แม้ว่า โอเล่ กุนนาร์ โซลชาร์ จะต้องพักจากเกมเป็นเวลานานแต่เขาไม่ถูกลืม ในเกือบทุกเกมของ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ชื่อของเขาจะถูกเรียกขานขึ้น จากเสียงร้องของแฟนบอลในสนาม ซึ่งยังคงคิดถึงเขาอยู่ โซลชาร์ ต้องเข้ารับการผ่าตัดในช่วงเดือนกันยายน ปี 2003 เพียงวันเดียวก่อนหน้าที่ ริโอ เฟอร์ดินานด์ จะถูกโทษแบนเนื่องจากไม่เข้ารับการตรวจหาสารเสพติด (เพียง 48 ชั่วโมงเท่านั้นที่ทำให้ทีมปีศาจแดง ขาดผู้เล่นตัวสำคัญของทีมไปถึง 2 คนไปทั้งฤดูกาล) ตั้งแต่นั้นมา โซลชาร์ ก็ยังไม่สามารถกลับมาฟิตได้เหมือนเดิม แต่เขาก็ยังกลับมาลงเล่นให้กับทีมได้ แต่แล้วเขาก็ต้องเข้ารับการผ่าตัดอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม ที่ผ่านมาและนี่คือบทสัมภาษณ์ของเขาเกี่ยวกับการพักฟื้นและความหวังในอนาคตของเขา
โอเล่, ตอนนี้บริหารร่างกายไปถึงไหนแล้วล่ะ?
ผมต้องใช้เวลากับไม้ค้ำยันประมาณ 10-11 สัปดาห์ และโดยเฉพาะกับภรรยาผม เธอต้องคอยขับรถพาผมไปทุกๆ ที่ แน่นอนว่ามันแย่เอามากๆ เมื่อคุณอยากจะออกไปวิ่งเล่นข้างนอก แต่ยังไงแล้วผมก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้อะไรง่ายๆ ผมเป็นคนที่มองไปข้างหน้าและคิดถึงสิ่งที่จะเป็นไปได้ในอนาคตไม่ใช่มานั่งคิดถึงที่เกิดขึ้นมาแล้ว
คุณรู้สึกแย่มากแค่ไหนที่ต้องพักตลอดซัมเมอร์แล้วก็ยังต้องเข้ารับการผ่าตัดอีกครั้ง?
มันก็เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำนะ หลังจากการผ่าตัดในปีที่แล้วผมก็ไม่สามารถเรียกความฟิตกลับมาเต็มๆ ได้อีก ไม่เคยไปใกล้ 100% เต็มเลย ผมฝึกซ้อมได้เพียง 70-80 % เท่านั้น ในตอนนั้นผมไม่สามารถฝึกซ้อมได้ทุกวัน ผมต้องพักผ่อน ผมรู้เลยว่ายังไงแล้วก็ไม่มีทางฟิตเต็มร้อยแน่ๆ และการจะเล่นให้ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ได้นั้นคุณต้องฟิตเต็ม 100%
ตอนนี้การพักฟื้นของคุณไปถึงขั้นไหนแล้ว?
ผมเริ่มที่จะฝึกเดินมา 2 สัปดาห์แล้ว ผมต้องเรียนรู้มันใหม่อีกครั้ง และผมก็ยังว่ายน้ำด้วย ผมต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ถูกต้อง เหมาะสม เพราะผมรู้ว่าเมื่อผมกลับไปทำประตูได้ มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากแค่ไหน ในวันนี้เป็นการเริ่มต้นพักอาชีพของผมไว้ก่อน และไม่นานผมก็จะได้กลับไปเล่นให้ยูไนเต็ด
คุณคิดว่าคุณจะเริ่มวิ่งได้อีกครั้งเมื่อไหร่?
ในช่วงปีใหม่ผมจะเริ่มวิ่งเหยาะๆ ได้บ้าง ในตอนนี้การฝึกซ้อมของผมคือ ในวันอาทิตย์ ออกเดินไปกับภรรยาของผม แล้วก็ว่ายน้ำ และยกน้ำหนัก การฝึกซ้อมสภาพจิตใจของผมตอนนี้ก็คือการดูเกมการแข่งขัน ผมจะกลับไปฟิต 100% พร้อมกับประสบการณ์ที่มีในหัว
คุณจะตอบแทนสิ่งที่แฟนๆ ในการสนับสนุนคุณมาอย่างไร?
ผมได้รับจดหมายมากมายจากแฟนๆ และเมื่อพวกเขาร้องเพลงเกี่ยวกับตัวผมในสนามก็ทำให้ผมดีใจมากๆ มันเป็นสิ่ง จูงใจและเป็นแรงบันดาลใจให้ผมมากจริงๆ แน่นอนว่าคุณต้องมีความฝันอยู่เสมอ และความฝันของผมก็คือได้ชูถ้วยแชมป์ไปกับทีมอีกครั้ง
เมื่อนักเตะบาดเจ็บ พวกเขามักจะพูดว่าการได้นั่งดูเกมเฉยๆ เป็นสิ่งที่ยากมาก คุณรู้สึกแบบนั้นบ้างมั๊ย?
ผมชอบฟุตบอลและผมก็ชอบที่จะดูฟุตบอล ผมชอบดูมาตั้งแต่เด็ก เพราะมันเป็นทางที่จะช่วยให้ผมได้เรียนรู้ การดูเกม และดูนักเตะคนอื่นๆ เล่น แต่ถ้าจะให้พูดจริงๆ แล้ว เมื่อถึงเวลาเกมเริ่มมันก็เป็นสิ่งที่ยากอยู่นะ ผมไม่เคยเจ็บมาก่อนเลย จนกระทั่งฤดูกาลที่แล้ว มาจนถึงฤดูกาลนี้ผมต้องพลาดการลงสนาม ผมคงต้องจดจำ 2 ฤดูกาลนี้ได้ดีแน่ๆ อย่างไรก็ดี มันก็อะไรที่เกิดขึ้นกับทุกๆ คนนั่นล่ะ และตอนนี้ก็ถึงคราวของผมแล้ว
การที่ศูนย์หน้าของทีมในฤดูกาลนี้ทำประตูได้น้อย ทำให้คุณรู้สึกแย่บ้างมั๊ยที่ต้องนั่งดูเฉยๆ และไม่ได้ออกไปช่วยพวกเขา?
ผมไม่เคยคิดถึงสิ่งที่ผ่านมาและไม่เคยคิดว่าอะไรน่าจะเกิดขึ้น ถ้าคุณดูเกมแล้วคุณอาจจะพูดว่าคุณน่าจะทำได้ซัก 3-4 ประตู แต่ผมไม่กังวลนะ ผมรู้จักนักเตะและผมรู้ว่าพวกเขาคิดยังไง เมื่อพวกเขาเล่นได้ดี และสามารถสร้างโอกาสได้ เมื่อนั้นประตูก็จะตามมาเองล่ะ
