หลังจากเล่าที่มาการอยากเขียนคอลัมน์บอลแบบไร้สาระไปวันๆๆ
ตามความรู้เท่าที่แต่ผมขอบอกว่า ผมไม่ต้องการจะเป็นคนดังอะไรหรอกครับ แค่
เพื่อบางท่านงงกับชื่อผม Peeeikq มันสะกดยากนะ ผมไม่รู้ว่าจะมีแรงเชียร์ถึง
ตอนที่เท่าไร ผมอยากให้ทุกท่านคอมเม้น เพื่อปรับปรุงสิ่งที่ไม่ได้หากเปรียบตอนแรกที่ผม
เขียนถึงตอนพิเศษ เนี่ยผม คิดว่าผมได้อะไรหลายอย่างขึ้นเยอะ ผมเคยคิดว่า งานเขียนมันง่ายนะ
บอ.บู๋คือแรงบันดาลใจ ผมกล้าพูดได้ว่า ผมอยากเขียนก็เพราะ บอ.บู๋ คนเดียว ผมเคยเขียนหนังสือ
อ่านเล่นอยู่เล่มหนึ่ง ซึ่งผมก็เอากระดาษ A4 ยี่ห้อ เอคูณ2 เอ้ย ดับเบิ้ลเอ มาเย็บประมาณ 10 หน้า
ชื่อหนังสือว่า " ผีโรงเย็น " ตอนอายุ 13 ซึ่งผมก็ทำเพียงเล่มเดียว เหนื่อยมากๆๆ แต่ในนั้นอุดมไปด้วย
การด่าทีมคู่แข่ง การด่านักเตะที่ไม่ชอบ การยอ ผีแดง การเขียนรูปการ์ตูน เลียนแบบ ป๋า..กับ เวงเกอร์
และ เเอชลีย์ โคล ผมนะเกลียดแอชลีย์ โคลมาตั้งแต่มันยังอยู่ตู้ด ดำของมัน ที่อาร์เซนอล
ซึ่งเมื่อผมทำเสร็จก็เอาไปให้พวก สเกาเซอร์ ดูซะ
ซึ่งมันก็ขำดีนะ ผมว่าผมมันบ้านะ ตอนนั้นผมเริ่มอยากเป็น
เรทโทรสเปค มากครับแต่ผมก็ยังไม่เลิกที่อ่าน หนังสือข่าวกีฬา
ผมคือเด็กผู้ชายเพียงคนเดียวที่เข้าห้องสุมดเพื่ออ่านข่าวแมนยู
จำได้ว่าตอนที่ดาวิด เบลลิยง ย้ายมาร่วมทีม ผมติดตามมาตั้งแต่
มันมีข่าวจากซันเดอแลนด์ว่าจะขายดาวิด เบลลิยง ผมก็เลยดูตลอด
ผมชอบเบลลิยง ตั้งแต่แกอยู่ ซันเดอแลนด์ ผมคิดว่าแกมีอะไรหลายอย่าง
ที่คลายผม แกเป็นนักฟุตบอลที่ไม่สูงมากนัก แต่ผมชอบแกเป็นพวกไล่บอลไม่
อยู่กับที่ แต่น่าเสียดาย ที่แกไม่ค่อยที่คลำเป้า ได้สักเท่าไรแต่ผมก็ชอบแก
ผมซื้อแฟนผี มาเล่มแรก ผมอ่านเจอการให้เกรด นักเตะ แต่ละเกรด อุปนิสัย
ดาวิด เบลลิยง ได้เกรด B - แต่แกเป็นพวกทันสมัย ชอบเล่นเกม วินนิ่ง ซึ่งคู่หูของ
เค้าก็ไม่ใช้ใคร เป็น นักเตะรำไปเล่นไป อย่าง ดาร์เรน เฟรทเชอร์ นั่นเอง
พอเข้ามอ.3 ผมก็ยังเริ่มแสดงจุดยืนอย่างชัดเจน ว่า ฉันจะเอาดีทางนักเขียน
ผมเป็นพวกชอบเขียนอะไรเรื่อยเปื่อย อยู่คนเดียว ผมซื้อ ซ็อกเกอร์ อ่านคอลัมน์เดียว
คือ ทุ่งหญ้า X เพื่ออะไร เพื่อบอ.บู๋ไง แต่ไม่บ่อยนะ พอดี บ้านผมกลับร้านหนังสือ มาห่างกน
เพียง 30 กิโลเมตร ที่ทำไปเพราะใจรักล้วนๆ ผมไม่ได้อยากดังเพราะเขียนในบอร์ดแล้ว
มันไม่จำเป็นเลยที่คุณจะต้องการดัง เพื่อเอาหน้า อยากมีชื่อเสียง อยากมีคนทาบทามไปลงหนังสือ
ผมแค่ทำไปตามความฝันของผม ถึงผมไม่มีหนังสือ ผมก็อยากจะเขียนให้ คนที่อ่าน แล้ว เค้าไม่ปวดสมอง
ผมไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อน ผมมีความสุข ผมทำแล้ว มีคนอยากอ่าน มีคนอยากติดตาม
ผมภูมิใจในสิ่งที่ผมทำ ผมคิดนะ ผมเอาเวลาว่างของ ผม มาเขียนอะไรถึงมันไร้สาระ
แต่อย่างน้อยผมก็ดีกว่า วัยรุ่นที่แบมือขอเงินพ่อแม่ไปวันๆ แต่ยังเอาไปซื้อยาเสพติด ซื้อเหล้า ซื้อบุหรี่
เอาเงินไปเที่ยว ไปแขง่รถซิ่ง ผมภูมิใจที่ยังมีคนเข้าใจผม ผมขอเขียนในที่นี้ ผมไม่ชอบการเขียน
ของ ต.โต้ง อิสระพงษ์ ผลมั่ง ผมล่ะเกลียดที่สุด ดูซิ มันจบงานเขียนมาได้ไง คนเสียตังค์ 15 เพื่อมาอ่าน
ว่าเมื่อคืนมันแทงอะไร มันเสียตังค์ มันได้ตังค์ แล้วบอกทีเด็ดวันนี้ ผมว่ามันเปลืองกระดาษ เสียดายตังค์ครับ
ผมหมดศรัธธา ในตัวของ ต.โต้งทำไมอ่ะ เยาวชนที่อ่านคอลัมน์คุณเค้าจะคิดอย่างไร เอาแต่การพนันนมาปลูกฝัง
ผมเชื่อว่าถ้าผมได้เนื้อที่ตรงนั้น มันน่าจะประโยชน์กว่า ที่ ต.โต้ง เขียน ต.โต้งคุณไม่เคยรู้หรอกว่า สิ่งที่เขียนไป
มีคนมากมาย อ่านแล้วเอาไปพนัน ถ้าคุณแน่จริง คุณออกไปเลยไปแทงบอล เลย คุณไม่แคร์สังคมหรอก
พวกมนุษย์เงินเดือน แล้วนี่ขอถามว่า มันเหมาะสมไหม ผมล่ะเบื่อ คอลัมน์ แบบนี้ ...............
.................................................................. ผีอิ๊คคิล
...................................... คุย Msn ได้ที่ Reddevilday@hotmail.com
ขอบคุณครับ
เรื่องดีๆนะทำเลย ไส่ไม่ต้องยั้ง
