โดย hikaru007 » อังคาร ธ.ค. 18, 2007 20:58
แว๊บแรกที่รู้ว่าแมนยูกระชากน้องแอนมาอยู่ในอ้อมกอด ผมถึงกับคิดว่าเจ้าเคยรอชมำกำลังทำอะไรเนี่ย เพราะน้องแอนเป็นดาวรุ่งที่มีราคาค่าตัวถึง 17 ล้านปอนด์ ทันใดนั้นแคลแบร์สันก็ปรากฎในความคิดผม โอ ไม่นะ 17 ล้านปอนด์ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำชัดๆ
แล้วความกลัวของผมก็มีมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อช่วงต้นฤดูกาลน้องแอนยังไม่มีแววว่าเงินที่จ่ายไปจะคุ้ม ยิ่งตอนนั้น นานี่ที่ซื้อเข้ามาพร้อมกันกลับมีหลายคนบอกว่านานี่เริ่มที่จะปรับตัวได้แล้ว น้องแอนยังคงโดนโขกสับไม่หยุดในเกมที่แมนยูแพ้คาบ้านต่อโคเวนทรี0-2 ในขณะที่เด็กปืนกับแสดงแสนยานุภาพที่ดีกว่าทำให้เกิดการเปรียบเทียบคุณภาพระหว่างเด็กปืนและลูกกรอกคะนองของเรา แต่จุดเปลี่ยนก็มาถึงในเกมกับวีแกน ที่ในครึ่งแรกป๋าไม่ค่อยมีสมาธิในเกมเท่าไหร่นักเนื่องจากนักเตะบาดเจ็บค่อยๆทะยอยออกจากสนามทีละคนๆจนป๋าต้องปวดหัวกับการโยกตำแหน่งไปเรื่อยจนสุดท้ายป๋าสั่งให้น้องแอนของเราลงเล่นคู่กับสโคลส์ ไม่นานหลังจากนั้นน้องแอนก็ผ่านบอลที่เรียกว่า killer pass ให้เตเวซหลุดเข้าไปยิง น้องแอนเล่นได้เข้าตาผมเป็นเกมแรกหลังจากนั้นน้องแอนเริ่มที่จะปักหลักในแผงกลางได้อย่างมั่นคงขึ้น ปล่อยให้ฮาโก้และคาริกเบียดแย่งตำแหน่งกัน เวลาบอลออกจากเท้าน้องแอนแต่ละครั้งผมค่อนข้างอุ่นใจเนื่องจากโอกาศที่จะจ่ายบอลพลาดมีน้อย จ่ายให้เพื่อนง่าย และได้เปรียบ เซนส์บอลสุดยอดทำทาง เดินเกมได้ดี ที่สำคัญที่สุดที่ผมถือว่าเป็นของแถมจากน้องแอนคือคุณภาพในเกมรับ ซึ่งผมว่าทำได้ดีกว่าสโคลส์เสียอีกน้องแอนไล่บอลตลอด มีลูกแข็งแกร่งอีกต่างหากดูได้จากเกมย่างเป็ด มีการบังบอลที่แม้จะโดนเบียดอัดกัดข่วน ก็ไม่มีเสียหลักให้เห็น นี่ต้องบอกว่าเป็นโครตเพชรในทีมเลยครับ 17 ล้านที่จ่ายส่อแววคุ้มแน่นอน สุดท้ายแม้เราจะยังพูดได้ไม่เต็มปากว่าใครคือทายาทคีโน่แต่ผมว่าทายาทสโคลส์มาแล้วครับ
