สมัย 6-7 ขวบ เล่นบอลพลาสติกกับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ "เตะเข้าเป็นโกล" แย่งกันเตะให้เข้า แล้วสลับไปเป็นประตู เล่นกันมั่วๆ 5-6 คน
สมัยนั้นผมไม่รู้เรื่องหรอก แต่พวกพี่ๆมันก็วางตัวเองเป็นนักเตะดิวิชั่น 1 อังกฤษ คนนั้นเอียนรัช คนนี้เป็นจอนบาร์น คนโน้นก็เป็น... แล้วพวกพี่ๆมันให้เป็นผมเป็นมาร์ค ฮิวจ์ ของแมนยู เตะกันเล่นกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน แต่ตอนนั้นยังไม่ได้เชียร์บอลหรอก ไม่รู้เรื่องอะไรเลย รู้แค่ว่ากูกำลังเตะบอลกับพวกพี่ๆนี่ล่ะ
กว่าจะเริ่มเชียร์บอลจริงๆก็ช่วงอายุ 16-17 แต่ก่อนผมชอบเล่นวิดีโอเกม ไม่ได้มานั่งดูบอล ลุ้นบอลอะไรนะ วันๆมีแต่เรียนกับเล่นเกม
จนมาวันหนึ่งวันนั้นได้นั่งดูทีวีที่บ้านคนเดียว ก็กดสลับช่องไปสลับช่องมา แล้วก็มาลงที่ช่อง 7 สี สมัยนั้นช่อง 7 ถ่ายสดฟุตบอลดิวิชั่น 1 เรื่อยๆ
ผมก็นั่งๆดูไปงั้นแหละ (สงสัยช่องอื่นไม่มีไรดูนะ) วันนั้นเป็นการแข่งระหว่าง แมนยู - แมนซิตี้ (บ้านใครไม่รู้ จำไม่ได้ ลืมไปแล้ว เพราะไม่ได้สนใจ)
ก็ดูๆไป ตอนแรกไม่ได้เชียร์ใคร เพราะว่าไม่ได้เชียร์บอลอยู่แล้วไง ... ดูๆไปแล้วแมนซิตี้ ก็ขึ้นนำ 0-2 ... เอาล่ะ เข้าทางกูแล้ว เพราะเรามันเป็นพวกชอบเชีัยร์บอลรอง เห็นเขาโดนนำ ในใจก็เริ่มคึก เฮ้ยมึงอย่ายอมแพ้ สู้แม่งดิ
แล้วแมนยูก็ค่อยๆยิงตีไข่แตกไล่มา 1-2 .... สักพัก ยิงตีเสมอ 2-2 ... เฮ้ย แม่งทำได้ว่ะ ไอ้สาดดด สวด ยอดดดด
แล้วรูปเกมตอนนั้นเ็ป็นแบบว่า แมนยูได้ใจคึกสุดๆ บุกถล่มแหลกจะเอาชนะให้ได้ ... สุดท้ายช่วงท้ายเกม มันก็ยิงได้จริงๆ พลิกกลับมาชนะ 3-2
แค่นั้นล่ะ มันก็ได้ใจเราไปเต็มๆแล้ว เพราะโดนนำไปก่อน 2-0 แต่กลับฮึดไล่ยิงแซงคืนได้ มีซักกี่ทีมเชียวที่ทำได้ (จริงๆไม่รู้หรอกอาจจะมีทีมอื่น แต่ตอนนั้นเพิ่งดูบอลไง เลยไม่รู้เรื่อง เห็นมันทำได้ก็เลยติดใจ)
จากเหตุการณ์ข้างบน มันตราตรึงอยู่ในใจ สปิริต ใจสู้ เล่นได้ใจ ไม่ต่างจากวอลเลย์บอลหญิงไทยเลย
ถ้า ... นัดนั้น แมนยูนำ 2-0 แล้ว แมนซิตี้ พลิกฮึดไล่ยิงแซง 3-2 ผมก็อาจจะกลายเป็นสาวก แมนซิตี้ ไปแล้ว เพราะคงตราตรึงในความไม่ยอมแพ้ของมัน
แต่น่าจะเป็น พรมลิขิต ที่นัดนั้นแมนยูเป็นฝ่ายโดนยิงก่อน แล้วไล่ยิงแซงได้รูปเกมมันก็เหมือนนัดเจอแบลคเบิร์นน่ะครับ โดนยิงไป 2-0 แต่ไล่ยิงคืนได้ แล้วตามตีเสมอ จากนั้นก็ไล่ถล่มแหลก ... แต่นัดเจอแบลคเบิร์นทีมเราไม่ชนะก็เท่านั้นเอง
แต่ผมก็พูดตรงๆนะ ระยะหลังทีมเรา เล่นไม่ตื่นเต้นเร้าใจเหมือนสมัยก่อน ช่วงมีเบ๊ค โซลชา เราก็มีตัวให้ลุ้นประตูเรื่อยๆ / ช่วงต่อมามี นิสเตลรอย เราก็เห็นกันชัดเจนว่ามันยิงระเบิดเถิดเถิง / แล้วต่อมาก็มีโด้ ทั้งสับ ทั้งยิง เร้าใจมาก / แต่ตอนนี้ ทีมเราเงียบๆนะ บางนัดดี บางทีหงายเหงิบ ... ก็หวังว่าทีมจะพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ อย่าพัฒนาลงเลย เด๋วฉิบหายหมด
