ผมว่าวันนี้ทีมเราเล่นได้สุดใจจริงๆครับ นานี่ในที่สุดก็หาตัวเองเจอ ผมคิดไว้แล้วเมื่อไหร่ที่นานี่ทำได้ เมื่อนั้นเราก็เตรียมพร้อมรบเต็มอัตราศึก ผมเชื่อในตัวเค้ามา
ตลอดว่าเค้าต้องทำให้เราได้ และ อย่างน้อยวันนี้เค้าก็ทำได้แล้วหนึ่งเกมส์ ส่วนลูกที่ 2 ของรูนี่ย์ เนี่ยแหละอันนี้แหละที่ผมรออยู่ ผมอยากให้รูนี่ย์ยิงอย่างนี้เลยครับ
เพราะผมรู้สึกทุกครั้งสมัยก่อนเมื่อเค้ายิงอย่างนี้นะ รูนี่ย์ ยิงได้แม่นยำและหนักหน่วงมากมันรู้สึกถึงโอกาสเป็นประตูมากกว่าการยิงแบบปั่นๆในปัจจุบันซะอีก
และเสริมอีกนิดนึง นานี่ยิงฟรีคิกได้ใจมากลูกนั้นน้องผมที่เป็นเด็กเป็ดบอกแม่มเมหือน โด้เลยลูกนี้ ส่วนเรื่องที่ผมบอกว่าปลอบใจก็คือ วันนี้ผมได้รับรูสิ่งที่ทำให้ผม
ผิดหวังมากเลยตรงที่ ทุกอย่างที่ผมทำความคิดที่ผมเปลี่ยนความเป็นผู้ใหญ่ที่ผู้ใหญ่เค้าชื่นชมผม มันไม่ช่วยอะไรผมเลย แต่ในทางกลับกัน คนที่คิดอะไรเอาแต่ได้
ดันมีช่วงชีวิตที่สุขสบายและไม่มีใครมองเห็นถึงสิ่งที่สังคมเรียกว่านิสัยไม่ดีในการกระทำของเค้าเลย แต่ผมนี่ทำไปเท่าไรไม่เคยมีใครเค้าใจจนผมเริ่มชินชากับมัน
และวันนี้ผมก็ไปเจอมาแบบเต็มๆจังๆ ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่า น้อยใจมากเลยกับชะตาชีวิตครับ แต่ผมก็ยังจะอดทนและสู้ต่อไปครับ
ปล.และยังเจอเรื่องเซ็งอีก แม่กะพ่อจะออกรถใหม่ให้ แต่ดันจะให้น้องใช้ซะมากกว่าที่จะให้ผมใช้ ทั้งๆที่ผมก็จะเรียนจบแล้วปีนี้ด้วยและผมก็ต้องใช้รถไปมาต่าง
จังหวัด -*- มันรู้สึก เหมือน จะเรียกว่ายังไงดีล่ะ แบบ ปลงตกมั้งครับ เฮ้อ....ขอบคุณนะครับที่อุตส่าอ่านที่ผมระบาย







