โดย **หมายเหตุ » อาทิตย์ มี.ค. 22, 2009 12:52
คือไม่นานมานี้ ก็ราวๆๆ อาทิตย์กว่าๆอะครับ...ผมได้ไปนั่งเขียนหนัสือเล่นๆๆแก้เบื่อ
คือตอนนั้นผมพักในมหาลัย ที่ๆผมพักไกล้ๆๆกับห้องเรียนเก่าๆ วันั้นผมเลยกะจะไปนั่งเขียนหนังสือเล่นที่ห้องเรียนนั้น เพระห้องเป็นแบบเปิดโล่งไมผนัง2ด้าน อีกด้านติดห้องน้ำ อีกด้านเป็นรั้วเก่าๆๆ 2ด้านที่เหลือเปิดโล่งเป็นทางเดินเข้าออกห้อง
ได้ประมาณทุ่ม กว่าๆ ผมกำลังเขียนการ์ตูนอยู่คนเดียว จิตนาการกำลังไหลอยู่ๆๆดีๆๆๆ ไปที่ห้องก็กระพิบ และดับไป ผมตกใจมากๆๆ ผมเลยนั่งนิ่งๆๆทำสติตัวเองให้อยู่กับเนื้อกับตัว ได้ชักพักลมมาจากไหนไม่รู้ พัดมาแรงมาก และมีเสียงอะไรบางอย่าตกลง ที่พื้นดัง ตุ๊บ! เสียงนั้นมันดังมาจากผนังข้างห้องผม ผมเลยคิดว่าน่าจะกิ่งไม้ตกลงเพระลม แต่ได้ชักพัก ตกลงอีก ดังตุ๊บๆๆ คราวนี้รวๆๆเลย เสียงมันเหมือนมีอะไรเคาะที่ กล่องกระดาษรัวๆๆๆ ดัง ตุ๊บๆๆๆๆ ผมตอนนั้นกลัวมากๆๆ ผมก็จินตนาการไปต่างๆๆนะๆ ว่าต้องเป็นผีแน่ๆๆ พอผมลุกขึ้นเดิน ตัดสินใจจะไปดูให้แน่ใจ ว่าเป็นอะไร พอลึกขึ้นจากเก้าอี้...จู่ๆๆเสียงนั้นก็ เงียบไป แล้วกลายเป็นเสียงร้องไห้อะ ตรงจุดเดียวกับที่เกิดเสียงดังตุ๊บๆๆ ชึ่งพอดีตรงผนังนั้นมันเป็นบล็อคแบบช่องลม ผมมองผ่านไปช่องออกไปด้านนอก ผมเห้นเหมือนเป็นหัวคนอะ เส้นผมยาวๆๆ สีเทาๆๆๆ ที่น่ากลัวไปกว่านั้นคือ มันขยับได้ด้วย ผมตอนั้นขาสั่นมากๆๆๆๆ ขี่แทบจะราดๆๆ ผมเลยยืนอยู่ได้พักนึง กะว่าจะวิ่งแล้ว แต่กลัวจนทำไรไม่ถูก ไปไหนไมได้ พอได้สติผมเลยเดิน ไปด้านนอกห้องเพื่อออกไปดูสิ่งนั้น....
พอ ผมเหลืบตาดูจังๆๆๆ สิ่งที่ผมเห้นนั้นคือ กล่องกระดาษวางอยู่ข้างผนัง ผมคิดว่าผีมันมาเตะกล่องหลอกเราแน่ๆๆ พอผมไปแง้มดูในกล่องสิ่งที่ผมเห้นคือ ตุ๊กแก ตุ๊กแกมันกำลังลอกคราบๆๆๆ มันดิ้นแรงๆๆมากเพื่อจะลอกคลาบ และเส้นผมที่ผมเห็นคือ ผ้าเช็ดพื้นภารโรงแกเอาไปยัดไว้บนคานห้อง มันโดนลมเลยพลิวไปปลิวมาเหมือน หัวคนขยับได้.....-*-
ผมโล่งใจ นี่แหละคือสิ่งที่ผมไม่กลัวผีอีกเลย เพระผมกล้าที่จะเปิดเกมรุกสู้ๆๆๆ...
ผมลองเปิดเกมรุกสู้ดูๆ เพื่อจะได้รู้ว่ามันเจ๋งจริงไหม มันน่ากลัวจริงไหม.....พอได้พิสูจน์จริงๆๆๆ ผีไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเลย มันน่ากลัวเพียงเรื่องเล่าที่สื่อต่อมา จากรุ่นต่างๆๆ ว่าผีน่ากลัวยังงั้นยิงงี้ กิบตับ กินไส้ หลอกจนหัวกร๋น ยิงทีละ 4 เกมรุกหลากหลายรูปแบบ ปืนยิงไม่เข้า จะให้เข้าต้องมีอาวุธอาถัณเท่านั้น....
หลายชั่วอายุคนพยายามจะฆ่าผีตลอด 14 ปี พอมาไม่นานอาทิตยืที่แล้วคุณหงส์ ลองสู้กับผีดูหลังจากได้อาวุธชั้นดีมา ปรากฎว่าไม่ได้น่ากลัวเลย ผีน่ากลัวเพียงชื่อชั้นจรงหรือ หลอกหงส์ไม่สำเร็จ กะว่าจะมาหลอก filham บ้าง โดนฝ่ามือเบิ้นกระบานไป2ที แถมผีหน้ามุ่ย โดนส่งกลับโลกยมบาล ชะงั้น มีหวังในห้องพัก จ่ายมแพนด้า ป่าผมทรงใหม่ให้แน่นอน.....555555
เอาหละ เวลาเราเจออะไรที่คิดว่าผีหนะ อย่าได้ไปกลัวเลย ลองเดินไปพิสูจน์ด้วยตาเลยนะ อย่าได้แต่อุด...นี่คือ นิยามของ สตีป อดีตกุณชือทีมชากสิงโต ที่เคยกล่าวเอาไว้ อยากชนะผีต้องเปิดเกมรุก คือเดินไปดูด้วยสายตาตัวเอง ไม่ไช่คิดแต่ว่ามันจะทำโน่นทำนี่เราจะกินตับไตไส้พุงเรา 55+++ ผีทำได้แค่หลอกครับ ไม่ทำอะไรหอกนะ..คิคคิ
ปล.1.เรื่องผีผมแต่งเอง
2.ไม่ไช่ดูถูกทีมตัวเอง แต่ผมตัดพ้อกับความรู้สึกของตัวเอง
3.เอาฮาๆๆ
4.don't z...erious
