ผมเองมีแฟนที่รักมากคนหนึ่ง รักกันมาได้ หลายปีแล้วครับ แต่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันทำงานอยู่คนล่ะที่ครับ ผมอยู่อุบล เธออยู่ กทม ซึ่งในอนาคตข้างหน้านี้ถ้าวันที่เราพร้อมเราหวังว่าจะหาบ้านหลังเล็กๆ สงบๆที่มีเรา
แต่ผมก็รู้จักเธอดีอีกเช่นกันว่าเธอมักจะเจ้าชู้นิดๆอยู่เสมอ ซึ่งถ้าหากผมเป็นคนถือสาคงได้ทะเลาะกันอยู่ร่ำไป ล่าสุดนี้ผมเอาอีกเมล์ที่ไมค่อยได้ใช้แอ็ดไปหาเธอ คุยกันอย่างสนุกสนานเธอก็เชื่อสนิทครับ เพราะผมไม่เคยแกล้งเธอแบบนี้ ผมสมมุติตัวเองขึ้นมาแล้วก็จีบเธอใหญ่เลย เธอให้ท่าเสียด้ยบอกไม่มีแฟน ขอเบอร์ก็ให้ บอกไม่มีใคร ผมเองก็เต็มไปด้วยคำถามอยู่ในหัว เธอที่หรือคือคนที่ผมอยากใช้ชีวิตคู่??? ผมไม่สนใจผู้หญิงอื่นเลยนับจากมีเธอ ผมทราบดีว่าเป็นเรื่องปกติที่เธอก็อยากรู้จักคนอื่นๆในสังคมดูบ้าง และมันก็เป็นเรื่องปกติอีกเช่นกันที่หากใครคนหนึ่งมาถามตัวคุณมีแฟนหรือยัง ส่วยใหญ่ ไม่มีจ้า เหอะๆๆๆ
หลังจาก งง ได้สักพักผมก็ออนเมล์ผมแล้วบอกเธอไปว่าเมื่อกี้อ่ะตูเอง เธอโวยวายบอกทำไมต้องมาแกล้งล่ะ อืม เปลี่ยนประเด็นได้ทันใจเนอะคนเรา กลายเป็นผมหาเรื่องทะเลาะกับเธอซะงั้น เธอบอกก็รู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเพื่อนหรือคนรู้จักหรือผมแอ็ดมาเพื่อแกล้งเธอ (แหลต่ออีก) ผมก็บอกดีเนอะบอกไม่มีแฟน พูดไปได้ เธอก็คงไม่พอใจครับ Sign out ออกจาก MSN ทันที อันที่จริงเราคบกันมารู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว ผมเองก็รู้ว่าเธอเป็นเช่นไรแต่เรื่องนี้มันก็ทำให้ผมไม่แน่ใจในตัวเธอไปบ้างเหมือนกัน ทั้งๆที่ผมไม่ถือสาและพยายามทำให้ทุกอย่างมันออกมาดี แต่บางครั้งเธอดูเฉยเมย ผมไปหาเธอแต่ล่ะครั้งก็เหนื่อยเหมือนกัน นั่งรถ ราว 10 ชั่วโมง เธอรู้บ้างไหมว่าที่ผ่านมาเธอได้รับอะไรจากผมบ้าง และผมต้องอดทนมากแค่ไหน
ผมคิดว่าถ้าผมมีเด็กใหม่อีกคนคงไม่เลวร้ายและผิดใช่ไหมครับ เพื่อนๆว่าไง ???
ปล. ขอบคุณครับที่แวะมาอ่านเรื่องราว
|
||
|
|
|
</center>
