โดย KiKUgirl » อังคาร ก.พ. 02, 2010 21:52
เสียใจด้วยนะคะ... แต่ท่านก้ไปสบายแล้ว
อนิจจัง สังขารนั้นไม่เที่ยง ทุกคนเกิดแล้วก็ต้องตาย เป็นเรื่องธรรมดาของโลก
คุณยายคุณยังได้มีชีวิตอยู่ผ่านโลกมาอย่างยาวนาน คงถึงเวลาของท่านพอดีตอนที่แมนยูแข่ง
เป็นเรื่องที่ไม่มีใครบอกได้ว่าจะเกิดขึ้น บางคนต้องจากโลกนี้ไปตั้งแต่ยังไม่ได้ลืมตาดูโลกด้วยซ้ำ
เพราะฉะนั้น เราที่มีชีวิตอยู่ในทุกวันนี้ขอให้ทำความดีให้มากที่สุด กตัญญูต่อพ่อแม่ จะได้ไม่เสียใจภายหลัง
หากว่าจะเกิดอะไรขึ้นโดยไม่คาดฝัน ทั้งต่อตัวเราเอง หรือคนที่เรารัก...
เราก็เคยรู้สึกเสียใจเพราะเราก็เสียคุณยายกับน้าชายไป ตอนนั้นเรายังเด็กมาก ไม่ได้ทำในสิ่งที่ควรทำซักอย่าง
แต่ตอนนี้เราตั้งใจไว้แล้ว เราไม่อยากเสียใจภายหลังแบบนั้นอีกแล้ว...
