โดย akillis » อาทิตย์ เม.ย. 03, 2011 18:49
ผมไม่เคยหยุดดูหรือปิดทีวี ก่อนเวลาจะหมด ไม่ว่าแมนยูจะนำ 3-0 หรือตาม 0-3 ก็ตาม
(นอกจากวันไหนเตะดึก 02.45 ช่วงกลางครึ่งหลังอาจจะแว่บไปนอน เพราะต้องตื่นไปทำงานตอนเช้าต่อ)
เพราะที่ผ่านๆมาหลายสิบปี แมนยูไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ ถ้าในสนามไม่ใช่พวกเด็กลูกกรอกคะนองทั้งทีม ความหวังยังมีเสมอแม้ว่าท้ายที่สุดอาจจะแพ้ก็ตาม
ด้วยสปิริตและความเป็นนักสู้ของป๋า ที่มักเกลียดความพ่ายแพ้ ถูกส่งต่อมาให้นักเตะในความดูแล จากรุ่นสู่รุ่น แม้วันนี้ดาวรุ่งในทีมหลายๆคนอาจจะชื่อชั้นยังไม่ถึง แต่ทุกคนจะถูกปลูกถ่าย ความเป็นนักสู้ไม่ยอมแพ้ใส่ในตัว ถ้าใครไม่เป็นอย่างที่ป๋าหวังไว้เตรียมเก็บของย้ายทีมได้เลย
*เพราะฉะนั้น คนที่อยากให้มาแทนที่ป๋า ผมคิดว่าต้องเป็นคนที่คลุกคลีกับป๋ามาตั้งแต่ยังเป็นนักเตะและต้องเป็นคนที่รักในแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดอย่างสุดลิ่ม
กล่าวมาก็นึกถึงคนที่อยู่กับป๋ามานานและมีความเป็นนักสู้เต็มพิกัด รอย คีน / โอเล่ กุนนาร์ โซลชา / แกรี่ เนวิลล์ ถึงแม้ฝีมือในการคุมทีมยังต้องพิสูจน์อีกเยอะ แต่คาแร็กแบบนี้ที่แมนยูต้องการจากผู้จัดการทีมในอนาคต
</center>
</center>
