล้วต้องขึ้นมานอนอีก 3ชั้น โครตเหนื่อยเลย
แล้ววันนั้นผมตื่นสายกว่ามัน ยายว่าผมอีกว่าทำไมเมิงตื่นสายจังฟะ อ้าว กุผิดอีก
อีกวันนึงเรียกผมอีก ผมไม่ลุก นอนต่อ ยายผมบอกไม่ตื่นเมิงไม่ต้องกินข้าวเช้านะ ผมไม่สนใจ
จนยายต้องลงไปเรียกมันที่นอนชั้น2ไปเปิดให้ คราวนี้ผมตื่นก่อนมัน แต่ไม่ว่ามันอีก ว่าผมอีกแล้ว
บอกทำไมเมิงไม่มาเปฺิดประตูฟะ อ้าว กุผิดอีกแล้ว มันขึ้น-ลงแค่2ชั้นทำไมไม่เรียกมันล่ะ
งานบ้านแทบทุกอย่างกให้ผมทำ ทั้งซักผ้า ถูบ้าน กวาดบ้าน แล้วส่วนมัน นั่งเล่น MSN เปิดแอร์เย็นช่ำ
แล้วเวลาไปซื้อของข้างนอกถามมันอีก จะเอาอะไรอีกไหม จะเอาอะไรอีกไหม ไม่ถามกุซักคำ

พอดูละครแล้ว รู้สึก อืม ใช่เลย ชีวิตผมเลย รักคนที่เรียนเก่งกว่า แล้วมีวันนึงฝนตกจะไปเอาเสื้อที่ส่งซักไป
แล้วมันไม่ยอมไปเอา ผมต้องถือร่มมือนึง ถือเสื้ออีกมือนึง วิ่งฝ่าฝนไปเอาเสื้อ เพื่อให้มันใส่ด้วย(เสื้อทั้ง2คน)
*** เลี้ยงหลานจนนิสัยเสียอะ เหมือนในละครเลย ตามใจมากเกินไป จนนิสัยเสียจริงๆอะ น้ำใจไม่มีเลย

[cheque]

ติดกันเยอะมากเรื่องนี้ แต่ผมก็ดูเพราะน้องแต้วคนเดียวเลยจริงๆ

[man-u]

ที่เค้าจ้ำจี้ อยากให้เราเรียน เผื่อแก่ตัวไป จะดูแลตัวเองได้

หรือถ้าจะไม่เอาเรียน ก็ เรียนราม ทำงานไปด้วย

แล้วหาตังให้ได้เอง

พอได้ตัง

แล้วกลับไปถามยายว่า

เกรดกับตัง จะเอาอันไหน

555+

ล้อเล่นนะ

ยายเค้าอยากให้เราตั้งใจเรียนตอนนี้ ตอนหน้าจะได้สบาย ๆ อ่ะ

[redarmy39]

ขอจับมือกอดคอไปเดียวกันเลย โดนแนวเดียวกันอย่างเดียวกันเลยอะ
แต่ของผมเป็นพ่ออะ ชอบเอาเราที่เรียนไม่เก่งแต่เป็นคนดี ท่านบอกว่า
คนเรียนไม่เก่งก็เป็นคนดีได้แต่ผมนี้และเป้นคนอย่างงี้เลยแต่พี่แก่มักบอก
กับผมว่าทำไมไม่ไปเอาอย่างเพื่อนนี้บ้างคนนั้นบ้างและแต่ละคน....ผมยอมรับ
มันเก่งกว่าผมเยอะ แต่ขอโทษที่เหอะ...ถุ้ย!!!สุนัขยังไม่มองหน้ามันเลยอะ
นิสัยอย่างมันไปนรกขุมชั้นพิเศษยังไม่รู้จะเอาเลยหรือเล่าเพราะตัวมันโคตะระ
เลวเลยอะ แต่พ่อก็ไม่เคยพูดกับเราดีๆเลย บอกตรงๆบ้างครั้งก็รู้สึกน้อยใจแอบ
ร้องไห้คนเดียวไม่ก็ตะโกนด่าตัวเองในห้องอะชีวิตนี้ทำดีขอให้ได้ดีก่อนตายบ้างเหอะ

[Busby Babe]

ตอนที่ลูกเรายังเด็กเคยถามเราคล้ายๆแบบนี้
คือมีหลานที่อายุไล่ๆกันกับลูกเราแล้วพ่อเค้าไปทำงานต่างจังหวัดบ้านติดกัน เราก็ดูแลหลานด้วย
พอเราบ่นลูกก็จะคิดว่าเรารักหลานมากกว่าเขา ดีที่เราบอกแล้วลูกเข้าใจ

อยากบอกว่าบางทีผู้ใหญ่ว่าหรือบ่นไม่ใช่ว่าไม่รัก

เราอาจจะต่างกับน้องๆตรงที่มีลูกเป็นของตัวเอง เอ๊ะยังไง

ที่เราจำแม่เราบอกได้แม่นแล้วเราก้อเอามาบอกลูกก็คือ
คนอื่นรักไม่เท่าพ่อแม่เกลียด

ใครที่ไหนจะมารักเรามากกว่าพ่อแม่

ส่วนยายย่านี่เราก็มีประสบการณ์ตรง
น้องชายเราเป็นหลานคนโปรด จนแม่ต้องจับไปอยู่โรงเรียนประจำ
โตมาน้องเราบอกว่าดีนะเนี่ยไม่งั้นเสียนิสัยแน่

อีกอย่างนะแม่เราบอกว่าคนเราเกิดมาต้องทำงานเท่าๆกัน
ถ้าอยากสบายตอนแก่ก็รีบทำงานตอนนี้
ถ้าตอนนี้ไม่ทำเด่วแก่ตัวไปก็ต้องทำ
เพราะฉะนั้นยายใช้ไรก็ทำไปเหอะ เราทำให้ยายเราไม่เกี่ยวกะหลานคนอื่น
อย่าเอาเราไปเปรียบเทียบกับใคร
คิดมากเด่วชีวิตไม่มีความสุข
แล้วเปรียบดูแล้วเราดีกว่าตั้งเยอะอ่ะทำไมไม่ดีใจ ภูมิใจในตัวเอง บ่นทำไมเนี่ย

มีคนบอกว่าคิดบวกชีวิตจะมีความสุข
คบเพื่อนที่คิดบวกไว้เราก้อจะคิดบวกไปด้วยมองบวกได้ตลอด
ขอบคุณเด็กหงส์คนหนึ่ง(เพื่อนเรา)ที่คิดบวกอยู่เสมอ

[I Hate Scousers]

คนที่เรียนเก่ง ใช่ว่าจะดีเสมอไปนะครับ
ผมอยู่ห้องคิง จนห้องอื่นมันเกลียดขี้หน้ากันหมดแล้ว หาว่าอาจานรักห้องผมมากกว่า แต่ที่ไหนได้ก้ด่าเหมือนกันแหละ

อีกอย่างหนึ่ง ถ้าเราเรียนได้เกรดดีๆ สอบอะไรก้ติดเนี่ย
ผลก้คือ ผมอยากติดยูบีซี พ่อก้ติดให้ อยากดูบอล ซื้อเสื้อแมนยูเท่าไร พ่อแม่ก้ซื้อให้

เป็นเพราะเราตั้งใจเรียนไงครับ

พ่อแม่ อยากให้เราตั้งใจเรียน เผื่อว่าภายในอนาคต จะได้ใีงานทำ เก็บตังส์ไปดูแมนยู อาทิดละคั้ง อิอิ ความฝันสูงสุด ง่ะ

[guitar_left]

คิดซะว่า มันเป็นจังหวะชีวิตละกันครับ บางครั้งคนเรามันก็ต้องเจอบททดสอบชีวิตเหมือนกัน

แล้วถ้าหากว่าเราผ่านมันไปได้

นั่นแหละครับ คุณค่าของชีวิตที่เราตามหามัน...

[Ta-wat69]

สู้ต่อไปถ้ายังมีลมหายจัย

[pomrajabhatdhon]

สุดแต่จัยจะไขว่คว้า