กลบทนี้ จะแต่งโดยให้วรรคสองเป็นการย้อนคำของวรรคแรก และวรรคสี่เป็นการย้อนคำของวรรคสาม เสมอ ส่วนกฏอื่น ๆ ก็จะเหมือนกับการแต่งกลอนสุภาพโดยทั่วไป ดังตัวอย่างข้างล่างนี้
หวานน้ำผึ้ง-น้ำผึ้งหวาน
โดย เมยานี
หวานน้ำผึ้งซึ้งซาบทรวงห่วงคิดถึง
ถึงคิดห่วงทรวงซาบซึ้งน้ำผึ้งหวาน
วันคืนผ่านซ่านดวงใจให้สำราญ
สำราญให้ดวงใจซ่านผ่านคืนวัน
ฝันพ้นผ่านสานความรักสมัครสมาน
สมานสมัครความรักสานผ่านพ้นฝัน
ฤทัยหวามคำถ้อยร้อยหมื่นพัน
พันหมื่นร้อยถ้อยคำหวามฤทัย
ไหวอารมณ์ชมชื่นคิดสนิทสนม
สนมสนิทคิดชื่นชมอารมณ์ไหว
นางห่างไกลในทรวงเศร้าหนาวเหน็บใจ
ใจเหน็บหนาวเศร้าทรวงในไกลห่างนาง
ข้อมูลจาก
http://poetry.exteen.com/20051128/entry
มีอีกอันนึงที่ยากรู้สึกว่าจะชื่อ กลอนกลบทงูกินหาง ผมว่าแบบนี้ก็เพราะไปอีกแบบนึงนะ ผมยอมรับว่าถึงผมจะเจ้าบทเจ้ากลอนพอสมควร แต่กลอนนี้ผมยอมครับ แต่งไม่เป็นจริงๆครับ
รักของเจ้ายิ่งใหญ่ไปทุกที่
ที่ทุกไปใหญ่ยิ่งเจ้าของรัก
เราอกหักรักคุดมุดหน้าหนี
หนีหน้ามุดคุดรักหักอกเรา
ในที่สุดก็แต่งออกมาจนได้ 1 บท ยากจริงๆ รู้สึกกลอนจะเพี้ยนไปนิด แต่ก็โอเคครับผม
