พอดีผมไปเจอเหตุการณ์ที่ทำให้ผมนึกขึ้นว่าเอ๊ะ ทำไมเราชอบแมนยู?? เริ่มตั้งแต่เมื่อไร??
ผมเชื่อว่าความทรงจำมันจะเหมือนสิ่งที่อยู่ข้างหลังเรา แต่เมื่อเราหันกลับไปมองนั้นจะทำให้รู้สึก ขำนิดๆก็เป็นได้
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อวันเสาร์เป็นวันที่ หลานผมอายุประมานหกเจ็ดขวบมาเที่ยวบ้านผมซึ่งก็ดูวุ่นวายดี แต่ก็สนุกนะที่มีเด็กมาเป็นสีสันให้กับบ้าน
และแน่นอนวันเสาร์ผมนอนดึกดูบอลหลานตัวป่วนมานมาหาผมถามว่าทำไรอยู่ ผมก็บอกไปว่าดูบอลหนะ ถามเสร็จมันก็นอน
(นึกว่าจะมาดูเป็นเพื่อน)
จนในที่สุดวันอาทิต หลานผมมานนอนไม่หลับก็เลยดูบอลกับผมซึ่ง เป็นคู่ระหว่างอาเซน่อลกับแบลคเบริน และมานก็ถามว่า
หลาน Say พี่ชอบทีมนี้หรอ(อาเซน่อล)
ผมเอง Say ป่าวๆพี่ชอบอีกทีมนึงแข่งเมื่อวาน วันนี้มาดูฟอมทีมคู่แข่งหนะ
หลังจากนั้นก็ดูบอลไปคุยไปหลานผมมานชอบถามชื่อนักเตะซึ่งผมก็ตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง ที่ตอบได้เพราะเล่นเกมส์ FM จนจบเกมส์อาเซน่อลชนะ 6-2
ผมก็ถามมันว่าจะดูบอลต้องมีทีมเชียร์นะ ว่าแต่ชอบทีมไรหละ หลานผมมันก็ตอบไปแบบไม่คิดว่าทีมที่ชนะที่ดูเมื้อกี้...หงะ 
หงะ
เชียร์ทีมที่พี่เชียร์ดิ แมนยู ระบบทีมดีเก่งด้วย อะคาเดมี่เยี่ยม โลโก้เท่ ฉายาเท่อีกตะหาก (บีบคั้นเต็มที่) 
จนในที่สุดก็กล่อมได้ไม่สำเร็จ
ทำให้ผมนึกถึงตอนผมดูบอลครั้งแรก ตอนนั้นไม่สบาย พ่อนั่งดูบอลไทยอยู่ ผมก็ดูๆ แล้วมันสนุกดีตื่นเต้นดีกีฬาบอลมันดีอย่างนี้หรอ??
ตอนเตะบอล
ผมก็จะจินตนาการเสมอว่า ผมเป็นซิโก้ เพราะสมัยนั้นจะมี ซิโก้ ดุสิต ตะวัน และคนนี้จำได้แม่น(วิรัต วังจัน)ผูรักษาประตูที่ผมดูแกกระโดดทีไรเหมือนแกโดนลมพัดปริวซะอย่างนั้น
แต่แกก็เก่งนะ เตะบอลกับเพื่อน จนเหนเพื่อนถกคอเสื้อและเรียกตัวเองว่า เดอะว้อยยอกก (ดไวท์ยอก)เหอะๆ คำๆนี้คิดใจมามาน คิดในใจว่า คนอะไรชื่อ เดอะว้อยยอกก
แต่ในที่สุดก็ถึงบางอ้อ ผมได้ดูข่าวทีมแมนยูหลังจากได้สามแชมป์ ไอ ยอกมานยิงละเหนหน้ามาน นี้หรอ เดอะว้อยยอกก หลังจากนั้นผมติดตามแมนยูตลอด เพราะสมัยนั้นติด UTV
จนทำให้ผมเป็นแฟนคลับแมนยูในที่สุด จนตอนนี้ก็ 10 ปีแล้วที่ผมเชียร์แมนยูตลอดมาเจออุปสรรคบ้างทั้งขี้ปาก แฟนลิเวอร์พูล ๆลๆ แต่ก็ผ่านมาได้จนถึงตอนนี้
แต่ที่เสียดายคือหลานชายดันไปชอบน่อล ต้องขอโทดเพื่อนๆด้วยที่ไม่สมารถเพิ่มสมาชิคขึ้นมาได้ แต่ผมเชื่อว่า หลายของผมในอีก10ปี คงมาตั้งกระทู้อย่างนี้ในบอร์ดทีมที่เขาชอบ
และเขาจะ บรรยายความรู้สึกที่เขาประทับใจว่า "คุณชอบทีมที่คุณชอบเพราะสาเหตุอะไรก็ได้เป็นแน่แท้"
</center>
