ซึ่งคอลัมนิสต์คนนี้เขาได้เขียนไว้ตั้งแต่ เดือน พฤษภาคม ที่ผ่านมา
น่าจะก่อนเกมแชมเปี้ยนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศด้วยซ้ำ
อ่านแล้ว ผมก็รู้สึกว่า
มันน่าจะยังไม่เอาท์เกินไปนัก ที่จะเอามาแบ่งปันให้เพื่อนๆได้อ่านกัน
ขอถือวิสาสะ แปลนะครับ
credit: http://www.telegraph.co.uk/
SAHA: I LOVE THIS CLUB SO MUCH
Back in the 2005/2006 season, Ruud was our starter, with Saha waiting patiently for his chances from the bench. He played in all our League Cup games and was the highest scorer in the competition. Winning that trophy was some consolation for an otherwise disappointing two seasons. After the barren year of 2004/2005, we finally had something to put in the trophy cabinet and something to give us hope for the next season.
Deciding to start Saha and not play Ruud in that League Cup final really began to show the differences between the two players. Whilst Ruud has always been a better striker, he was exposed as a self-obsessed sulk. He felt he was above sitting on the bench, working for his place in the team.
In contrast, Saha had spent his entire United career doing just that. When he came off the bench, he gave 100%, eager to do well for the club.
However, enough is enough, and whilst I really do rate him for spending so many years trying to do the best for our team, and am appreciative for his contributions in the 2006-2007 season, his injuries mean it is time for him to leave.
Saha has recognised as much today, indicating he knows he will be sold in the summer.
“I know it [the final] could be my last game, and I would understand if the manager went for another striker,” he said. “It would be painful if he did and it’s painful even to talk about it because I love the club so much. But it’s been very hard for me this season.
"This is the best and biggest club in the world and the fact is that I’ve had very few chances. I do get miserable when I am injured and it’s very tense for my family because I want to play and I want to win things, so when that chance is taken away from me I can’t help but be in a bad mood. I’m 29 now and I wanted to improve again this year because that’s what you have to do at a club like this. But it’s difficult when you get injured. You are staying in the same place all the time.”
Louis Saha, 115 appearances, 76 starts, 42 goals, two league titles, one League Cup.
Thank you, but goodbye.
ย้อนกลับไปเมื่อปี 2005/06
รุด ฟานนิสเตลรอย คือตัวเลือกอันดับ 1 ในแดนหน้าของเรา
ส่วน หลุยส์ ซาฮา ต้องเฝ้ารอโอกาสของเขาบนม้านั่งสำรองอย่างอดทน
ส่วนมาก ซาฮา จะได้รับโอกาสในเกม ลีก คัพ ซึ่งแมนฯยูฯไม่ส่งชุดใหญ่ลงแข่งอยู่แล้ว
และด้วยฟอร์มการยิงประตูของเขา แมนฯยูฯก็ทะยานเข้าสู้รอบชิงชนะเลิศได้สำเร็จ
การตัดสินใจส่ง ซาฮา ลงเล่นในเกมนัดชิงชนะเลิศ โดยให้ขาใหญ่อย่าง รุด นั่งเป็นตัวสำรองนั้น
เป็นจุดเริ่มต้น ที่ทำให้เราได้เห็นความแตกต่างของกองหน้าทั้งสองคนนี้
รุด ฟานนิสเตลรอย คือสุดยอดกองหน้าที่ยอดเยี่ยมกว่า หลุยส์ ซาฮา แน่นอน
แต่เมื่อเขาถูกจับไปดองข้างสนาม เขากลับแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน
คงเป็นเพราะ เขาคิดว่า เขาดีเกินกว่าที่จะมานั่งอยู่ตรงนั้น เขาควรมีส่วนร่วมในเกมมากกว่า
ในทางกลับกัน ซาฮา ใช้เวลาส่วนมากของเขากับยูไนเต็ด ในการรอคอยการลงสนาม
และเมื่อโอกาสมาถึง เขาก็ลุกจากม้านั่ง และลงไปใส่ 100% แสดงผลงานให้เห็น
แต่อย่างไรก็ดี จบ ก็คือ จบ
ผมชื่นชมเขา ที่มีความอดทน และพยายามสร้างผลงานให้ดีที่สุด
แน่นอน ผมประทับใจในสิ่งที่เขาทำไว้เมื่อปี 2006/07 ด้วย
แต่มีสิ่งหนึ่ง ที่ทำให้ผมคิดว่า เวลาของเขากับ แมนฯยูฯ ควรจบลงได้แล้ว --- อาการบาดเจ็บ
ทุกวันนี้ ซาฮา รู้ตัวเองดี เขายอมรับว่าเขาน่าจะถูกขายออกไปแน่ๆในช่วงซัมเมอร์นี้
"ผมรู้ว่า เกมนัดชิงชนะเลิศแชมเปี้ยนส์ลีก คงเป็นเกมสุดท้ายของผม
และผมเข้าใจเจ้านาย ถ้าเขาคิดจะมองหากองหน้าคนอื่นมากกว่าผม
แต่มันคงเป็นอะไรที่เจ็บปวดน่าดู แค่พูดถึงผมยังรู้สึกเจ็บเลย เพราะผมรักสโมสรนี้มากๆ
แต่(การไม่ค่อยมีส่วนร่วมตลอด)ฤดูกาลนี้(2007/08) มันเป็นอะไรที่ทำใจได้ยากเหลือเกินสำหรับผม"
"นี่คือสโมสรที่ดีที่สุด และยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก และความจริงคือโอกาสของผมมีไม่มากนัก
ทุกครั้งที่ประสบปัญหาอาการบาดเจ็บ ผมเองก็รู้สึกแย่มากๆ
มันเป็นเรื่องเครียดสำหรับทุกคนในครอบครัวผม เพราะพวกเขารู้ดีว่า ผมต้องการลงเล่น และผมต้องการเป็นผู้ชนะ
แต่เมื่อทุกสิ่งทุกอย่าง ถูกอาการบาดเจ็บพรากไป ก็คงเป็นเรื่องปกติแหละ ที่ผมจะรู้สึกแย่ในตอนนี้
ผมอายุ 29 แต่ผมยังอยากที่จะพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ
มันเป็นเรื่องธรรมดา สำหรับทุกคนที่ต้องการอยู่ในสโมสรระดับนี้
แต่ผมเองคงพัฒนาต่อไปได้ยาก
ถ้ายังคงเจ็บออดๆแอดๆ และต้องอยู่ที่เดิมๆตลอดเวลาแบบนี้"
สำหรับ หลุยส์ ซาฮา
115 เกม (เป็นตัวจริง 76 เกม), 42 ประตู,
รางวัลพรีเมียร์ลีก 2 ครั้ง กับอีก 1 ลีกคัพ
ขอบคุณ และ ขอให้โชคดี.
นำเรื่องนี้มาจาก: http://bleacherreport.com/
ปล.ซึ้งมากเลยเพื่อนดุก
