ผมก็รู้สึกอึดอัดกับเกมส์ของแมนยูมาตลอดนะตั้งแต่เริ่มเชียร์จริงๆจังๆ มา 6-7 ปีแล้ว
แต่สิ่งที่ไม่เคยจากไปของเราคือผลงานที่ออกมาตอน เกมส์จบ และ นัดสุดท้ายของฤดูกาล ป๋าสามารถทำให้ทีมอยู่บนมาตรฐานที่สูง(มาก)มาตลอด
ผมดูอาเซน่อลเล่นสนุกกว่าดูผีเล่นตั้งเยอะ แต่ผลงานที่ออกมามันต่างกันมากเลย
บางครั้งรูปเกมส์มันก็หลอกตาเรา ยิ่งช่วงหลังนี้บาซ่าประสบความสำเร็จอย่างมากมันยิ่งมีคนเอาไปเทียบกันบาซ่ากันเยอะ
ทีมไหนต่อบอลสวยๆ เล่นบนพื้น ก็จะเอาไปเทียบกันละเหมือนบาซ่าเลย
แต่ถ้าบาซ่าไม่มี เมสซี่ อิเนสต้า ชาบี้ ล่ะ ผมว่าก็คงไม่ต่างจากปืนหรอก ดาวรุ่งบาซ่าที่ว่าดีๆตอนนี้ผมก็ยังไม่เห็นจะมีใครเทียบสามคนข้างต้นได้เลย
เพราะนักเตะสามคนนี้คำว่าระดับโลกก็ไม่พอสำหรับเค้า
จะเล่นบอลให้สวย+ได้ผลตามต้องการ ยังไงก็ต้องพึ่งนักเตะที่มีเทคนิคสูง+จังหวะสุดท้ายที่คม
นึกภาพนักเตะประเภท เลนน่อน วัลคอต จี๊ดจ๊าดมากๆจะหาแบ็คคนไหนมาเอาอยู่ แต่ถึงจังหวะชี้เป็นชี้ตายไปถึงสุดเส้นแล้วเปิดไม่เข้าเป้าบ้างแหละ
ยิงไม่เข้าบ้างแหละ จ่ายบอลสะเปะสะปะบ้างแหละ ความหวือหวามันก็หลอกตาเรา
สำหรับผมฟุตบอลยุคใหม่เริ่มเรียกกันตั้งแต่ปีไหนไม่รู้แต่ตั้งแต่ดูบอลมาผู้ชนะคือทีมที่ยิงได้มากกว่า("ก็แน่ซิไอ้เบื๊อก"
)
ความสุขที่ได้เชียร์ผีของผมคือแมนยูก็คือแมนยู("ก็แน่ซิไอ้เบื๊อก รอบสอง"
) เด็กผีส่วนใหญ่ก็คงคิดแบบผมแมนยูก็คือแมนยู("ก็แน่ซิไอ้เบื๊อก รอบสาม"
)
ผมรักป๋าที่สุดถึงบางครั้งจะทำให้ผมหงุดหงิดหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ยังรักป๋าเหมือนเดิมและอยากให้คุมทีมไปนานๆนานที่สุดเท่าที่จะทำได้
