แค่จะบอกว่า "บอลนอกแค่สะใจ บอลไทยอยู่ในสายเลือด"
ดูบอลนอกไม่ผิดครับ แต่อย่าลืมดูบอลไทยด้วยนะครับ
ขนาดฝรั่งเค้ายังรักบอลไทยขนาดนี้
-----------------------------------------------------
ผมขออนุญาตินำบทความแฟนฟุตบอลต่างชาติท่านหนึ่ง Tobi (Tobias Enkel) หลายคนคงนึกไม่ออก....
แต่แฟนเมืองทอง และชลบุรี รู้จักกันดีแน่นอน เค้าได้เขียนไว้ในเว็บ Bangkokshark ในมุมมองของเขาใน 3 ขวบปีที่ดูบอลไทย มาลงให้อ่านกันนะครับ
ขอขอบคุณ เว็บไซด์
www.bangkokshark.com และ
Thailandsusu มา ณ ที่นี้ครับ
....................................................................
ต้นฉบับ พร้อมคำแปล นะครับ*
The first half of the 2010 TPL season is nearly over and the World cup is also done. So I thought a bit about… Thai football!
เลคแรกของการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกปี 2010 ใกล้จะจบลงแล้ว. ผมมีความคิดเห็นเล็กน้อยเกี่ยวกับฟุตบอลไทย
I am watching now the Thai football for around 3 years. Home games, Away games, domestic and international games. All in all I might have seen more than 60 matches of Thai football in Thailand and South East Asia. Most of them I saw with Chonburi, but I also saw also a couple of other matches.
ผมมีโอกาสได้ดูฟุตบอลไทยมาประมาณ 3 ปีแล้ว ทั้งในเกมส์เหย้า เกมเยือน(ทั้งสโมสรและทีมชาติ) ภายในและนอกประเทศ (เดินทางติดตามไปเชียร์ถึงต่างประเทศ) มากกว่า 60 นัด โดยส่วนมากจะเดินทางและติดตามดูทีม ชลบุรีเอฟซี
It’s amazing to see how fast the Thai football developed in this last 3 years; it’s nice to see local football in the TV and in the newspapers. 3 years ago it was different, much different. Sometimes there was some Thai football in TV; sometimes there was an article in the newspaper, but not that often. And at least, normal people were not interested in Thai Football. They were (and they still are) interested in European football, mostly the EPL. Of course, I like watching good football and of course I like watching Man U vs. Liverpool, but football is more than watching some of the good teams play against each other.
ผมตื่นเต้นและประหลาดใจมากเมื่อเห็นการพัฒนาเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วของฟุตบอล ไทยภายใน 3 ปี ผมดีใจที่ได้เห็นข่าวฟุตบอลไทยในโทรทัศน์และ หน้าหนังสือพิมพ์ คุณรู้ไหม เมื่อ 3 ปี ก่อน มันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง คุณจะพบเห็นข่าวฟุตบอลไทยน้อยมาก ทางโทรทัศน์หรือในหนังสือพิมพ์ ... คนไทยส่วนใหญ่สนใจแต่ฟุตบอลต่างประเทศ โดยเฉพาะ อังกฤษพรีเมียร์ลีก ... และแน่นอน ผมเอง ก็ชอบที่จะดูนัดสำคัญๆ เช่น แมนฯยู พบ ลิเวอร์พูล แต่ฟุตบอลมันไม่ได้แต่มีทีมดังๆ เท่านั้น ที่เราจะสามารถดู ยังมีอีกหลาย ๆ คู่ที่มีความสนุกไม่แพ้กัน
I think that the Thai League, the Division1 and Division 2, are going to be professional leagues, but it’s still a long way. The FAT and the TPL have to learn some easy things. They promote like a big league, so why don’t they act like one? Is it too difficult to have a schedule for the whole season before the season starts? Is it too difficult to see that 2 Tournaments (FA Cup and Toyota) are too much to put it in one season, even when you don’t know before the league starts that there will be a second competition? Do they think it is easy for the fans to plan when they always postpone matches? (Apart from the matches that need to be postponed because of the political situation.) Like I said, they are a professional institution, but in my eyes they sometimes handle things very unprofessional.
ผมคิดว่า ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก, ดิวิชั่น 1, ดิวิชั่น 2 กำลังพัฒนาสู่ ความเป็น "ลีกอาชีพ" แต่คงต้องใช้เวลา ... สมาคมฟุตบอล และ บริษัทไทยพรีเมียร์ลีก คงต้องศึกษาเกี่ยวกับแนวทางในการพัฒนาอย่างถูกวิธี. พวกเขาโปรโมทอย่างยิ่งใหญ่ แต่ทำไมการทำงานไม่เหมือนกับการโปรโมท? มันยากมากนักหรือที่จะออกตารางการแข่งขันทั้งฤดูกาลก่อนการแข่งขันจะเริ่ม ขึ้น? "(สมาคม) ตาถั่วหรือไงถึงไม่เห็นว่าให้ลงเตะ 2 ถ้วย (FA - Toyota) พร้อมๆ กันมันหนักเกินไปในฤดูกาลเดียว ต่อให้ไม่รู้ล่วงหน้าก่อนลีกจะเริ่มด้วยว่าจะมีอีกรายการ (ให้ลงแข่ง)". คุณคิดและจัดการอะไรทีง่ายๆ อยากจะเลื่อนก็เลื่อน จนลืมไปว่า แฟนฟุตบอลเขาลำบากในการวางแผน วัน เวลา และจัดตารางการงาน ชีวิตประจำวันต่างๆ ในการเข้ามาชมฟุตบอล (ส่วนหนึ่งของการเลื่อนเพราะมาจากเหตุบ้านการเมือง อันนี้กรณีสุดวิสัย) พวกคุณคือสถาบันแห่งความเป็นมืออาชีพ แต่ในสายตาผม หลายต่อหลายครั้ง คุณไม่สามารถรับมือ และ แก้ปัญหา ที่มีตลอดมา อย่างความเป็นมืออาชีพ
It’s also good that the clubs (have to) invest in the youth, which is very important and will make the Thai football better and stronger. Maybe not tomorrow, but in a few years I am sure that 1. The TPL has more Quality and 2. The Thai National Team will have more Quality and more success. I could even see in the last 3 years how the quality improved. And even in the 1. Division are a lot of players that will play a role in the TPL very soon.
มาเรื่องอื่นกันบ้าง ผมว่ามันจะเป็นการดีถ้าสโมสรจะลงทุนสร้างและปั้นเยาวชนขึ้นมา ซั่งมันสำคัญมาก และ ทำให้วงการฟุตบอลไทยดีขั้นและแข็งแกร่ง มันอาจจะไม่สำเร็จภายในวันรุ่งขั้น (กำแพงเมืองจีน..ไม่ได้สร้างภายในวันเดียว) แต่มันต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่ง ผมมั่นใจว่า 1. ไทยพรีเมียร์ลีก จะมีคุณภาพมากขึ้น 2. ทีมชาติไทยจะมีตัวเลือกคุณภาพมากขึ้น และ ประสบความสำเร็จมากกว่าปัจจุบัน และแม้แต่ดิวิชั่น 1 ก็จะมีนักเตะมากมายที่จะรอขึ้นมาเล่นยัง ลีกสูงสุดต่อไป
The Clubs also are doing very professional. They do good marketing; they do advertising, all on a very high level. It looks good and it works! I really hope that we will see some better stadiums in the future. Like the Mueang Thong or the PAT Stadium. It’s much, much better to see a football match in a football stadium, it’s more comfortable and the atmosphere is also better then in a stadium with a running track! But if you have a stadium, you need a club that doesn’t relocate too much. In these 3 years that I am following the Thai League I saw more relocations and take over then in 10 years watching German football. PEA Ayutthaya is now Burirum PEA, Coke Bang Pra is now Pattaya United, Krung Thai Bank is now Bangkok Glass FC, Osotspa moved to Saraburi, TOT played a half season in Kanchanaburi… and so on! If you want to build up something, you need a base and I hope that the clubs found their base now. But I am still sad for the fans of those clubs like PEA Ayutthaya that just got taken away their club, they are supporting the club and from one day to another it’s just away.
สโมสรต่างๆ ก็ทำงานอย่างหนักเพื่อความเป็นมืออาชีพให้มากขึ้น. พวกเขามีการวางแผนทำการตลาด, การโฆษณา อย่างดีเยี่ยม. มันดูเยี่ยมมาก. ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่า พวกเราทุกคนจะได้เห็น สนามการแข่งขันดีๆ ในอนาคต เหมือนกับ ทีมเมืองทอง ยามาฮ่า สเตเดี้ยม และ สนามแพท ของทีมการท่าเรือไทย มันจะดีเยี่ยมมาก ถ้าเราได้เห็นเกมส์ฟุตบอลในสนามการแข่งขันที่เป็นมาตรฐาน โดยไม่มีลู่วิ่งแข่งขัน...แต่ถ้าคุณมีสนามดีๆ แล้ว คุณก็ต้องไม่ย้ายมันบ่อยนัก. ในขวบ 3 ปีที่ผ่านมา ผมเห็นการเปลี่ยนสนามและการเปลี่ยนเจ้าของทีมฯ บ่อยมากๆ ภายใน 3 ปีมีการย้ายเปลี่ยนแปลงมากกว่า 10 ปีในเยอรมันซะอีก. ทีมไฟฟ้า อยุธยา ก็เปลี่ยนมาเป็น ทีมการไฟฟ้า บุรีรัมย์. ทีมโค๊กบางพระ เปลี่ยนมาเป็น ทีมพัทยา ยูไนเต็ด. ทีมธนาคารกรุงไทย เปลี่ยนมาเป็น ทีมบางกอกกล๊าส. ทีมโอสถภา ย้ายสนามมาที่ จังหวัด สระบุรี. ทีมทีโอที เล่นครึ่งฤดูกาลที่สนามจังหวัดกาญจนบุรี และ อื่น. ถ้าคุณต้องการสร้างอะไรสักอย่าง คุณจะต้องมีรากฐานที่มั้นคง และผมหวังว่า สโมสรต่างๆนั้นคงตระหนกถึงตรงนี้. "ผมยังเสียใจกับแฟนๆ ของเหล่าสโมสรที่เผชิญชะตากรรมเดียวกันกับสโมสรอย่าง พีอีเอ อุยทธยา ที่พวกเขาถูก "แย่งสโมสรไป" พวกเขาสนับสนุนทีมของตัวเองมาแล้วจู่ๆ วันนึงก็ถูกพรากไป"
Last point, the Fans. For me the fans are what make me love football! I like football because of the game, of the things that are happening on the field, the 90 minutes one team against another team. But I love football because of the fans, of all those crazy people who fill a stadium with life. Those fans who are singing and supporting, those fans who are sad if their team lose, who are happy if their team win. Those fans who live football, who live it more then 90 minutes, who live it even apart from the stadium. I found many of this people in Germany and I also found a lot of them in Thailand. People I really love. Going together to a football match, having a couple of beers, singing, doing a lot of stupid things, talk about football, talk about… everything. Meeting always people that you know and always get to know new people. It’s like a big, big family. This is why I love football.
It’s wonderful to see how the numbers of fans increase in the last years. Many matches in this year were and will be sold out. I would have never believed this, when I watched my first matches. You see and hear the fans singing, supporting and cheering, creative and loud. Also here I must say: I would have never believed this, when I watched my first matches. Now, fans of all clubs become better organized and get more and more fans. When you see how many fans BG or MTU had 2 years ago and how many the do have now, it’s really amazing and it shows what a big step the TPL did in the last years.
สุดท้าย เรื่อง แฟนคลับ สำหรับผมแล้ว แฟนฟุตบอลไทยนั้นถือว่ามีอิทธิพลต่อการรักฟุตบอลไทยของผม. ผมชอบฟุตบอลเพราะเกมส์การแข่งขันของทั้งสองทีม ที่เกิดขึ้นในสนามตลอด 90 นาที แต่ผมรักฟุตบอลไทยเพราะแฟนคลับที่คลั่งไคล้มนต์เสน่ต์ที่ทำให้ภายในสนาม ฟุตบอลมีชีวิตชีวา. เหล่าแฟนบอลสโมสรต่างๆ บางกลุ่มต่างก็ร้องรำ ทำเพลงให้กำลังใจทีมตัวเอง, บางกลุ่มก็เศร้าเสียใจกับผลการแข่งขันที่ทีมตนเองแพ้ และบางกลุ่มก็มีความสุขเมื่อทีมตนเองชนะ. แฟนพันธ์แท้ที่ชื่นชอบฟุตบอล ผู้ซึ่งชมเกมส์การแข่งขันตลอด 90 นาที ผู้ซึ่งดูอยู่ส่วนใดส่วนหนึ่งของสนาม. ผมเคยสัมผัสบรรยากาศอารมณ์ต่างๆ ของผู้คนเหล่านี้ในประเทศเยอรมัน และ ที่นี่ เมืองไทย ซึ่งพบได้มากมายเช่นกัน. ผมชื่นชอบบุคคลเหล่านี้..ผมไปไหน มาไหนกับบุคคลเหล่านี้เสมอเวลาไปดูการแข่งขัน ร่วมด้วยการดื่ม, ร้องเพลงเชียร์, ทำอะไรเพี้ยนๆ บ้าๆบอๆ, พูดคุยเรื่องฟุตบอล และ พูดคุยเรื่องอื่นๆ สัพเพเหระ กับพวกเขาอย่างเป็นมิตร และ สนุกสนาน. การเปิดใจพบปะ พูดคุย สังสรรค์กับผู้อื่นย่อมทำให้ได้พบเพื่อนใหม่. มันเป็นอะไรที่อบอุ่น เหมือนครอบครัว. นี่แหละคือเหตุผลหลักที่ทำให้ผมรักฟุตบอลไทย.
มันสุดยอดมากที่เห็นจำนวนแฟนฟุตบอลเพิ่มขึ้นในปีที่แล้ว. หลายต่อหลายนัดในปีนี้ที่คนเต็มทุกสนาม. ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเกิดปรากฏการณ์เช่นนี้เมื่อนึกถึงนัดแรกที่ผมได้ดู บอลไทยเมื่อ 3 ปีก่อนที่คุณจะได้ยินเสียงแฟนบอลร้องเพลงเชียร์ ด้วยเพลงดีๆ เพลงที่แปลกแนวออกไปจากเดิมด้วยเสียงอันทรงพลัง. ตอนนี้ ผมต้องพูดว่า "ผมไม่อยากเชื่อเหลือว่าตั้งแต่นัดแรกที่ได้มีโอกาสดูฟุตบอลไทย จากคนดูในสนามไม่กี่คน กลายมาเป็นคนเต็มสนาม ร้องเพลงเชียร์กระหึ่ม แฟนบอลทุกสโมสรมีการจัดการเชิญชวนหาสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามามากขึ้นๆ คุณลองนับดูสิ ว่าแฟนของทีมบางกอก กล๊าส และ แฟนของทีมเมืองทองฯ เมื่อสองปีที่แล้วมีกี่คน และตอนนี้หล่ะกี่คน". มันเป็นเรื่องจริงๆที่น่าประหลาดใจมากเมื่อเกิดปรากฏการ์คนไทยคลั่งฟุตบอล ไทยเมื่อปีที่แล้ว
I am very happy how everything is going on and I am very confident about the future of the Thai Football.
ผมมีความสุขมากๆกับฟุตบอลไทยที่กำลังพัฒนาต่อไป. ผมมั่นใจมากกว่า "ฟุตบอลไทยมีอนาคต"
Finally a big “Thank You” to all the crazy guys and girls from Chonburi who make me love Thai Football!
สุดท้ายขอขอบคุณมากๆ สำหรับเหล่าพลพรรค "ฉลามชล" ที่ทำให้ "ผมรักฟุตบอลไทย"
Credit : K'smartgroove : บอร์ดคอลูกหนัง- soccersuck.com
</center>
