เขียนเป็น: สุดสัปดาห์ที่ผ่านมาช่างเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขและเสียวซ่านสำหรับเด็กผีจริงๆ นะครับ
พลพรรคปีศาจแดงบรรจงยัดเลื่อยไฟฟ้าที่เปิดเครื่องแล้วเข้าไปในรูทวารหนักของผู้มาเยือนไม่พอ ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ ยังปลดปล่อยพลังภูผาถล่มทลาย ด้วยสังหารคนเดียวถึง 5 ตุง ทะยานขึ้นไปนำจ่าฝูงเป็นครั้งแรกของฤดูกาล ทั้งที่ 2 สัปดาห์ก่อน ผลต่างประตูได้-เสีย ห่างจาก เชลซี ถึง 12 ประตู ถัดมาวันอาทิตย์ พลพรรคสิงห์บลูส์ทำได้แค่เสมอ นิวคาสเซิ่ล 1-1 ซะงั้น (อิอิอิ) ตบท้ายด้วยการซัลโวประตูชัยในช่วงทดเวลาบาดเจ็บของ สเปอร์ส แม้จะถูก ลิเวอร์พูล ยิงนำไปก่อน (อิอิอิ) อะไรมันจะมีความสุข เอ๊ย! อะไรมันจะสมบูรณ์แบบขนาดนี้ (อิอิอิ)
น่าเสียดายที่ฤดูนี้นอกจากจุดโทษ เวย์น รูนี่ย์ ยังจัดให้ใครไม่ได้สักดอก มิเช่นนั้นผมคงจะมีความสุขและเสียวซ่านระดับน้ำกระฉูดแตกมากกว่านี้
ปัญหาคือ "เบิร์บ" จะรักษาความมหาประลัยของตัวเองได้อย่างต่อเนื่องหรือเปล่าครับ เพราะหลังจาก "แฮตทริค" ในศึกแดงเดือดเมื่อเดือนกันยายน พี่แกก็ถูกวิญญาณสากกะเบือพิศวาสเข้าสิงร่าง ถล่มประตูไม่ได้อีก 10 นัดติดต่อกันทุกรายการ?
หนุ่ย โมไซค์วินหน้าวัดไผ่เงิน
....
ส่งไม่ตาย: ก่อนอื่นต้องขอโทษทุกท่านที่ผมถูกลักพาตัวหายไปจากเว็บไซต์สยามสปอร์ตเป็นเวลา 1 สัปดาห์ ด้วยเหตุผลที่เป็นความลับทางราชการ แต่ที่แน่ๆ คือนับแต่เปิดฤดูกาล แมนฯ ยูไนเต็ด เพิ่งจะระเบิดความสยองโคตรโหดไม่ปราณีใครออกมาในนัดล่าสุดที่ถล่มถังขี้ แบล็คเบิร์น 7-1 นี่แหละ
เกมเมื่อวันเสาร์พลพรรคปีศาจแดงทำตัวน่ารักทุกตำแหน่ง แถมโชว์ฟอร์มดีเลิศประเสริฐศรีแบบผิดหูผิดตา
เหตุผลสำคัญประการหนึ่งคือพวกเขาพยายามเล่นฟุตบอลให้ง่ายขึ้น สังเกตได้ชัดเจนจากการเล่นให้น้อยจังหวะ ไม่ว่าจะทำชิ่งจังหวะเดียว ทำชิ่ง 1-2 หรือการเล่นแบบ "ให้แล้วไป" (Pass & Move) โดยผู้เล่นแต่ละตำแหน่งทั้งสอดประสานและทดแทนตำแหน่งกันอย่างเข้าขารู้ใจ ชนิดเห็นหน้าก็รู้ชื่อพ่อ นั่นนำมาซึ่งรูปเกมที่สวยงามลื่นไหล ก่อนหาจังหวะจบด้วยการยิงประตู ซึ่งเกมล่าสุดพวกลูกป๋าทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ มิหนำทำอะไรก็ดีไปหมด
เฉพาะอย่างยิ่งประตูที่ "เบิร์บ" ทำแฮตทริคได้สำเร็จ
ขอบอกว่าสะเด่าเข้าไส้ทะลุตับไตไปเลยคุณพี่
มันเริ่มตั้งแต่หน้าปากประตูตัวเองทางฝั่งซ้าย กองหน้าหัวเถิกฝ่าวงล้อมของคู่แข่งด้วยการทำชิ่ง 1-2 กับ ปาทริซ เอวร่า 2 จังหวะ ก่อนจู่โจมฉับพลันโดยวางบอลยาวข้ามฟากให้ นานี่ ทางปีกขวา หลังจากนั้นตามขึ้นไปรับลูกที่ "ซูเปอร์แนน" กระชากเข้าหาพลางตบคืนมาบริเวณหน้าปากประตู...และตุงตาข่าย!
ถือเป็นวิธีการทำลายตาข่ายที่สมบูรณ์แบบมากครับ และเหตุที่พลพรรคปีศาจแดงระเบิดความสยดสยองออกมาขนาดนี้
ไม่อยากบอกเลยว่าอาจเป็นเพราะการกลับมาของ เวย์น รูนี่ย์ !
ผมสังเกตเห็นตั้งแต่ในศึก "แบทเทิ่ล ออฟ บริเทน" เมื่อกลางสัปดาห์ก่อนที่กลาสโกว์แล้วครับว่า "รูน" พยายามเล่นเพื่อทีมมากกว่าเล่นเพื่อตัวเอง (ทั้งที่สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคือการทำประตู)
สามีของคุณนายปลาพะยูนเกยตื้น (เอานะ) พยายามเล่นบอลง่ายๆ ด้วยการทำชิ่งเร็วแทนที่จะเก็บบอลไว้กับตัวเพื่อหาจังหวะกระหน่ำประตู แม้บางจังหวะจะสามารถพลิกบอลหรือกระชากลูกเข้าไปกะซวกเองได้ก็ตาม
แมตช์ล่าสุดก็เช่นกันที่ เวย์น รูนี่ย์ ทำตัวเป็นจุดศูนย์กลางของความลื่นไหล ด้วยพยายามปล่อยบอลเร็วในแทบทุกจังหวะ รวมถึงการวิ่งพล่านไปทั่วสนาม แถมถอยต่ำไปบงการเกมในแดนกลาง นอกจากจะทำให้เกมของ แมนฯ ยูไนเต็ด มีการขับเคลื่อนตลอดเวลายังเป็น "ตัวอย่าง" ให้เพื่อนร่วมทีมปฏิบัติตามอีกต่างหาก ยกตัวอย่างเช่น นานี่ ที่ไม่หวงบอลหรือขี้เลี้ยงเหมือนอย่างเคย
อีกจุดหนึ่งที่น่าสังเกตคือเบื้องหลังการเหมาคนเดียว 5 ประตู ของ ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ
ก่อนหน้าที่จะยิงได้อีก 5 ประตู "เบิร์บ" กระหน่ำไปแล้ว 7 ดอก (จากทุกรายการ) ซึ่งในเกมที่มี เวย์น รูนี่ย์ เป็นคู่หัวหอก ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ ยิงได้ถึง 6 ประตู ทว่านับตั้งแต่ "แฮตทริค" ในศึกแดงเดือด พี่แกยิงไม่ได้ 10 นัดติดต่อกัน ซึ่งจาก 10 นัดนั้นปรากฏว่าไม่มีกองหน้าพันธุ์หมูเดือดอยู่ในสนามถึง 8 เกม
และแทบจะทันทีที่เจ้าของฉายา "สุกรโลกันตร์" กลับมาลงเป็นคู่หัวหอกของเขาอีกครั้ง ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ ก็กดแบบไม่เหลือซาก!
ฉะนั้น & ฉะนี้ ถึงแม้จะยิงไม่ได้สักดอกเดียว แต่ เวย์น รูนี่ย์ นี่แหละที่อยู่เบื้องหลังความมหาประลัยแบบของ ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ
<center>"บอ.บู๋"</center>
Warning: เด็กผีกรุณาดีใจแต่พองาม ไม่กระดี้กระด้าจนออกนอกหน้า อย่าลืมว่ายังมีโปรแกรมนรกแสยะยิ้มด้วยริมฝีปากเปื้อนโลหิตรออยู่ข้างหน้าในเดือนธันวามหาโหด ด้วยการต้อนรับ อาร์เซน่อล ก่อนยกพลไปกำราบ เอ๊ย! เยือน เชลซี แถมด้วยศึกแดงเดือดแบบเฉพาะกิจในต้นปีหน้า อิอิอิ
credit: SS
