ManSmith เขียน:ขณะนี้ ผมเพิ่งอายุ ครบรอบ....30 ปีไปหมาดๆ นี้เอง.....(แก่ เนอะ
)
แต่ทว่า ผมได้ทำชีวิตของผมหล่นหายไปหลายปีเลยล่ะ
ผมเริ่มดูฟุตบอลเป็น ตอน ปี 1998 แต่ตอนนั้น ไม่ได้ปักใจ ชอบหรือเชียร์ใครเป็นพิเศษ
พอเริ่มต้นปี 2000 เริ่มสนใจฟุตบอล อย่างจริงๆ จังๆ ซะที และได้ทีมเชียร์เป็นทีมแรก ก็คือ ลีดส์ ยูไนเต็ด
สาเหตุที่ชอบ ก็เป็นทีมสไตล์เด็กวัยหนุ่ม ที่มีพลังไฟฮึดสูงที่กล้ามาเบียดแชมป์กับแมนยูฯ ได้
แล้วก็อ่านหนังสือ ศึกษาข้อมูล ทั้งนักเตะและสโมสร ไปเรื่อย และดูทีวีการถ่ายทอดสด ในหลายๆ รายการ
ในแมนยูฯ ช่วงนั้น ผมชอบ ไรอัน กิ๊กส์ , โอเล่ กุนนาร์ โซลชา และ ปีเตอร์ ชไมเคิ่ล
ในตอนนั้น แมนยูฯ เพิ่งได้ รุด ฟาน นิสเตลรอย กับ ฮวน เวรอน มา และตอนที่เขามาเยือนเมืองไทย ผมก็ได้ไปดูพวกเขาด้วย (ขนาดตอนนั้น ยังไม่ได้ ขายวิญญาณให้ปีศาจแดง อย่างเต็มตัว ก็ยังไปดู
)
และแล้ว ลีดส์ ผลงานก็เริ่มรุ่มๆ ดอนๆ จนท้ายที่สุด ผมตัดขาดจากโลกฟุตบอลไปช่วงนึง นั่นก็คือ "ลีดส์ ยูไนเต็ด ตกชั้น"
ผมเสียใจมาก ที่ ลีดส์ ยูไนเต็ด ตกชั้น และจะแทบไม่ดูฟุตบอลอะไรเลย หรือติดตามข่าวฟุตบอล
แต่อย่างไรก็ดี หัวใจของผม ก็เริ่มคลิกเข้ามาที่แมนยูฯ อย่างเต็มตัว เมื่อ
อลัน สมิธ สวมชุดเครื่องแบบของอสูรแดง
และแล้ว ผมก็ได้ จรดเซ็นสัญญา กับซาตาน ว่าจะขายวิญญาณให้ปีศาจแดง อย่างเต็มตัว
แต่ฤดูกาลที่ผมเริ่มเชียร์แมนยูฯ เป็นฤดูกาล ที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ เพราะโดนปืน เบียดแย่งแชมป์ไปได้
ฤดูกาลต่อมา ก็โดนเชลซี แย่งไปอีก และเบิ้ลไปจนถึงอีกฤดูกาลนึง
และฤดูกาลล่าสุด กับการระเบิดฟอร์มสุดยอด ของ Jet โด้ และการแย่งแชมป์คืนมาจาก เชลซี เป็นอะไรที่ สุดยอดมากๆ
แต่ ผมก็ต้องมานั่งน่าเสียดาย ว่า ผมน่าจะเชียร์ แมนยูฯ เร็วกว่านี้ เพราะ ผมเกิดมา ผ่านช่วงเวลา ที่แมนยูฯ ได้แชมป์ พรีเมียร์ มาแล้ว ถึง 9 สมัย แต่ผมได้ เฮ กับ แชมป์พรีเมียร์ชิพ เป็นครั้งแรก นี้เอง
ผมเสียดายเวลามาก ผมทำเวลาหล่นหายไป
ผมเสียดาย ที่ไม่ได้ ดูฟอร์มการเล่น ไรอัน กิ๊กส์ กับ ลี ชาร์ป สมัยหนุ่มๆ ตั้งแต่แรก
ผมเสียดาย ที่ไม่ได้ดู เอริค เดอะ คิง คันโตน่า ในสนามหญ้าสีเขียว พร้อมกับ ลูกวอลเลย์ ฝังเป็ด หรือแม้แต่ กังฟูคิก
ผมเสียดาย ที่ไม่ได้ดู เดอะ สปาร์กี้ กับลูกวอล์เลย์ ระเบิดลั่นทุ่ง
ผมเสียดาย ที่ไม่ได้ดู ปีกจรวด แคน แคน และ เดอะ กัฟเนอร์
ผมเสียดาย ที่ไม่ได้ดู เดวิด เบ็คแฮม ยิง นีล ซัลลีแวน ครึ่งสนาม
ผมเสียดาย ที่ไม่ได้ดู การเลี๊อยมหัศจรรย์ ของปีกพ่อมด และ 2 ประตู นาทีสุดท้าย ในคัมป์นู
เพราะว่า ช่วงปี 1994-1999 นั้นผมยังชอบ กีฬา บาสเกตบอล เป็นส่วนใหญ่
ตอนนั้น ผมเป็นแฟน ชิคาโก้ บูล และ อินเดียน่า เพเซอร์
ส่วนนักบาสที่ชอบๆ ในตอนนั้นก็มี สก็อตตี้ พิบเพ่น , เดนิส ร็อดแมน , เร็จจี้ มิลเลอร์ , ริก สมิธ , ไมเคิ่ล จอร์แดน และอีกหลายๆ คนที่จำชื่อไม่ค่อยได้
แต่ถึงอย่างไร ผมอาจจะต้องขอยอมรับว่า ผมเป็นแฟนพันธุ์ทาง ที่กำลังจะกลายพันธุ์เป็นพันธุ์แท้ ได้ในอีกไม่นานนี้
จากวันนี้และตลอดไป ผมจะเชียร์ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ครับ
