สามจุดโทษ สี่ใบแดงจากสองเกมกับชัยชนะที่ภูมิใจต่างกัน

เกมเมื่อคืนนี้บอกอะไรผมได้หลายอย่างครับ

บอกผมว่า เดอะคอปนี่มีดวงมากเลยนะครับ ที่ได้จุดโทษ 2 ลูก โดยเฉพาะจุดโทษในครึ่งหลัง มันไม่น่ากังขาแต่อย่างใด เพียง

แต่ผมมองว่า ฟลุ๊ค ได้เท่านั้นเอง

ลิเวอร์พูล เล่นเหนือกว่า 1 คนแต่ยิงประตูไม่ได้ นั้นก็แสดงว่า นักเตะของเขาไม่ดีพอครับ

การขาดเพียงตอเรส เท่านั้น ทำให้ประสิทธิภาพเสียไปมากทีเดียว ถึงแม้ว่า ราฟาเองจะบอกว่า โรเตชั่นดีก็ตาม

เท่ากับว่า ชัยชนะนัดนี้ ถ้าไม่มีสองจุดโทษนี่หงส์แดง แพ้แน่ครับ

ถัดมาที่วิลล่า พาร์คครับ มีสองใบแดงเช่นกัน แต่ใบแดงนี่ ได้หลังจากที่เกมขาดไปแล้ว 3-1

ผีแดงชนะ 4-1 จริงครับ แต่เกมรุกดุดีกว่าเยอะครับ

บุกแหลกแล้วทำได้ด้วย

ไม่ได้บอกว่าเป็นผีแดงดีกว่า แต่ผีแดงนี่บุกดีกว่าจริงๆๆ ว่ามั้ย

จริงอยู่ที่เดอะคอป บอกว่า 3 แต้มเท่ากัน

แต่ที่ผมจะมาเล่าวันนี้คือความภูมิใจครับ

ความภูมิใจคืออะไร

ภูมิใจที่ชนะโดยไม่ต้องพึ่งจุดโทษไง

มันดูดีกว่าจริงๆนะครับ อย่างน้อยๆ ตัวเลขการทำประตู ก็ไม่ต้องเขียนว่า [PK]

ดูอย่าง รูนีย์ ได้ สองประตูไม่มีคำว่า [PK] ต่อท้าย...เหอๆๆๆ ดูดีโคตร

แล้วก็ภูมิใจที่ยิงได้ตอนที่เหลือผู้เล่นเท่ากัน ไม่ใช่มากกว่า 1 คน ได้จุดโทษ แล้วเหลือมากกว่า 2 คนได้จุดโทษ แสดงว่า เดอะคอป ไม่เก่งจริงครับ

ฉะนั้น ย้ำในที่สุดว่า ชนะแบบผี ภูมิใจกว่าเยอะครับ