ตั้งแต่หมดเชียร์เรอร์ไป
เบ็คแฮม : ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าที่ควร(แม้ผมจะชอบก็ตาม) สาเหตุส่วนหนึ่งมาจากบุคลิกภาพ และไม่เป็นศูนย์รวมจิตใจเท่าที่ควร อาจจะได้เป็นเพราะแฟนบอลอังกฤษเรียกร้อง หรือหลายๆ สาเหตุ แต่เป็นแล้วก็ไม่ถือว่าเสีย ยังทำหน้าที่ได้ดีมากเลยทีเดียว
เทอร์รี่ : ไม่น่าให้เป็นเทอร์รี่เลย ส่วนหนึ่งผมว่ามาจากได้อยู่ทีมใหญ่ ทั้งๆ ที่สมัยอังกฤษที่เล่นบอลโลก 1998 , 2002 , หรือแม้แต่ฟุตบอลยุโรป ยังไม่มีใครที่จะคุ้นกับชื่อ จอห์น เทอร์รี่ เลย พูดง่ายๆ มาทีหลังดังกว่า
โอเว่น : นี่ก็ถือว่าใช้ได้ครับเพราะรับใช้ชาติมายาวนานเหลือเกินเล่นตั้งแต่สมัย 17-18 ก็ได้ติดชุดใหญ่แล้ว แต่ไม่มีความเป็นผู้นำเท่าที่ควร ไม่สามารถจูงใจหรือให้กำลังใจเพื่อนๆ ในทีมได้ซักเท่าไรครับ
เจอร์ราร์ด : นี่ก็ส่วนหนึ่งมาจากการได้เป็นกัปตันทีมใหญ่ แต่ต้องยอมรับว่าความกระตือรือร้นเกินร้อยครับ เหมาะสมที่จะเป็นกัปตันทีมชาติเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นการได้รับใช้ชาติมาอย่างยาวนานและเป็นตัวจริงของทีมชาติอย่างสม่ำเสมอ
ที่ผ่านมานั้นคือกัปตันทีมชาติทั้งหมดและถ้าไม่มีคนเหล่านั้นคิดว่าจะเป็นใครกันครับ
แกรี่ เนวิลล์ : ที่จริงเหมาะสมน่าจะเป็นกัปตันทีมยิ่งกว่าคนแรกอีกครับ(เบ็คแฮม) เพราะด้วยคุณสมบัติด้านต่างๆ ก็เพรียบพร้อม อย่างที่ได้เห็นกันแล้วเวลาลงสนามให้กับสโมสร เป็นคนที่ผมว่าเหมาะสมที่สุดและมากกว่าคนทั้งหมดที่กล่าวไปก่อนนี้ด้วยซ้ำ
โซล แคปเบล : เป็นบุคคลที่ถูกลืมไปจากทีมชาติเลย ทั้งๆ ที่ฟอร์มก็ไม่ได้ว่าต่ำอะไรมากมาย และน่าจะเป็นกัปตันทีมต่อจากเชียร์เรอร์ด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่ได้แม้แต่จะติดทีมชาติ ส่วนหนึ่งมาจากอยู่สโมสรเล็กๆอย่างพอร์มมัส ทำให้ไม่โดดเด่นเหมือนอยู่อาร์เซนอล ทุกคนลืมเขาไปหมดทั้งๆ ที่เขาเล่นมาควบคู่กับโทนี่ อดัมส์ เป็นเซ็นเตอร์ฮาฟมายาวนานกว่าจอห์น เทอร์รี่ แต่ไม่ได้อยู่สโมสรใหญ่ทำให้หมดโอกาสในทีมชาติไปซะงั้น
พอล สโคลส์ : ส่วนตัวเขาเองไม่ขอเป็นกัปตันทีมอยู่แล้วไม่ว่าสโมสร หรือ ทีมชาติ แต่ก็รับใช้ชาติมาอย่างคุ้มค่าเช่นกัน ทำมัยแมค คาเลน ถึงพยายามเรียกสโคลกับไปเล่น ส่วนหนึ่งมาจากฟอร์มของ แลมพาร์ด อีกส่วนหนึ่งอยู่สโมสรใหญ่และได้เล่นอย่างต่อเนื่องทำให้ฟอร์มยังคงเส้นคงวาอยู่
สรุปในความคิดผม ทีมชาติอังกฤษส่วนใหญ่มักจะมาจากสโมสรใหญ่ๆ ในลีก แต่บางคนด้อยคุณภาพก็ยังติด ไม่แต่เฉพาะทีมชาติอังกฤษนะ ทีมชาติอื่นก็เช่นกัน ดูอย่างคนล่าสุดของเรา อันเดอร์ซัน ไม่ติดทีมชาติชุดใหญ่มาก่อนเลย แต่พอได้มาเล่นให้กับแมนยู ก็ถูกเรียกตัวติดทีมชาติซะงั้น อีกคนก็ไมเคิล คาริก ไง อยู่สเหอร์ไม่เคยติดเลยทีมชาติ พอมาอยู่แมนยูก็ได้ติดทันที แต่ด้วยศักยภาพของทีมใหญ่ๆ ทำให้นักเตะพัฒนา หรือว่า เพราะสาเหตุอื่น..... (คิดเอาเองนะครับ)
ทีนี้เรามาดูกัปตันทีมสโมสรเราบ้างครับ
แกรี่ เนวิลล์ : เหมาะสมที่สุดแล้วครับผม ไม่มีคำบรรยายใดๆ
ไรอัน กิกส์ : ด้วยการรับใช้สโมสรมาอย่างยาวนานก็เหมาะสมดีอยู่ครับ แต่ผมเคยอ่านคอลัมของไทยรัฐ เรื่องการเป็นกัปตันทีมของไรอัน กิกส์ ว่ากิกส์ไม่สามารถจูงใจเพือนร่วมทีมได้ เป็นคนเงียบๆ คล้ายๆ พอล สโคลส์ สังเกตในสนามกิกส์จะไม่ค่อยสร้างแรงบันดาลใจในทีมซักเท่าไร เท่าที่อ่านมาจำได้แค่นี้ครับ
รีโอ เฟอร์ดินาน : เป็นบุคคลที่เหล่าสาวกทั้งหลายยกย่องให้เขาเป็นกัปตันทีมต่อจากเนวิลล์ ผมก็ว่าเหมาะสมดีทุกอย่างเช่นกัน ชอบอย่างเดียวในบุคลิกของเขาคือ ถ้าใครทำประตูได้ ต้องเห็นเขาคนนี้ไม่ทำการอันซาดิสต่อคนยิงประตูเสมอ พูดง่ายๆ คือดีใจด้วยความซะใจมากๆ ไม่มีครั้งไหนที่จะไม่เห็นเขาในจอภาพ แต่สิ่งที่เขาขาดไปตอนนี้ก็คือ บุคลิกอย่าง รอย คีน คือ ขรึม นิ่ง ซึ่งเฟอร์ดินานไม่มีเลย เดี๋ยวยิ้ม เดี๋ยวหัวเราะ มันดูไม่น่าเกรงขามสำหรับคู่แข็ง ต้องดูเงียบๆ ขรึมๆ ดุๆ หน่อย จะทำให้คู่แข่งเกรงกลัวมากยิ่งขึ้น
เวนย์ รูนี่ : นี่ก็อาจจะเป็นกัปตันทีมในอนาคตและเป็นที่คาดหวังของหลายๆ คน ถ้ามองกันจริงๆ แล้วผมก็ว่าเหมาะสมดีนะ ดุ ขรึม ดี คล้ายๆ รอยคีน แต่ยังเยาว์วัยอยู่ ขาดความเป็นผู้นำและการกระตุ้นลูกทีม แต่ในวันข้างหน้าอันไม่ช้าเราคงจะได้เห็นเขาแน่นอน
นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งในความคิดผม อาจจะไม่ถูกใจใครต้องขอภัยด้วยนะครับ มาร่วมแสดงความคิดเห็นกันนะ
</center>
