เขียน เป็น: สวัสดีค่ะคุณพี่ หนูชื่อ "ปอย" นะคะ เพื่อนๆ เรียก "ปอย ตีชะโด" (ไม่แคร์สื่อ) ค่ะ แต่ปอยชอบสะด๊วบปลาช่อนมากกว่าปลาชะโดนะคะ ยิ่งถ้าได้ไข่ด้วย...สะเด่าไปเลยค่ะ เอ่อ..อ..อ..ไข่ปลาช่อนนะคะ กรุณาอย่าคิดเป็นอื่น แบบว่ามันพอดีคำ ชะโดมันเนื้อหยาบ แถมสากคอหอยไปหน่อยค่ะ แหม...พูดแล้วก็เปรี้ยวปากอยากกินไข่ปลาช่อน
เอ๊ะ!...นี่เราคุยเรื่องบ้าอะไรกันคะเนี่ย? คืออย่างนี้ค่ะ เมื่อคืนวันอาทิตย์ปอยดูบอลกับเพื่อนสนิทที่ไม่อาจเปิดเผยชื่อ ดูจบแล้วมันเกิดอาการงึกๆ งักๆ มันบ่..คึก...บ่คัก จังซี่มันต้องถอนแล้วขอเรียนตามตรงว่าสงสาร "เจ๊แหวง" แกอ่ะค่ะ เข้าใจว่ารูตูดคงระบมไปหมด ต่อให้ขมิบวันละ 300 ทีก็ไม่มีวันหาย เพราะการถูกดาวยิงโรคจิตระดับสยองโคตรโหดไม่ปราณีใครอย่าง ดิดิเย่ร์ ดร็อกบา ทั้งกระหน่ำและกระทุ้งถึง 2 ดอกเน้นๆ ย่อมทำให้เนื้อเยื่อบริเวณหูรูดของรูทวารหนักฉีกขาดอย่างแน่นอน ที่สำคัญเจ๊แกอายุมากแล้วด้วย รูตูดคงหย่อนยานไม่แข็งแกร่งเหมือนก่อน จึงอยากฝากกำลังใจให้คุณป้าเจ๊ซึ่งเป็นตัวแม่ของพวกเราว่า "ขอให้หายเร็วๆ และกรุณาเก็บตูดไว้ขี้เพียงอย่างเดียวนะคะ"
สุดท้ายนี้ ปอยอยากทราบว่า "ใครจะหยุด เชลซี ได้คะ?"
ขอบคุณค่ะสำหรับคำตอบ
ปอย ตีชะโด (ไม่แคร์สื่อ)
....
ส่งไม่ตาย: เอ่อ..อ..อ...ผมว่าทีหน้าทีหลังน้องปอยไม่ต้อง "อินโทร" เรื่องรูตูด & รูดาร์กซ์ รวมถึงเรื่องอยากสะด๊วบปลาช่อนกับไข่ปลาช่อนด้วยนะให้มันมากขนาดนี้ก็ได้นะ คะ น้องปอยก็น่าจะรู้อยู่ว่ามีคนบางจำพวกที่ดัดจริต ชอบคิดมากเกินเหตุ โง่แล้วอวดฉลาด ไม่มีอารมณ์ขัน คลั่งศีลธรรม รวมถึงคนบางจำพวกที่จัดอยู่ในประเภท "เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง" คอยจ้องจับผิดพี่อยู่ทุกสัปดาห์ ทั้งที่เขียนให้อ่านฟรีๆ ทางอินเตอร์เน็ตนะโว้ย!!! เขียนให้อ่านขำๆ เพื่อกระตุ้นอารมณ์ขันให้กำเริบดันมาด่ากันซะงั้น เดี๋ยวไม่เขียนแล้วจะรู้สึก อิอิอิ
พูดถึง "บิ๊กแมตช์" ระหว่าง อาร์เซน่อล กับ เชลซี เมื่อวันอาทิตย์แล้วขอบอกว่าผิดหวังสุดๆ คืออุตส่าห์รอดูด้วยอาการจมูกบานเข้าบานออกด้วยความเร็ว 66 ครั้ง ต่อนาที แต่กลับหาความระทึกใจไม่ได้จนแทบอยากจะเปลี่ยนไปดูช่อง เรียลิตี้ แพนด้าน้อย (นอนทั้งวัน) แทน
ตอนแรกคิดว่าลูกทีมวัยเอ๊าะของท่าน อาร์แซน เวนเกอร์ ผู้มีสายตาในการมองเด็กมาปั้นแหลมคมยิ่งกว่า พจน์ อานนท์ แห่ง "หอแต๋วแตก" จะยับยั้งความร้อนแรงของ เชลซี ได้บ้าง ที่ไหนได้นะครับ จบเกม คาร์โล อันเชล็อตติ ครวญเพลง "สามดอกพอ" (ทำนองเดียวกับ "นิดหนึ่งพอ" ของ "พี่แจ้" ดนุพล แก้วกาญจน์) แบบสบายใจเฉิบ ทั้งที่รูปเกมของพลพรรคปืนโตไม่ได้เป็นรองผู้มาเยือนด้วยซ้ำ เพราะระบบการเล่นไม่ใช่ปัญหาของ อาร์เซน่อล ปัญหาคือศักยภาพของตัวผู้เล่นที่เหลื่อมล้ำกันอย่างชัดเจน
ความแตกต่างมันอยู่ตรงนี้แหละ เชลซี ชุดนี้มีเกมรับที่แข็งแกร่งกว่า เช่นเดียวกับมีพลังทำลายที่หนักหน่วงและรุนแรงเกินต้านทาน
เกมรับเหนียวแน่น เสียประตูยาก ขณะเกมรุกเฉียบขาดหวังผลได้โดยไม่จำเป็นต้องบุกหนัก นอกจากนี้ยังมีขุมกำลังสำรองที่อุดมด้วยศักยภาพกว่าชาวบ้าน และที่สำคัญเหนืออื่นใด คือกุนซือที่สื่อมวลชนไทยเรียกสั้นๆ ว่า "พี่แจ้" สามารถควักความมุ่งมั่นและทุ่มเทเต็ม 80 ตีนถีบออกมาจากนักเตะชุดนี้ที่จะว่าไปมันก็ผู้เล่นชุดเดิมที่ โชเซ่ มูรินโญ่ สร้างขึ้น (หลายคนอยู่ในวัยใบไม้ล่วงกาลเวลา)ก่อนทิ้งมรดกให้ "คางคกทะเลทราย" อัฟราม แกรนท์, หลุยส์ เฟลิเป้ สโคลารี่ และ กุส ฮิดดิ้ง นั่นแหละ
แล้วก็มาถึงคำถามของน้องปอยว่าขะหลำของ ดิดิเย่ร์ ดร็อกบา มีความยาวกว่าปลาชะโดที่บึงสำราญ เอ๊ย! ไม่ใช่ คำถามที่ว่า..ใครจะหยุด เชลซี?
ฤดูกาลนี้ เชลซี เจอทีมในระดับ "บิ๊กโฟร์" โดยกำราบได้ทั้งหมดแบบไม่เสียประตูซะด้วย เช่นเดียวกับทีมดาวรุ่งอย่าง สเปอร์ส ที่โดนเลื่อยไฟฟ้ายัดเข้าไปในรูทวารหนัก เรียกว่าปราบทีมในพิกัดใกล้เคียงกันได้ทั้งหมด โดยไม่เว้นแม้แต่แชมป์เก่าอย่างปีศาจแดงที่อุตส่าห์วางแผนและโชว์ฟอร์มได้ เหนือกว่ายังพังพาบ เหตุเพราะเกมรับอันเหนียวแน่นและเกมรุกอันเฉียบขาดของ เชลซี นี่แหละที่เป็นกุญแจสำคัญ
ล่าสุดจัดเป็นชัยชนะเกมที่ 5 นัด ติดต่อกันในพรีเมียร์ลีก
คือนับแต่เกิดอุบัติเหตุที่ วิลล่า พาร์ค เมื่อกลางเดือนตุลา พลพรรคสิงห์น้ำเงิน เดินหน้าถล่มคู่แข่ง (ในพรีเมียร์ลีก) 5 นัดรวด กดไป 17 ดอก โดยไม่เสียเลยสักประตูเดียว!
นรก! นี่มันฟอร์มแชมป์ชัดๆ
ขนาด อาร์เซน่อล ที่ว่าแน่ๆ ยังโดนไป 3 ดอก คาบ้าน
ย้ำอีกครั้งนะครับว่า...คาบ้าน!!!
ส่วนนัดหน้าคาดว่า ซิตี้ ออฟ แมนเชสเตอร์ สเตเดี้ยม คงพังพินาศอย่างแน่นอน (พี่มาร์คเตรียมหางานใหม่ได้เลย)
เพราะดูแล้วหาใครหยุด เชลซี และนาทีนี้ยากซ์ซ์ซ์
เว้นเสียแต่ว่า แมนฯ ยูไนเต็ด จะรีบนำเงิน 80 ล้านปอนด์ ที่อุตส่าห์ขูดมาจาก เรอัล มาดริด (โดยไม่ยอมใช้) ไปถลุงให้เป็นประโยชน์มากที่สุดในเดือนมกราคม ซึ่งหวังว่ามันคงจะยังไม่สายจนเกินไปนะ
เครดิต เขียนเป็น ส่งไม่ตาย โดย บอ บู๋
