.
ผมยอมรับว่าสะดุดใจเทคติคของกุนซือคนนี้ตั้งแต่ดูปอโตเล่น(ตอนนั้นยังไม่รู้จักชื่อ)
และยิงมาคุมเชลซี ทำให้ผมรู้สึกว่าเป็นคนแรกที่ทำให้เราเกรงนิดๆ เจ๊เวนเกอร์ตอนชนะติดๆผมยังไม่ค่อยกลัวเท่าจ่ามู
แต่จากการวางตัวและการให้สัมภาษน์ ผมรู้สึกว่าจ่ามูไม่เหมาะกับทีมที่มีคาร์แล็กเตอร์แบบลูกผู้ชายแบบทีมแมนยูเรา
พยายามทำทุกอย่างเพือ่ชัยชนะ(อันนี้ถือว่าดี) แต่บางครั้งมันดูหยาบไปนิด กัดแบบตรงๆโง่ กัดไม่เลือกหน้าตั้งแต่นักเตะยันกรรมการ(เคยด่าว่าโด้การศึกษาน้อย)ร ไม่ลุ่มลึกเหมือนป๋าเรา
จ่ามูเป็นคนที่เกลียดความพ่ายแพ้มาก พอเห็นว่าป๋าเราเริ่มจับทางได้ ก็ชิ่งลาออกเลย ทั้งที่ฤดูกาลที่นำจ่าฝูงก็มีปัญหากับอบาโมวิสมานานแล้วแต่ไม่ออก แต่พอเห็นว่าป๋าจับทางและจะเอาชนะได้เลยอ้างว่ามีปัญหาแล้วลาออกเลย
แทคติคก็ดูไม่เท่ ตั้งรับแล้วสวนอย่างเดียว แน่นวิ่งให้เยอะให้เร็ว อินเตอร์ก้เล่นเหมือนกันเลย(ดูแล้วไม่อย่างเชื่อว่านี่คือกัลโช่ที่เน้นเกมไม่เร็วมาก แต่อาศัยแทคติที่หลากหลาย) ข้อดีของจ่ามูที่ผมสังเกตุ คือ แกเก็บทุกรายละเอียด
แมนยูเรามีสเน่ห์ในหลายเรื่อง โดยเฉพาะการดูเป็นทีมลูกผู้ชาย (ไม่ใช่สไปซ์บอย... อิ..อิ.. ) การพยายามจนนาทีสุดท้าย ไม่ค่อยหยุมหยิม มุ่งมันเอาชนะให้ได้ ดูแล้วเท่มาก ซึงนำมาสู่การดึงดูดแฟนบอลให้มาเชียรืและเป็นสาวกอย่างเข้าเส้นเลือด
ถ้าเรื่องชัยชนะ ผมก็ขอเชียร์ "จ่ามู" เป็นตัวแทนป๋า
แต่ถ้าดูจากคาร์แร็คเตอร์แบบลูกผู้ชายแบบทีมเราแล้ว "จ่ามู" ไม่เหมาะ ..
|
||
|
|
