คราวนี้สมจริงสุดๆๆอะ ผมได้อยู่ไกล้ๆๆดางดังแค่ฟุตเดียว แต่มันแปลกๆๆไปนะ
คือเป็นงี้นะ..
ผมได้ลงชิงบอลคาลิงคัพ ในทีมผีแดง ผมเล่นเปนกองหน้าแทนเตฟ.....
มันเริ่ม จังหวะนั้นผมกำลังวิ่งไปหน้ากรอบเขตโทษ ผมเลี้ยงบอลไปจู่ๆๆมีใครไม่รุวิ่งเข้ามาสไลด้ผมแล้วบอลมันเด้งขึ้นสูงระดับหัวผมกำลังลุกขึ้นมาเล่นต่อ แต่จู่ๆๆพอสโคลวิ่งมาที่ด้านหลังผม แก่วิ่งเฉียดมาแค่ฟุตเดียวเอง ผมกะสโคลสูงๆพอๆๆกันเลยครับ ในจังหวะนัน้ทุกๆๆคนกำลังวิ่งลู่เข้าไปที่บอลกำลังลอยอยู่กลางอากาศ....แต่สโคลเข้าบอลได้เร็วมาก และบอกไห้ rio หลบทางเค๊าๆจะเอาบอลไปส่งไห้เพื่อน ตอนนั้นผมรูทันทีว่า ถ้าสโคลได้บอลแกต้องส่งให้ผมแน่ๆๆๆเลย ผมเลยวิ่งฉีกออกไปทางขวาผมวิงถ่างออกไปเรื่อยๆๆ ขณะนั้นผมเช็คไลน์ล้ำหน้าไปด้วย ผมว่งเหยาะๆๆอกไปเรื่อยๆๆ ห่างจากสโคตลประมาณ 10หลาได้ และแล้วสโคลก็ได้บอลผมรอการส่งที่สุดยอดของสโคลผมคาดหวังไว้สูงมากๆๆยัง ถ้าผมได้บอลผมจะชัดให้เต็มข้อตุงตาข่ายไปเลย
ทันไดนั้นสโคลก็ส่งบอลมาที่ผมโดยที่ไม่ต้องเหลียวมองเลยบ แกกระดกบอลมาใด้ระดับที่เหมาะกับการกระโดดวอลเลย์มากๆๆ และตอนนั้นผมอยู่ๆว่างๆๆไม่มีใครประกบด้วย
แต่..สิ่งที่มันเป็นความฝันมันกำลังเป็นความฝันคือ สิ่งที่สโคลส่งมาให้ผมมันกลายเป็น ไข่ต้มอะครับ-*- แต่ผมในฝันผมก็ยังคิดว่า ฟุตบอลมันเตะไข่เข้าประตูกัน ผมเหนไข่แล้วตัวเองขาอ่อนล้มลงแต่พยายามเอาเท้าแหย่ๆๆไข่ให้เข้าประตู
ขณะเดียวกัน ก็มีรูนนี่ วิ่งลู่ๆๆเข้ามาไกล้ๆๆผม รูนนี่สับไกที่ไข่ต้มฟองนั้นเต็มข้อ ผมนอนดุรูนนี่แถวๆๆจุดโทษ รุนชัดไข่ต้ม 5-6ครั้งยังไงก็ไม่เข้า ผมตอนนั้นลุกไม่ขึ้นแล้วผมขาอ่อนไปไหนไม่ได้ แต่รูนยิงไปที่ประตู ประตูก็ปัด ไข่ก็ลอยกลับมาที่รูน แล้วรูนก็วอลเล ช้ำเข้าไปยังไงก็ไม่เข้า ผมขำรูนใหญ่เลยอะ รูนก็ขำไปเตะไป ยิงเป็น10ครั้งยังไงก็ไม่เข้า ทันไดนั้นผมเหลือบมองไปที่หลังประตูเห็นท่านเชอร์ไส่ เสื้อโคตสีขาว ยืนกินป๊อบคอร์น และขำรูนนี่อยู่ แกยิ้มแบบสะบายใจมากๆๆ ทั้มผมและสโคลและเชอร์และๆๆทีมเบอมิงแฮมพากันขำรูนใหญ่เลยอะ แต่ประตูไอ้เสื้อเขียวคนนั้นเทพมากๆๆยิงมันยังไงก็ไม่เข้าอะ -*-
ผมตื่นขึ้มาผมนอนท่าขัดสมาธิอยู่ ผมนึกในใจ "เพราะนอนขัดสมาธินี่แหละถึงวิ่งไม่ออกและขาอ่อนล้มลง"
ปล.ฝันครั้งนี้รุ้สึกดีมากครับเพราะอยุ่ได้ดาวดัง อิอิ
