ที่โรงละครแห่งความฝัน เราแฟนๆปีศาจสามง่ามคงเห็นอยู่เต็ม2ลูกกระตา 2 รายที่เห็นๆกันอยู่
นั่นคือ 1 ฮวน เวรอน มิดฟิลด์จอมคลาสสิคแห่งอเมริกาใต้ที่ปีศาจแดงทุ่มเงินไป 28ล้านปอนด์
และคนที่ 2 นั่นคือศูนย์หน้าพลังเต่าเบอร์บาตอฟที่ยังไม่สามารถพิสูจน์ตัวเองภายใต้ชุดแข่งผีแดง
ได้เป็นชิ้นเป็นอันสักกะที(แต่ก็ต้องรอลุ้นกันต่อไป) 2รายนี้คือการทุ่มซื้อตัวนักเตะระดับโลกที่พิสูจน์
ตัวเองแล้วกับสโมสรอื่นก่อนจะมาดับ(หรือเปล่า)กับสโมสรปีศาจสามง่ามท่ามกลางแฟนบอลที่เป็น
สักขีพยานของการบูชายันต์นักเตะซุปเปอร์สตาร์ที่โรงละครแห่งความฝันครั้งนั้น แต่ตรงกันข้ามกัน
นักเตะโนเนมที่ปีศาจแดงไปขุดมาจากหลากหลายประเทศกลับแจ้งเกิดได้สวยงาม รวมทั้งดาวรุ่ง
จากอเคเดมี่แฟนตาเซียของปีศาจแดง ดันเหล่าAFทั้งหลายขึ้นสู่ทีมชาติมาแล้วนักต่อนัก คงไม่ต้อง
ยกตัวอย่างในทุกท่านได้เห็นหากท่านติดตามปีศาจแดงอย่างต่อเนี่อง บางท่านอาจคิดว่านักเตะโนเนม
อย่างนี้มันไม่น่าติ่นตาตื่นใจเท่ากับนักเตะระดับโลกที่แสดงฝีเท้าให้ได้ยลโฉม แต่ลองคิดในทางกลับกัน
หากนักเตะที่เราคอยติดตามผลงานตั้งแต่ชุดยู 17 ยู 21จนถึงลีกสำรองแล้วกลับต้องมาปล่อยให้สโมสรอื่น
เอาไปปั้นจนเป็นซุปเปอร์สตาร์แทนนี่สิ เราจะเสียดายมากกว่าไหม ? หากเด็กๆโนเนม หน้ายังเปื้อนสิว
แต่ได้มาเป็นกำลังหลักในการเบียดแย่งแชมป์กับสโมสรที่มีแต่ซุปเปอร์สตาร์อย่างเชลซีและคูอริร่วมเมือง
อย่างแมนฯซิตี้ได้ถึงพริกถึงขิงนี่สิ ถึงจะเป็นความภูมิใจของเหล่าพลพรรคปีศาจแดงอย่างแท้จริง ท่านว่าจริงไหมละ....
ปิดท้ายด้วยรูปเด็ดประจำกระทู้(หลังจากที่หายไปนาน คิดถึงกันไหม)
</center>
