จังหวะแรกเมื่อวันพุธผมกะว่าจะเขียนเรื่องวันสงกรานต์ให้เข้ากับช่วงเทศกาลหยุดยาวที่น่าอภิรมย์ที่สุดในรอบปีของชาวกรุงเทพฯ - - รถไม่ติด ไม่ต้องโหนรถเมล์ไปทำงานแต่เช้า และที่สำคัญมีสาวๆ นุ่งสั้นเปียกน้ำพอเซ็กซี่เดินมาทักทายเราตลอดเส้นทางที่เดินผ่าน ... แต่ในเมื่อ สุกรผยองหมายเลขแปด อุตส่าห์มาเข้าฝันทั้งทีก็เขียนถึงมันซะเลย ส่วนเรื่องสงกรานต์น่ะหาอ่านเอาเองที่ www.songkran.net หรือ www.khonthai.com/Vitithai/custom.htm ละกันนะ
พูดถึงรูนี่ย์ ... จังหวะแรกที่ผมได้ยินข่าวการเซ็นสัญญาเอานักเตะดาวรุ่งที่มีฟอร์มร้อนแรงที่สุดในเกาะอังกฤษคนนี้มาจากทีมอย่างเอฟเวอร์ตัน ผมแทบไม่เชื่อน้ำยาว่าหมอนี่จะมาเบียดตำแหน่งตัวจริงในสโมสรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างแมนยูของเราได้ แน่นอนผมไม่ใช่แฟนบอลทีมสิงโตคำราม และไม่รู้จักเอฟเวอร์ตัน ดีไปกว่าทีมที่สามารถแพ้ได้ทุกทีมในพรีเมียร์ชิพ ยกเว้นลิเวอร์พูล เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมรู้สึกกับเจ้าหนูคนนี้ในเวลานั้นคือ นักเตะวัยละอ่อนผู้ชื่นชอบบรรเลงเพลงสวาทกับสตรีวัยทอง
จนกระทั่งแมทช์เปิดตัวในเกมแชมเปี้ยนส์ ลีก กับเฟเนห์บาร์เช่ (ถ้าความจำของผมยังไม่เลอะเลือนเกินไป) เจ้าเด็กนรกนี้ก็เข้าไปนั่งในใจของผมรวมทั้งสาวกปีศาจแดง ทั่วโลกโดยอัตโนมัติหลังจากที่ระเบิดพลังโชว์ฟอร์มยอดเยี่ยมซัดแฮตทริก กันให้เห็นจะจะ ปลุกกระแสความบ้าคลั่งที่จะกระชากแชมป์กลับคืนโอลด์ แทรฟฟอร์ด ขึ้นมาอีกระลอก ทว่าหลังจากนั้นจำนวนประตูของสุกรผยองหมายเลขแปดรายนี้ก็หดหายไปดื้อๆ ราวกับว่าถูกคุณป้ามหาภัยดูดพลังไปจนหมด พร้อมๆ กับฟอร์มของทีมที่ถดถอยลงทุกวัน
ใช่ว่านักเตะมหาประลัยผู้นี้จะยิงประตูไม่ได้เลย มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เขาสามารถยิงประตูได้สม่ำเสมอ - - ในช่วงที่เราขาดสุดยอดดาวยิงอย่างรุด ฟาน นิสเตลรอย และเจ้าอ้วนคนนี้ถูกป๋าเฟอร์กี้ บรรจุในตำแหน่งศูนย์หน้า พร้อมด้วยการสนับสนุนจากซ้ายขวาและข้างหลังจากเพื่อนร่วมทีม จำประตูสุดสวยที่หมอนี่เคยทำได้มั้ยล่ะ?? แต่ละเม็ดงามหยดสมกับเป็นยอดศูนย์หน้าระดับโลกตัวจริง แต่หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์เกิดอะไรขึ้น?? สุดยอดผู้เล่นตัวรุกคนนี้กลับถูกจำกัดพื้นที่การเล่นให้อยู่ริมเส้นในตำแหน่งปีกซ้ายหรือปีกขวา แบบเดียวกับที่เขาเคยไม่พอใจเมื่อสมัยที่ยังอยู่เอฟเวอร์ตัน จริงอยู่ว่ารูนี่ย์ สามารถเล่นทั้งสองตำแหน่งนี้ได้ด้วยความเป็นอัจฉริยะลูกหนัง แต่ความสามารถที่แท้จริงของหมอนี่ไม่ใช่ตัวริมเส้นระดับ B+ แบบที่เราเห็นแน่ๆ เพราะสุกรผยองคนนี้ชอบการทำประตูเป็นชีวิตจิตใจและสามารถทำได้ทุกมุม - ทุกจุดทั้งภายใน - ภายนอกกรอบเขตโทษ เป็นเครื่องจักรสังหารระดับ A+ ซึ่งแม้แต่คุณป้าที่ไม่เคยดูเกมฟุตบอลซักครั้งยังรู้ซึ้งถึงลีลาสังหาร
ในเมื่อพลังทำลายสะเด่าทรวงอย่างนี้แล้วทำไมป๋ายังให้ยืนถ่างไปเล่นริมเส้นอีกล่ะ?? คำตอบง่ายๆ ที่พอจะคิดออกก็คือ ป๋าอาจจะอยากใช้ความอัจฉริยะของเด็กรูน ในการสร้างสรรค์เกมในเวลาที่ไอเดียการเข้าทำกำลังขาดแคลนเหมือนอย่างตอนนี้ ประกอบกับหมอนี่เป็นนักเตะประเภทใจเกินร้อยที่นิยมลงไปช่วยเกมรับเป็นชีวิตจิตใจ รวมถึงการขาดแคลนตัวริมเส้นซ้ายในเวลาที่ไรอัน กิ๊กส์ อยู่ในสังขารที่ร่วงโรยและเจ็บออดๆ แอดๆ นี่อาจเป็นการวางแผนสำหรับทีมที่แข็งแกร่งในอนาคต!!
สำหรับผมแล้วนี่คืออีกครั้งหนึ่งที่ป๋าเฟอร์กี้ พลาดในการจัดนักเตะให้ลงเล่นในตำแหน่งที่ไม่ถนัด จริงอยู่ว่าป๋าเคยปั้นให้ควินตัน ฟอร์จูน ประสบความสำเร็จในตำแหน่งแบ็คซ้าย, น้องฟิล เนวิลล์ ในตำแหน่งตัดตัดเกม รวมถึงมิก้า ซิลแวสตร์ ในตำแหน่งเซนเตอร์ฮาล์ฟ แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ความคิดที่ดีแน่ๆ เพราะสิ่งที่ผมและกองเชียร์ผู้ซื่อสัตย์ของทีมเราต้องการคือปัจจุบัน!! ไม่ใช่การวางแผนเพื่อสองหรือสามฤดูกาลข้างหน้า นักเตะควรจะได้ลงเล่นในตำแหน่งที่ถนัดมากที่สุดแทนที่จะเป็นการทดลองทีมเพื่ออนาคต
ครั้งนึงเราเคยหัวเราะเยาะการจัดทีมแบบพิลึกพิลั่นของ เฮียโปน เชราห์ อุลลิเยห์ และ ทิงเกอร์แมน เคลาดิโอ รานิเอรี่ ทั้งสองบรมกุนซือผู้ถูกสโมสรเตะโด่งออกจากตำแหน่งเนื่องจากการขาดแคลนความสำเร็จเกินกว่าจะยอมรับได้ จังหวะนี้ผมไม่อยากจะคิดเลยว่าสโมสรอื่นกำลังมองเราอย่างไรเมื่อสุดยอดศูนย์หน้าต้องไปยืนเป็นปีกทั้งๆ ที่มิดฟิลด์ริมเส้นยังนั่งเป็นตัวสำรองอีกหลายคน และจะเป็นอย่างไรถ้าพวกผู้ถือหุ้นที่ไม่เคยเห็นสโมสรเป็นอย่างอื่นนอกจากแหล่งทำเงินชั้นเยี่ยมเกิดอาการฟิวส์ขาดเนื่องจากรายได้ลดลงแบบกะทันหัน
ผมเชื่อว่าป๋าเฟอร์กี้ พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดให้สโมสรเสมอมา แต่เฉพาะเรื่องการจัดตัวผู้เล่นนี่ล่ะที่อยากจะขอร้องเพื่อความอยู่รอดของป๋าและสนองตัณหาแฟนบอลที่กระหายจะรับชัยชนะตลอดเวลา ในเมื่อเราต้องการจำนวนประตูทำไมป๋าไม่ส่งให้คนที่ช่ำชองการทำประตูมากที่สุดได้ทำในสิ่งที่เขาถนัดล่ะ หรือว่าป๋าจะรอให้วันนึงที่ป๋ากลับบ้านหลังจากกระดกวิสกี้กับผองเพื่อนแล้วต้องพบกับสภาพมาดามเฟอร์กูสัน นอนอ่อนระทวยหมดเรี่ยวแรงคาอ่างจากุชชี่ราคาหลายพันปอนด์ เพื่อให้สุกรผยองหมายเลขแปดคนนั้นพิสูจน์ตัวเองว่าเขามีความสามารถในการถล่มประตูขนาดไหน
