สวัสดีครับ ( ยาวมาก ใครอ่านจบ ขอให้..ผีได้แชมป์ 4 ใบ แล้วกัน )
ผมไม่อยากจะเชื่อเลย
ว่ายังมีคนสนใจกระทู้ คุยกับผี(อิ๊คคิล) ที่มัน
สร้างมาจากความลอยของผมเอง
นายผีอิ๊คคิล ผมไม่เคยรู้นะตัวเองชอบฟุตบอลเมื่อไร
ผมเกิดในตำบลที่มีแต่พวกเป็ด กับ พวกผี มีแค่สองทีมเอง
พ่อของผม เป็นแฟนของทีม สเปอร์ส ส่วนเด็กแถวบ้านรุ่นเดียว
ไม่มีจะมีคนบ้าบอลแบบผม ผมดูฟุตยอลครั้งแรก ตอน อนุบาลหรือ ป .1
แต่ตอนนั้นผมตื่นมากลางดึก ผมเห็นพ่อเค้าเฮ ผมตกใจมาก
ผมเลยเดินไปดู ภาพแรกที่ผมเห็นคือ เท็ดดี้ เชอริ่งแฮม กำลังดีใจ กับเพื่อนร่วมทีม
ผมสงสัยมันคืออะไร พ่อผมตอบว่ามันฟุตบอล ผมตัดสินใจนั่งข้างพ่อ
แล้วผมถามว่า คนที่ใส่เสื้อสีเขียวนั่นใครครับ พ่อผมตอบว่า ชไมเคิ่ล
ชไมเคิ่ล คือคนแรกที่ผมรู้จัก ผมอยากเป็นประตู ผมเลยเล่นให้ทีมโรงเรียน
ในตำแหน่งประตู ทุกคนมาเล่นบอลเพราะอยากยิง แต่ผมกลับอยากเล่นบอล
เพราะอยากเก่งเหมือนชไมเคิล และ ผมก็ถามว่า มีใครรู้จักชไมเคิลไหม
ทุกคนตอบว่า ไม่ ผมชอบเดินไปที่ร้านช่าง ซ่อมรถ เล็กๆหลังหนึ่ง ผมชอบดูภาพ
ที่มี 11 ตัวจริงในนัด ที่ชนะ บาเยิร์น ช่างถามว่า รู้จักเหรอ ผมตอบว่า นี่มันทีมชไมเคิล
ช่างขำๆ ด้วยความที่ผมเด็ก ตอนอายุเริ่มจะสักประมาณ 9 ขวบ ผมได้เจอเพื่อนคนหนึ่ง
ซึ่งชอบฟุตบอลเหมือนกัน เค้าบอกเค้าชอบ แมนยู แต่เค้าถามผมว่า รู้จัก แบล็กเบิร์นไหม
ผมตอบไม่ ผมนั่งคิดอยู่นาน ตอนเด็กผมมักจะไม่มีเพื่อน ด้วยความทีมผมชอบถามแค่คำถามเดียวว่า
รู้จักชไมเคิลไหม รุ้จักแอนดี้ โคลไหม รู้จัก แบ็กแฮม ไหม เพื่อนมักจะไม่เล่นด้วย ผมจึงต้องเก็บ
ตัวอยู่ในบ้าน ผมชอบวาดรูป ชอบอ่านหนังสือพิพม์หน้ากีฬา แทบทุกวัน เหมือนผมกับหนังสือพิมพ์
ขาดกันไม่ได้ ผมอ่านไม่ออกก็ดูรูป บางคำก็งงนะ เช่น ซูฮก คัมแบ็ก หวด สลุด อะไรแบบนี้
มันทำให้ผมงงผมก็เลยอยากจะมาลองเขียนข่าวบอล เพื่อจะได้รู้ความหมาย เสื้อตัวแรกที่ผม
ได้มันคือ เสื้อลิเวอร์พูล เบอร์ 33 สกรีน แม็คมานานมาน ผมเลยสงสัยเกี่ยวกับเสื้อ
ลองอ่านข่าวดูก็มีแต่ข่าวของ ลิเวอร์พูล จำได้ว่า เคยรู้จักตัวนักเตะลิเวอร์พูลมากกว่าผีแดง ซะอีก
อายุ 11 จุดเปลี่ยนของชีวิต ผมกล้าพูดกับตัวเอง ว่าผมรักแมนยู ผมซื้อซอกเกอร์ครั้งแรก คุณเชื่อไหม
ว่าผมซื้อซอกเกอร์ตอนป.5 ผมแอบเอามันใส่ไปในกระเป๋าที่แสนจะตุง ของผม พักกลางวัน ผมจะไม่กินข้าว
แต่จะไปหลังห้องน้ำมันผมจะที่ว่าง ให้ผมได้อ่าน ได้ลองคิดตาม เชื่อไหม ตอนป.5 ผมซื้อซอกเกอร์เพียงเล่มเดียว
แต่เอาโรงเรียนมากกว่า 2 เดือน ด้วยซ้ำ จน เพื่อนเอาไปดูแล้วทำขาด ผมเสียใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ตอนป.6ครั้งหนึ่ง ผอ. โรงเรียน**** แกให้เงินผม 100 แล้วให้ผมบอกชื่อนักบอล แมนยุ 10 คน ให้ได้
แต่เป็นต่อหน้า คนเกือบ 500 คน มีทั้ง ผอ. โรงเรียนอื่น ครู เพื่อนนักเรียน โรงเรียนอื่น ผมจำได้ว่า
ผมพูดไป มี รอย แคร์โรลล์ด้วย ขำตัวเอง ถึงวันนี้อยู่เลย ........................................
ติดตามชีวิตมัธยม ของผมได้ ตอนพิเศษ ต่อไป
|
||
|
|
|
