ทุกคนที่อยู่ในสนามโอลด์ แทรฟฟอร์ด วันที่ 14 กันยายน 1963 จะสามารถคุยอวดกับใครก็ได้ชั่วลูกชั่วหลานว่าเขาได้เป็นสักขีพยานในการประเดิมสนามของ จอร์จ เบสต์
มีชายอยู่ 2 คนที่จำเรื่องนั้นได้ดีกว่าใคร นั่นก็คือกองหลัง 2 คนที่ตามประกบเขาในวันนั้น เกรแฮม วิลเลี่ยมส์ และ แคมป์เบลล์ ครอว์ฟอร์ด ฟูลแบ็คของเวสต์ บรอมวิช อัลเบี้ยน พวกเขาได้มาพูดคุยกับ Inside United นิตยสารอย่างเป็นทางการของสโมสรเกี่ยวกับช่วงเวลาดังกล่าว...
เกรแฮม วิลเลี่ยมส์
แบ็คซ้ายแบ็กกี้ส์ถูกสั่งให้ตามประกบเบสต์ในวันนั้น ซึ่งเขาก็ทำได้ค่อนข้างดีทีเดียว
"เราได้ยินเกี่ยวกับจอร์จมาก่อนหน้านี้แล้ว เขาเจอกับเราในทีมสำรอง และยิ่งเขาได้ประเดิมสนามด้วยอายุแค่ 17 ปี มันจึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจสุดๆ แต่ผมก็ไม่ได้กังวลอะไรนะที่ต้องประกบเขา เพราะเขายังเป็นแค่เด็กอยู่น่ะสิ!"
"เมื่อเกมเริ่มต้นขึ้น เขาอยู่ตรงฝั่งผมแค่ 15 นาที ซึ่งตอนนั้นเขาแทบทำอะไรไม่ได้เลย จากนั้นเขาก็วิ่งพล่านไปทั่วอย่างที่เขาต้องการ มีส่วนร่วมตลอดทั้งเกม ถึงตรงนี้คุณก็เริ่มรู้แล้วว่าเขาเป็นนักเตะที่ยอดเยี่ยมแค่ไหน"
"จากนั้นหลายปีผ่านมาเราก็ได้มาพูดจาหยอกล้อเมื่อได้เจอกันอีกครั้ง ผมบอกว่า 'จอร์จ ดีใจที่ได้เจอคุณจากทางด้านหน้านะ!' เขาก็ตอบกลับมาว่า 'เกรแฮม ผมยังมีลายเซ็นของคุณที่ขาด้านหลังของผมอยู่เลย!'"
"จอร์จคือสุดยอดนักเตะตัวจริง เขาสามารถวิ่งไปได้ทั่วสนาม ขณะที่คนที่เหลือต่างก็ประสบปัญหากับโคลนในช่วงกลางฤดูหนาว เขามีการทรงตัวที่ยอดเยี่ยม คุณแทบจะไม่สามารถแย่งบอลจากเขาได้เลย เมื่อบอลอยู่กับเท้าของเขา เขาสามารถทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ"
"จอร์จต้องการลงเล่น เขารักในเกมการแข่งขัน ปีหนึ่งเราได้ไปพักร้อนที่รีสอร์ตเดียวกันในมินอร์ก้า ผมไปกับครอบครัว เขาไปกับเพื่อนๆ เขาแทบไม่ทำอะไรเลยนอกจากไปที่ชายหาด หาบอลมาเตะ เขาเล่นฟุตบอลได้ทั้งวันแหละหากว่าคุณปล่อยให้เขาเล่น เขาชวนลูกๆ ของผมไปเตะด้วยนะ แม่ยายของผมรักเขามากเลยล่ะ! เธอดูแลเขาดีราวกับว่าเป็นลูกชายเลย"
"เขามักจะลงเล่นด้วยรอยยิ้มเสมอ ในแมตช์การแข่งขัน ถ้าเขาผ่านคุณไปได้ และจังหวะนั้นจบลงแล้ว เขาจะเดินกลับมาพร้อมกับยิ้มให้คุณ นั่นทำให้คุณเจ็บปวดยิ่งกว่าตอนที่เขาเลี้ยงผ่านคุณได้อีกนะ! แต่นอกสนามนั้นเขาเป็นคนที่ค่อนข้างขี้อาย แต่ก็มีสเน่ห์ไม่น้อยเลยล่ะ"
"ผู้คนมักจะพูดถึงนักเตะที่ยอดเยี่ยมจากหลายยุคหลายสมัย และพวกเขาก็มักจะคิดไปว่านักเตะเหล่านั้นจะทำได้ดีแค่ไหนหากมาเล่นในทุกวันนี้ จอร์จจะไปได้สวยในเกมสมัยใหม่แน่นอน เขาอาจจะดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะว่าจะได้รับการปกป้องจากผู้ตัดสินมากขึ้น และพื้นผิวสนามแข่งก็ดีขึ้น ไม่ใช่พื้นสนามแย่ๆ แบบที่เราเล่นกันในสมัยก่อน"
แคมป์เบลล์ ครอว์ฟอร์ด
ดาวรุ่งที่ได้ประเดิมสนามในวันนั้นเช่นกัน กองหลังวัยหนุ่มของเวสต์ บรอมวิช ต้องเผชิญหน้ากับเบสต์เมื่อเขาโยกมาเล่นอีกฝั่งของสนาม
"ตอนนั้น ดอน ฮาว ฟูลแบ็คทีมชาติอังกฤษของเรามีอาการบาดเจ็บ ดังนั้นผมจึงได้ประเดิมสนามลงเล่นเป็นแบ็คขวาด้วยวัย 19 ปี ถือว่ามันเป็นเกมใหญ่เลย ผู้ชมในสนามโอลด์ แทรฟฟอร์ด นั้นน่าทึ่งเอามากๆ มีคนเข้ามาชมเกมราว 50,000 คนได้"
"ก่อนหน้านั้นผมเคยเห็นจอร์จเล่นมาแล้ว 2-3 ครั้ง เพราะว่าเขาเล่นให้กับทีมสำรองมาก่อน แต่เราก็ไม่คิดเลยว่าเขาจะกลายมาเป็นนักเตะที่อันตรายได้ขนาดนี้ ผมจำไม่ได้ว่าผู้จัดการทีม จิมมี่ ฮาแกน พูดถึงจอร์จก่อนเกม เพราะตอนนั้นเขายังเป็นแค่เด็กหนุ่มที่กำลังจะลงเล่นเป็นนัดแรกเท่านั้นเอง"
"งานของผมตอนแรกก็คือตามประกบ บ็อบบี้ ชาร์ลตัน แค่นั้นก็ทำให้ผมต้องกังวลก่อนเกมแล้วนะ! ผมอายุมากกว่าจอร์จแค่ 2 ปี ดังนั้นผมจึงรู้ดีว่าเขาจะต้องประหม่าเหมือนแบบที่ผมเจอแน่ ผมคาดเอาว่าเขาจะต้องเป็นแบบนั้นเหมือนผม"
"หลังจากผ่านไปประมาณ 20 นาที จอร์จก็สลับฝั่งมาเล่นตรงพื้นที่ของผม เมื่อ เกรแฮม (วิลเลี่ยมส์) จัดการเขาได้อยู่หมัด เขาไม่ได้เพียงแค่ยืนทางริมเส้นฝั่งซ้ายเท่านั้น เขาวิ่งพล่านไปทั่ว เราได้ปะทะกันหลายจังหวะ และผมก็คิดว่าผมทำได้ค่อนข้างดี ผมตั้งใจว่าจะทำให้เขาเงียบไปตลอดเกม อย่างไรก็ตามเขาก็เป็นนักเตะที่มากด้วยเล่ห์เหลี่ยม เฉียบคม และมีความเร็ว เขาชอบที่จะเอาชนะคุณ ความรู้สึกมันเหมือนกับเขาเอาลูกบอลติดกาวไว้กับเท้าของเขาเลย เขาสามารถทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดได้ เป็นคนที่มีจินตนาการสูงเหลือเกิน"
"เขาเป็นนักเตะที่มีความกล้าหาญสุดๆ เขาต้องการที่จะเล่นงานกองหลังอยู่ตลอดเวลา เขาไม่เคยยอมแพ้ เมื่อคุณแย่งบอลมาจากเท้าของเขา เขาก็จะตามไล่ล่าคุณเพื่อเอาบอลคืนมาให้ได้ จากนั้นเขาก็จะเล่นงานคุณอีกครั้ง"
