ผมว่าตอนนี้แฟนผีทั่วโลกทำใจไป 80% แล้วล่ะครับ ว่าปีนี้ถ้วยลีกสูงสุดเมืองผู้ดี จะตกอยู่ที่อริร่วมเมืองอย่างซิตี้ เพราะจะให้หวังควีนปาร์ค หยุดเกมรุกของซิตี้ได้นั้นยากยิ่งนัก แถมต้องลุ้นให้แมนยูมีผลการแข่งขันที่ดีกว่าซิตี้ คือถ้าแมนยูชนะซิตี้ต้องเสมอ ถ้าแมนยูเสมอซิตี้ต้องแพ้ ถ้าผลออกหน้าเดียวกันคือจบ แต่ไม่เปนไรครับอีก 20% ก็ยังหวังเล็กๆว่าอาจมีปาฏิหารย์สำหรับขุนพลเรดอาร์มี แต่อย่างน้อยฤดูกาลนี้ก็มียังสิ่งที่สามารถนำไปพูดหรือเก็บไว้เป็นความทรงจำมากมาย อาทิเช่น
- ช่วงต้นซีซันประมาณ 5-6 นัดแรก แมนยูมีการต่อบอลที่ดูเร็วและสนุกจริงๆครับ จังหวะทำชิ่งหนึ่งสองดูแล้วเพลินมว้ากๆๆ
- สกอร์ 8-2 กับอาร์เซนอล ไม่ต้องบรรยายไรมากครับ ที่สุดจริงๆนัดนี้ บุกมันทั้งทีม ชอบครับๆๆ
- ลามะอวตาร ได้เห็น เด เกอา ในมุมที่มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นจากต้นซีซัน เชื่อเถอะครับ มันยังเก่งได้อีก ชอบสุดคือลูกมาต้า พระเดชพระคุณเอ้ยยย
- อีแวน เวลเบค กับหน้าที่ในการลงเป็น 11 ตัวแรกอย่างต่อเนื่อง นอกจากทำผลงานด้พอใจแล้ว ยังเจ็บยากอีกด้วย
- พอล สโคลล์ กับบทบาทคืนสู่เหย้าหลังพึ่งประกาศเลิกไปได้ไม่นาน นี่คือสิ่งที่ผมประทับใจที่สุดในฤดูกาลเลย แถมใส่เบอร์ 22 มันแสดงให้เห็นว่า ไม่ว่าคุณจะออกจากรั้วโอลด์ แทรฟฟอร์ด ไปเมื่อไร ไปอย่างไร หรือไปอยู่ไหน คุณยังมีเลือดยูไนเต็ดอย่างเต็มเปี่ยม มันเหมือนครอบครัวจริงๆครับ ผมรักสโมสรแห่งนี้จัง
แล้วพวกพี่ล่ะครับ มองว่าซีซันนี้ถ้าเรามองมันในเชิงบวกซะ คิดว่ามีอะไรน่าจดจำสำหรับยูไนเต็ดซีซันนี้บ้าง อย่างน้อยจะได้ไม่ต้องไปคิดมากเรืองได้แชมป์
|
||
|
|
|
