......
ผู้หญิงกับน้ำตาเป็นของคู่กัน..........แต่ผู้ชายเสียน้ำตานี่.....ผมว่ามันที่สุดแล้วครับของความรู้สึก
.......ผมเองก้อเป็นคนนึงที่เคยลิ้มรส....รสชาติของการผิดหวัง...หรือที่ภาษาคนรักเค้าเรียกกันว่า (อกหัก) มันเป็นช่วงเวลาที่ทรมาน สับสน วุ่นวาย กว่าจะตั้งตัวได้ก้อใช้เวลานานเหมือนกัน..พยายามชุดและรั้งเธอไว้..ทำทุกอย่าง..ทุกทาง...แต่อย่างว่าน่ะครับคนจะไปช้างสิบเชือกก้อฉุดไม่อยู่...เธอไป...เธอไป..ได้แต่บ่นคนเดียว...เธออยู่ไหน..เธออยู่ไหน..ได้แต่ถามตัวเองในเวลาที่มันเหงา...บอกตัวเองในเวลาเศร้าว่าเธอคงไม่กลับมา...ทำใจเหอะ..หัวใจดวงน้อย..ทำใจเหอะ..หัวใจคนคอย..
คอยเธอ..คิดถึงเธอ..รักเธอ และแล้วคลองน้ำเน่าคลองเล็กนี้ก้อสิ้นสุด ถูกดินเทถมทำทาง กลายเป็นเส้นทางสัญจรที่สดใส ไม่ต้องทนเป็นคลองเน่าเหม็นอีกต่อไป.
