โดย เฮียหมู » พฤหัสฯ. พ.ย. 22, 2007 23:12
ขอเล่ายาวๆเลยนะคะ คิดว่ารู้จักคนคนนี้ค่ะ แล้วก็คนตรงกลางด้วยคนนี้รู้จักชัวร์ แล้วก็คิดว่าน่าจะรู้จักสหายดอกหญ้าด้วยเหมือนกัน (คุณโชติศักดิ์เนี่ยถ้าใช่ก็คือคนที่เราๆเรียกกันว่าพี่โฉด) โดยส่วนตัวเราเป็นคนชอบทำงานแบบช่วยเหลือชาวบ้านหรือว่าคนถูกเอารัดเอาเปรียบน่ะ ตอนอยู่ปี1 ที่มธ.เราก็เลยได้มารู้จักและสัมผัสกับคนกลุ่มนี้ ทั่วๆไปแล้วพวกเค้าเป็นคนมีอุดมการณ์พอสมควรนะ ดูดีทีเดียว เราก็เลยไปร่วมกลุ่ม "ดอกหญ้า"กะเค้าด้วย แต่ซักพักนึงเราก็รู้สึกว่าที่เราต้องการมันไม่ใช่แบบนี้นะ คือเรารู้สึกว่าเค้าสุดโต่ง ยึดมั่น แล้วก็ใจไม่กว้างพอที่จะยอมรับความแตกต่างของคนอื่น(อาจจะไม่ได้เป็นทุกคนแต่เราว่า90%มีอยู่ในใจ) มันเริ่มจากนั่งคุยวางแผนงานกันเรื่องต่างๆเสร็จ เค้าก็ชวนกันคุยต่อแบบว่า เราต้องนัดกันมาถกเรื่องต่างๆ(โดยไม่มีประเด็น)ทุกๆวัน แล้ววันนั้น ก็มีคนพูดขึ้นมาเรื่องความยากจนของชาวบ้าน เค้าบอกว่าชาวบ้านไม่มีที่ทำกินก็เลยจน แต่มีคนคนนั้น (คนที่คุณก็รู้ว่าใคร) ทำเป็นลำบากลำบน ถ่ายรูปตอนมีเหงื่อหยด (ประมาณว่าเสแสร้ง) แล้วตัวเองมีที่ทางมากมายทำไมไม่เอามาแบ่งให้ชาวบ้านเค้าไปทำกินล่ะ แล้วดูเหมือนทุกๆคนจะเห็นด้วย เรานั่งอยู่เลยงงเลย นั่งอึ้งไปเลย เราว่าเรื่องแค่นี้ใครๆก็รู้ว่าทำไมคนที่คุณก็รู้ว่าใครถึงไม่แจกจ่ายที่ แต่สอนให้รู้จัก "หา" เอง มันก็เหมือนกับให้ตังค์ลูกกับสอนให้ลูกหาตังค์นั่นแหละ อันไหนมันจะอยู่กะลูกนานกว่าล่ะ หลังจากเหตุการณ์นั้น เราก็อัปเปหิตัวเองออกมาจากกลุ่มนับแต่บัดนั้น เรายอมรับความคิดเค้าได้นะ แต่เราว่ามันก็ต้องเคารพความคิดของคนอื่นด้วย สิ่งที่เค้าทำในโรงหนังมันเป็นการดูถูกความคิดความเชื่อของคนอื่น ถึงแม้เค้าจะเรียกการนั่งเฉยๆว่าไม่ได้ทำอะไรก็เถอะ มันก็คือการกระทำเหมือนกันนั่นแหละ เฮ้อ ออกมาจากกะลาเถอะพวก อย่าเอาอะไรแคบๆมาครอบตัวเองไว้เลยนะ
