ทำไมผู้หญิงถึงไม่เห็นคุณค่าของเรา ทั้งๆที่เราทำเพื่อเธอทุกอย่าง รัก คิดถึงและห่วงใย อาจจะมีบ้างที่มองและคุยกับผู้หญิงอื่น แต่ก็ไม่เคยปันใจให้ใคร รักเธอคนเดียวหมดใจ โทรหาวันละ 4 เวลา ทั้งๆที่เคยสัญญากันไว้ว่าจะไม่ปันใจให้ใคร แต่พอมีมือที่สามเข้ามาแค่ไม่กี่วันเธอพยายามปันใจให้เขา ทั้งๆที่รักเราและบอกกับเราว่าอยากให้เราลืมเธอ แต่เราทำไม่ได้ เรารักใครแล้วเรา ลืมไม่เป็น (มันยากมากๆต้องใช้เวลาเป็นปีๆ ถึงแม้จะมีใครเข้ามาแต่ก็ต้องใช้เวลานานพอสมควรที่จะลืมเธอได้) เวลาไปไหนที่ที่เคยไปด้วยกัน โดยเฉพาะเวลาดูหนัง เราจะคิดถึงเธอเสมอ เราพยายามที่จะไม่คิดถึงเธอ แต่ก็ทำไม่ได้ ดูภายนอกเหมือนเราเป็นคนเข้มแข็ง แต่ภายในใจเราอ่อนไหวง่าย เราผิดหวังแบบนี้มา 2 ครั้งแล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ทุกๆวันจะร้องเพลง " ลืมไม่เป็น " เราเหมือนโดน คำสาป จะมีไหมใครสักคนมาปลดปล่อยคำสาปนี้ ให้พบกันคำว่า รักแท้ ใครตอบได้ช่วยตอบที
ป.ล.ตอนนี้คิดอะไรไม่ออกบอกอะไรไม่ถูก
