ฟอร์มเริ่มจะเข้าที่เข้าทาง ใกล้เคียงกับปีแรกๆที่มาอยู๋กับเราแล้ว คงเพราะมีตัวช่วย ในแนวรับอย่างโจน เลยทำให้ อิสระได้มากขึ้น
ผลงานชัดเจนมากขึ้นทุกวัน จนชัดเจนที่สุดคือนัดแพ้ตกรอบUCL ขาดคาร์ริคไป เกมส์มันก็ไม่เป็นเหมือนที่เคยเป็น มันรวนไปหมด
รายนี้ผมไม่ขอพูดมาก เพราะพูดมาเยอะแล้ว ตั้งแต่ฟอร์มตกสุดๆ จนหลายๆคนในนี้พาลเกลียดผมไปด้วย จนกระทั่งฟอร์มเริ่มกลับมาเหมือนเดิม ทนอยู่มาได้ทุกวันนี้ เพราะความศรัทธาและเชื่อในตัวไอดอลของผมคนนี้ครับ
ตัวหลักคนที่สอง คือในแดนหน้า รูนีย์นั่นเอง
คนนี้ ฟอร์มเงียบไปนานมาก ตั้งแต่ทอมเจ็บ เพราะถูกดึงมายืนกลางบ่อยครั้ง จนทำให้ไกลจากประตูเข้าไปทุกที
และป๋าได้ลดบทบาทในการยิงประตู เพื่อลงมาเชื่อมเกมส์มากขึ้น แต่ยังทำได้ไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็น เลยทำให้ฟอร์มรู้สึกหายไป ผลงานส่วนตัวยังไม่ปรากฏอย่างชัดเจน
ปัจจัยสำคัญอย่างแรกคือ การที่เวลเบ็กกลับมา ช่วยแบ่งเบาภาระในแดงหน้า คอยยืนค้ำ คอยไล่บี้เกมส์ในแดนหน้า ดึงตัวประกบ ทำให้ไอหมูมีอิสระมากขึ้น มีพื้นที่มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นลงมาช่วยไล่บอลตรงกลาง จนทำให้หลังๆมานี้ มีพื้นที่แถวๆกรอบเขตโทษมากขึ้น และสองนัดล่าสุด ก็ได้กลับมาประจำการในกรอบประตูมากขึ้น หลังจากห่างหายมานาน จทำให้สองนัดล่าสุด ยิงประตู 3ลูกใน 2นัด
ตัวหลักสุดท้ายในโผ ซึ่งผมมองว่าเป็นม้ามึดและคิดว่าคนอื่นยังไม่เห็นด้วยกับผมแน่นอนคือ จอนนี่(อีแวนส์)ที่รักนี่เอง (และไอนี่แหละเป็นพระเอกของกระทู้นี้)
หลังจากที่ฟอร์มตกไปฤดูกาลที่แล้ว คนนี้ผมก็เป็นหนังหน้าไฟ เอาใจช่วยมันเรื่อยมา จนถึงฤดูกาลนี้ มีหลายนัดที่ได้โจนมายืนคู่ แล้วทำให้ช่วยประคองฟอร์มของอีแวนส์ได้ และพอตัวหลักอย่างรีโอกลับมา ทำให้ฟอร์มกลับมาตกอีก จนกระทั่ง ตัวหลักอีกคนอย่างวิดิชกลับมา ทำให้อีแวนส์ได้พัก และคิดทบทวนผลงานของตัวเองอยู่เสมอ จนวิดิชเจ็บหนัก พักยาวอีกครั้ง จึงเป็นโอกาสที่อีแวนส์จะได้พิสูจน์ฝีเท้าอีกครั้ง
คราวนี้ หลายคนคงสงสัยว่าทำไมผมจึงคิดเช่นนั้น เพราะผมมองว่า นัดหลังๆมานี่ เริ่มเล่นได้รัดกุมมากขึ้น ผิดพลาดน้อยลง กลายเป็นช่วยชีวิตสมอลลิ่งได้หลายครั้ง จนความมั่นใจกลับมา การเล่นในจังหวะเตะมุม ทั้งการเบียดแย่งโหม่ง การแย่งชิงจังหวะในเสาแรก ทำได้ดีขึ้น ถึงอาจจะยังไม่เข้าเป้า แต่ก็ชัดเจนมากขึ้นจนทำให้เห็นความมั่นในที่กลับมา ส่งผลให้กล้าเล่นมากขึ้น และจังหวะที่ผมมั่นใจได้เลยว่ามันกลับมาแน่ คือนัดล่าสุดในนาทีที่ 76 ที่นานี่ชิ่งกับวาเลนเซียพลาด จนทำให้พื้นที่เปิดโล่ง และนักเตะของ QPR ลากขึ้นมาในแดนของเราได้แล้ว มีเพียง คาร์ริคที่ยืนกันอยู่(ก่อนหน้านั้น ทีมได้เตะมุม เพื่อนๆเลยอยู๋ในกรอบของคู่แข่งซะส่วนใหญ่) แต่ไอจ้อน ก็ควบกลับมา และแหย่บอลได้ทันเวลา ทั้งๆที่มีคาร์ริคยืนใกล้กว่า จังหวะนีมันชัดเจนว่า ความมั่นใจเริ่มกลับมา กล้าที่จะเสี่ยงเล่น และก็ทำได้ดี (แต่ตัวเองก็ยังไม่แน่ใจว่าตัวเองทำได้ดีหรือเปล่า เพราะก็ล้มนอนเพราะกลัวว่าตัวเองไปทำฟาวน์
)สุดท้ายนี้ ผมอยากให้เพื่อนๆจงอย่าสิ้นศรัทธาในทีมของเรา จงศรัทธาเข้าไว้ อย่างที่ผมเชื่อว่า คาร์ริค อีแวนส์จะกลับมาได้
ปล.ยาวไปหน่อย แต่ผมก็พยายามให้มันกระชับที่สุดแล้ว แต่มันก็ต้องเพิ่มเนื้อบ้าง เพื่อให้อรรถรสมากขึ้น กลัวจะเบื่อกัน
*edit แก้คำผิด(เยอะมาก)
