บันทึกลับภาคสองนี้ก็เริ่มเรื่องเหมือนภาคแรกนั่นล่ะทุกอย่างเหมือนกันยังกะลอกกันมา แต่พอผมผลุบเข้าไปในไทเกอร์ โดม ได้นี่สิ ..... อุแม่เจ้า !! คนมันมาจากไหนกันเยอะแยะล่ะนั่น จากประตูโดมพี่หนุ่ม พาผมแหวกผู้คนไปถึงสแตนด์เชียร์ที่เจ้าภาพจัดไว้ให้ชาวปีศาจคะนอง โดยเฉพาะ เหลียวไปเหลียวมาก็เห็นหน้าสมาชิกละม้ายคล้ายกับคราวที่แล้วจะมีเพิ่มขึ้นมาก็เป็นน้องพี Pluster หนุ่มหน้าใสใส่แว่นโนบีตะที่นั่งเก็กหล่ออยู่ใกล้ๆ เบ็คแก้ว กับอีกหนึ่งหนุ่มที่ผมไม่รู้ว่าใคร (ยังไงช่วยรายงานตัวด้วยละกัน) ที่แน่ๆ ขึ้นชื่อว่าเด็กหนุ่มเจ๊แก้วเธอเก็บเรียบ สมกับเป็นเจ้าแม่ทีมเยาวชนจริงๆ ส่วนพลพรรคคนอื่นๆ ก็กระจุกตัวกันอยู่แถวนั้นนั่งบ้างยืนบ้างตามอัธยาศัย พอดูหน้าของแต่ละคนนี่รู้สึกเลยครับว่าคณะเรานี่ฮึกเหิมกันเกินร้อย เกิดลางสังหรณ์ขึ้นมาทันทีเลยว่าวันนี้ต้องมีอะไรดีๆ แน่ๆพูดถึงเรื่องดูโหงวเฮ้งบนใบหน้าแล้ว นึกถึงป้าย่นเวงเกอร์ขึ้นมาทันทีเลย คนอะไรหน้าเหี่ยวซะอย่างงั้น แถมวันนี้ดูหมองๆ ไม่มีราศี ผมกระซิบ เคน เฟอร์ดินานด์ ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ โหวงเฮ้งไม่ดี ท่าทางจะแพ้อ่ะ แล้วพอกล้องจับไปที่ป๋าเฟอร์กี้ ผมยิ่งมั่นใจ ก็รัศมีอิ่มเอิบมันผุดขึ้นมายังกะแพนด้าเมาไวน์อย่างนั้น แค่จังหวะนี้เราก็ชนะไปหนึ่งยกแล้วครับท่าน
พอเกมเริ่มไปได้หน่อยรอยยิ้มก็ปรากฏที่มุมปากของผม ชนะแน่ๆ ผมคิดในใจ - - ทำไมผมคิดอย่างนั้น มันจะมั่นใจมากไปหรือเปล่า จังหวะนั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรมาดลใจ แต่ถ้าสายตาผมไม่ฝ้าฟางหรือตาลายเนื่องจากกระแทกวอคก้าไปหลายเป็กก่อนจะมาสวนลุม ผมเห็นชัดๆ เลยว่าทีมเราเล่นดีกว่าอาร์เซน่อล หลายขุม ไม่ได้เข้าข้างกันเองนะ แต่พูดกันตรงๆ เลยว่าถ้าผมเป็นผู้เล่นอาร์เซน่อล ในสนามแล้วเจอการทำเกมแบบนี้ผมอ้วกแตกแน่ๆ โดยเฉพาะ พอล สโคลส์ ที่กลับมาเป็นเพชฌฆาตหัวแดงเพลิงคนเก่าที่ไม่ออกลูกป้อแป้เหมือนบางเกมที่ผ่านมา ไม่เชื่อดูลูกยิงใบไม้ร่วงสุดสะเด่าลูกนั้นสิ มันบาดอารมณ์จริงๆ เห็นแล้วคิดถึงลูกยิงของก็องโต้เมื่อหลายฤดูกาลก่อนที่ยิงดับปืนเลย เสียดายที่ลูกนี้ไม่เป็นประตูทำให้พวกเราเฮเก้อไปเลย .... เอาเหอะ เดี๋ยวก็ได้เฮใหม่ - - ผมค่อนข้างจะมั่นใจนะ
รูปเกมครึ่งแรกเป็นยังไงผมไม่ขอเล่า เพราะเดี๋ยวก็คงได้อ่านได้ดูตามสื่อทั้งหลายเองนั่นล่ะ เพียงแต่ผมสงสัยอยู่เหมือนกันว่าทีมที่ยิงเยอะที่สุดในพรีเมียร์ตั้งแต่เปิดฤดูกาลนี้ มาทำได้แค่นี้เองเหรอ?? ผมอาจเข้าใจผิดเนื่องจากไม่เคยดูลูกศิษย์เจ๊เวงเล่นแบบจริงๆ จังๆ ซะที เลยไม่เข้าใจความวิเศษของ ทีมที่ดีที่สุดในเกาะอังกฤษ มานึกขึ้นได้ว่าเจ๊แกเจอแต่ทีม อ่อนเป็ด มาทั้งนั้นนี่นา พอมาเจอกองหลังปากเป็ดของเราบ้างล่ะไปไม่เป็นเลยเฮะ .... เฮ้อ (ขออนุญาตถอนหายใจ) - - 3 ประตูต่อหนึ่งนัด - - อ่อนเป็ด !!
วันนี้กองเชียร์ผีแดงเราเมามันมากเลยครับท่าน ถึงแม้ว่าปริมาณไทเกอร์ เบียร์ จะตกสู่กระเพาะน้อยกว่าครั้งรวมพลคราวที่แล้ว แต่รู้สึกว่าพลพรรคเรด อาร์มี่ แฟนคลับ ของเราจะเน้นลูกเมาดิบกันเยอะถึงได้เป็นกลุ่มที่เจี๊ยวจ๊าวที่สุดในโดม (อีกแล้ว) ไม่รู้ว่าคนอื่นจะรำคาญหรือเปล่าแต่ผมจะบอกว่าตอนจบเกมผมได้คุยกับผีแดง ชาวภารตะสองหน่อที่เคยไปสัมผัสบรรยากาศที่โรงละครแห่งความฝันมาแล้ว พี่แกบอกว่าบรรยากาศที่นี่ better นะ ดูมันคึกคักมีชีวิตชีวาตลอดเวลา โดยเฉพาะกองเชียร์ที่อยู่ริมสแตนด์ฝั่งไกลสุดยอดจริงๆ ..... จังหวะนั้นเล่นเอาผมเป็นปลื้มแทนสมาชิกเราเลยครับ คือเขาก็ไม่รู้ว่าพวกกองเชียร์ปีศาจกลุ่มนั้นน่ะยืนอยู่ตรงหน้าเขาทั้งฝูง เอาเป็นว่าขอคารวะหนึ่งจอกตามธรรมเนียมละกันนะอาบัง
ใช่ว่าที่ไทเกอร์ โดม วันนี้จะมีแต่ชาวผีแดงเรานะครับ รู้ๆ กันอยู่ว่าต้องมีสาวกปืนใหญ่ทั้งถาวรและชั่วคราวมาด้วย แต่ขอโทษเถอะ กองเชียร์ท่านติ๋มเหลือเกิน สาวกปืนใหญ่ที่ผ่านมาแถวนี้ยังไงคราวหน้าขออัญเชิญที่ไทเกอร์ โดม ด้วยนะครับ เพราะคราวนี้ผมผิดหวังจริงๆ ไอ้โทรโข่งกับแตรแป๊นๆ ที่กองเชียร์ท่านใช้น่ะผมคิดว่าเอามาขายล็อตเตอรี่ กับรับซื้อของเก่าเสียอีก ..... ไม่ได้สื่อสารอะไรได้เลย!! แล้วยิ่งตอนท้ายเกมนะพวกท่านนั่งกันเงียบจนผมอยากจะเดินไปแจกแซนวิชกุ้งให้คนละชิ้นเลยล่ะ เอาเป็นว่าอัญเชิญนะครับเพื่อความสนุกสนานเฮฮาระหว่างสองทีมคู่รักคู่แค้นอย่างพวกเรา
นอกจากเรื่องฟุตบอลแล้ววันนี้มีเรื่องเรียกยิ้มจากผมได้อีกหลายเรื่อง แต่ที่ผมยกให้เด่นสุดสองเรื่องเลยก็มีเสื้อ gun broken 50 ของพลพรรคเราคนนึงที่ใส่มาให้ดูตอนพักครึ่ง ขอบอกอีกครั้งว่าเจ๋งจริงและก็ต้องขอโทษด้วยที่ผมจำชื่อไม่ได้จริงๆ เอาเป็นว่าเราเข้าใจกันนะ คนมันแก่แล้วความจำก็เลอะเลือนเป็นธรรมดา อีกเรื่องที่ผมจำเป็นต้องเผาเนี่ย ต้องย้อนความกันก่อนว่าใครที่พอจะรู้จักมิสเตอร์ปอ เดอะ เวบมาสเตอร์ของเราจะรู้ว่าเป็นบุรุษมาดนิ่งไม่ไหวติงมากๆ แต่ช่วงต้นครึ่งหลังของเกมก็มีจังหวะให้คุณท่านสะดุ้งเฮือกเมื่อน้องวิวสาวหน้าใสคนเดิมเกิดลุ้นไปหน่อยจนบีบแก้วโค้กแตกคามือ น้องเขาบอกว่าตื่นเต้นไปหน่อย จังหวะนั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่านายปอของเราสะดุ้งเพราะอะไรระหว่างลุ้นบอลกับลุ้นน้องวิวที่ ตื่นเต้นแล้วกำแตกคามือ อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ผมอาจเข้าใจผิดไปเองก็ได้ เหอ เหอ ..... ระวังให้ดีละกัน
เข้าเรื่องบอลดีกว่า ขอบอกอย่างไม่เข้าข้างชาวเราเลยว่าเกมนี้เราได้ไมค์ ไรลี่ย์ ช่วยไว้หลายจังหวะเหมือนกันโดยเฉพาะจังหวะฟาล์วอองรี ของเฟอรดี้ กับจังหวะย่ำเจ้าลิงโคล ของพี่รุด น่ะ ถ้าเป็นสนามกลางหรือที่ไฮบิวรี่นี่ต้องเหลืองเป็นอย่างต่ำแล้ว อันนี้ผมยอมรับ แต่จังหวะที่คิงคอง แคมป์เบลล์ ทำฟาล์วสุกรรูนน่ะเป็นจุดโทษแน่นอน กรรมการตัดสินถูกต้องแล้ว แต่จะถูกต้องยิ่งกว่าถ้ามิสเตอร์ไรลี่ย์ ไม่ลืมไปกระซิบข้างหูผู้เล่นเบอร์ 8 ของเราว่า happy birthday ??
ที่แน่ๆ จังหวะนั้นผมให้เป็นไฮไลต์ของเกมวันนี้เลยครับ เพราะย้อนกลับไปปีที่แล้วจังหวะพลาดจุดโทษของพี่รุด นี่เราก็ได้เห็นความป่าเถื่อนของวานรกลุ่มหนึ่ง ที่ผมไม่อยากจดจำ เอาเป็นว่าโคตรลุ้นเลยครับท่าน แล้วพอพี่ท่านส่งบอลไปกองก้นตาข่ายสำเร็จเท่านั้นล่ะ ไทเกอร์ โดม แทบแตกเลยครับท่านเฮฮากันวุ่นวายไปหมด จะมีก็แต่กองเชียร์คู่แข่งของเราที่ทำหน้าเหมือนรับไม่ได้อยู่ .... เอาเถอะครับเพราะยังไงของขวัญวันเกิดที่สมัดเจอร์ ประเคนให้สุกรรูน ก็เป็นประตูแบบใสๆ ปฏิเสธไม่ได้แน่ๆ อันนี้ชาวสาวกในโดม เขาก็ยอมรับกันนะเพราะหลังจากนั้นคณะพรรคก็พากันเงียบจนเสียนกหวีดหมดเวลา ยังไงก็ต้องชมเขานะที่มีสปิริทของนักกีฬาไม่โวยวายไม่ชวนตี จังหวะนี้ของคารวะจากใจหนึ่งจอกเต็มๆ
เกมวันนี้ผมคงจะจดจำไปอีกนาน มันมีหลายรสชาติเหลือคนาจนเล่าไม่หมดแน่ๆ แต่ถ้าจะพูดเฉพาะฟอร์มของนักเตะปีศาจแดง ในเกมนี้ขอบอกว่าปลายปีเราคงได้ฉลองกันใหญ่อีกรอบแน่ครับตอนที่โทรฟี่ พรีเมียร์ชิพกลับมาสถิตที่โอลด์ แทร็ฟฟอร์ด ตามปกติ ..... ให้เจ๊เวงโดนลูกทีมเรียงคิวสิ - - ไม่เคยมั่นใจอะไรขนาดนี้มาก่อนเลย .... สาบาน !!!
baki รายงานจากไทเกอร์ โดม
